เคยนึกถึงวันที่ พ่อ แม่ ตา ยาย จากไปไหมคะ? แล้วพยายามตอบแทนท่านให้ดีที่สุดได้ยังไงบ้าง

เราเองอายุ 14 เวลาเรามองหน้า พ่อ แม่ ตา ยาย เราจะคิดมาตลอดเลยว่าท่านดูแก่ลงมาก วันเวลามันผ่านไปเร็วจนเราไม่ได้ทำอะไรเลย คิดถึงวันที่ท่านทั้งหมดทำเพื่อเรามา ช่วยสั่งสอนเราให้เป็นคนดี ท่านให้เราได้ทุกอย่างเลยค่ะ เช่น ตาจะพยายามยัดเยียดเงินให้เราเสมอเลยค่ะ ทั้งๆที่ตัวท่านเองก็ไม่ค่อยมีเงิน เราเองก็ไม่อยากรับไว้ ท่นนก็จะงอนๆ เราอยู่ในสถานะที่พูดอะไรออกไปไม่ได้เลยเพราะกลัวท่านคิดมาก

   พอมาเดี๋ยวนี้ท่านเริ่มป่วยๆ เราสังเกตเห็นได้ แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีค่ะ นอกจากเสียว่าตั้งใจเรียน สอบได้คะแนนดี โตขึ้นจะได้เลี้ยงดูพวกท่านได้ เราได้เพียงแต่พูดว่า รอหนูก่อนนะ แค่นี้จริงๆ แต่สุดท้ายเราก็อดนึกถึงวันนั้นไม่ได้อยู่ดีค่ะ ปัจจุบันเราก็รับจ้างคัดลายมือ ทำรายงาน ฯลฯ เราซื้ออะไรที่ท่านชอบไปฝากเสมอ (ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันค่ะ) เราฉุดคิดได้ว่าท่านทำเพื่อเรามาเยอะแล้ว มันถึงเวลาแล้วละค่ะที่เราจะตอบแทนท่านบ้าง ให้มันคุ้มค่ากับการที่ท่านพยายามเลี้ยงดูเรามาตลอด 14 ปี เราจะทำให้มันดีที่สุดค่ะ

   เราคิดเรื่องนี้แล้วนอนร้องไห้ทุกคืนเลยค่ะ พอเวลาเจอหน้าพวกท่านทีไร เรื่องที่คิดก็หายไปหมดเลยค่ะ ตอนนั้นเรารู้แค่ว่าต้องพยายามยิ้มออกมาถึงแม้ว่าอยากจะร้องไห้แค่ไหน

   พิมไปน้ำตายังไหลไปไม่หยุด

   ทุกๆคนในพันทิปคิดว่าดีแล้วรึยังคะ? เราจะมีทางไหนที่จะตอบแทนท่านได้อีกบ้างคะ?

   ขอบคุณค่ะ