ช่วยผมหน่อยครับ ผมกลัวการสูญเสีย พลัดพลาก และ กลัวการอยู่คนเดียวครับ

ตอนนี้ผมพบเจอกับปัญหาหนึ่งในชีวิตขึ้นมาคือ ผมกลัวการสูญเสีย พลัดพลาก และ กลัวการอยู่คนเดียวครับ

ไม่ว่าช่วงเวลาใดก็ตาม ไม่ว่าผมจะใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัว หรือใช้ชีวิตคู่ ความกลัวนี้ก็ยังอยู่ในใจผมมาตลอด แต่ที่ผ่านมาผมไม่เคยเห็นมัน และคิดว่าผมแข็งแกร่ง และสามารถอยู่คนเดียวได้ แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่เลยครับ

ที่ผ่านมา ผมรู้สึกสบายใจที่มีแหล่งพึ่งพิงทางใจ ทำให้ผมสามารถมีแรงมีกำลัง มีความมั่นจะออกไปใช้ชีวิตได้ แต่เมื่อมีการสูญเสียพลัดพลากเกิดขึ้นและรู้ว่าต้องอยู่คนเดียว ผมจะรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง อยากให้สิ่งเดิมกลับมา หรืออยากไขว่คว้าหาแหล่งพึ่งพิงใหม่ๆ ต่อไป ผมกลัวมากที่ต้องรู้ว่า ผมต้องอยู่คนเดียว

ผมต้องการจะแก้ไขอาการนี้เพราะผมรู้ว่า หากผมหาที่พึ่งพิงที่อื่นได้ ผมก็จะกลัวจะสูญเสียมันไปอีก ทำให้ผมคอยจะยึดเหนี่ยวเอาไว้ และจะเกิดปัญหาแบบเดิมอีก เช่น

กลัวการอยู่คนเดียว > หาแฟน > มีแฟน > กลัวแฟนทิ้ง > ยึดติด > แฟนไม่เป็นอิสระ > แฟนอึดอัดใจ > แฟนทิ้ง > อยู่คนเดียว

ความกลัวนี้ทำให้ร่างกายผมปั่นป่วน หลับไม่สบาย เป็นกังวลตลอดเวลา และรบกวนคนอื่นๆ มากครับ

การจะสร้างความรักที่ดีได้ ผมต้องการจะมีความมั่นใจในการยืนด้วยขาของตัวเองให้ได้ ผมอยากเป็นจะดูแลคนที่ผมรัก และเป็นที่พึ่งพิงให้กับเขา แทนที่จะไปพึงพิงและเป็นภาระให้กับเขา

ผมอยากทราบว่า ผมจะทำอย่างไรดีครับ จะรักษาให้หายได้อย่างไรครับ