ผมว่าการที่มีนักเตะสโมสรใดสโมสรหนึ่งมากเกินไป คือจุดอ่อน ที่หลายๆคนมองข้าม

เท่าที่สังเกตุ เวลาบอลเตะ นักเตะไทยน้อยมากที่จะโวยวายเพื่อน เวลาทำพลาด มันเหมือนกับเวลาเรามีเพื่อนสนิทเวลาเล่นบอลพอพลาดแล้วก็แค่ยิ้มให้กันก็จบ
เราเคยได้ยินบ่อยเวลานักเตะเข้าแค้มฝึกซ้อมของนักเตะต่างประเทศ ไม่ว่าสโมสรหรือทีมชาติ มีเรื่องมีราวกันบ่อย เพราะนักเตะเค้าจริงจังกันมากเวลาฝึก  แต่เท่าที่สัมผัสบอลไทย ส่วนใหญ่จะมีแต่หยอกเย้าเล่นหัวกันแบบเพื่อนฝูง มุ้งมิ้งใส่กัน อย่างกับเข้าแค้มพักแรมลูกเสือ ถึงวันเกิดก็แกล้งกัน เป่าเค๊ก ความสนิทสนมพวกนี้มันนำมาสู่ การลดความเป็นมืออาชีพ กวินเองเมื่อก่อนจะคอยตะโกนสั่งการเพื่อน ตอนนี้ก็น้อยมาก


อีกอย่างโค๊ชก็ด้วย ไม่มีความเป็นมืออาชีพ เวลาเทรนนิ่งกันอาจจะลดช่องว่าง ความเป็นโค๊ชกับนักเตะให้มันแคบจนเกินไป จนทำให้เส้นแบ่งความเกรงใจ อิทธิพลการสั่งการ ลดน้อยตามไปด้วย

ผมจึงเห็นว่านักเตะไทยหากจะไปถึงระดับเอเชีย จำเป็นต้องมีโค๊ชที่ทำหน้าที่เป็นโค๊ชจริงๆ สามารถคอนโทรลนักเตะได้ ให้เล่นตามแผนการ ส่วนนักเตะน่าจะมาจากหลากหลายสโมสร แม้กำลังหลักผลงานบอลที่ผ่านมาเราเองก็ได้มาจากนักเตะชุดนี้ แต่อย่าลืมว่าพอนักเตะที่ว่าต่างๆมารวมอยู่กันกับสโมสรเดียว ผลงานทีมชาติไทยเราก็ฮวบลงทันทีเหมือนกัน ต่างจากเมื่อก่อนที่เรามีตัวหลักๆจากสโมสรต่างๆมารวมกัน  

บางคนอาจจะมองว่านักเตะสนิทสนมกัน หรือเป็นแบบครอบครัว เป็นเรื่องที่ดี ทำให้ทีมเป็นปึกแผ่น แต่เวลาอยู่ในสนามวัฒนธรรมแบบนี้กลับเป็นจุดอ่อน ในความคิดผม ผมเข้าไปดูในยูทูปคลิปเกี่ยวกับนักเตะไทย มีแต่คลิปแกล้งกัน มุ้งมิ้งๆ ตลกโป๊กฮา แทนที่จะเป็นคลิปโชว์ทักษะสุดยอดด้านฟุตบอล ผมว่านักเตะไทยมีความเป็นมืออาชีพน้อยมาก
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่