สวัสดีครับ...ผมยืมของเพื่อนเข้าระบบนะครับ
คือผมน่ะ มีน้อง2คนเป็นน้องแท้แหล่ะครับ
น้องสาว1คน กับน้องชาย1คน ผมจะจบมหาลัยแล้วครับ พ่อกับแม่เลยไม่ค่อยจู้จี้จุกจิกอะไรกับผม
แต่กับน้องสองคนนี่ โดนว่าประจำเลยครับ
-เริ่มด้วยเรื่องของน้องชายก่อนเลยนะครับ-
น้องชายเป็นเด็กประถม น้องผมเพิ่งได้ผลการเรียนมา ผลบอกว่าได้เกรด 3.76 น้องผมดีใจครับ เลยวิ่งไปอวดพ่อแม่ แต่พ่อแม่กลับด่า ว่าทำไมไม่ตั้งใจเรียน เกรดตก เล่นเกมมากไป ยึดโทรศัพท์ น้องผมเสียใจมากๆ ไปนอนร้องไห้ ผมไม่เข้าใจอ่ะครับ น้องได้เกรดดีจะตาย ผมยังทำไม่ได้ขนาดนั้นเลยครับ อ้อ..น้องผมน่ะเรียนห้องคิงครับ ในห้องจะมีแต่เด็กเก่งๆ ระดับหัวกะทิเลยล่ะครับ อันดับในห้องน้องผมก็เลยได้ที่ 17 เห้อออออ...สมัยผมเรียนผมยังไม่ได้ขนาดนี้เลยนะครับ ผมไม่เข้าใจว่าเกรดที่ดีสำหรับพ่อแม่นี่ต้องแค่ไหนกัน
-ต่อไปก็เป็นเรื่องของน้องสาวผมครับ-
น้องสาวผมเป็นคนกินเก่ง ตัวอวบๆไม่ถึงอ้วน แต่หน้าตาก็พอใช้ได้ น่ารัก เป็นคนนิสัยดี แต่ชอบเก็บตัว คงเป็นเพราะพ่อกัยแม่ชอบว่าน้องแล้วก็ชอบล้อเลียน ทำให้น้องผมไม่ชอบการเข้าสังคมแบบสุดๆ
ไม่ค่อยหัวเราะร่าเริง จุดแตกหักก่อนเลย คือ สมัยประถม1-3น้องผมเป็นคนที่มีการเรียนแย่มากๆ ได้อันสุดท้ายของห้องตลอด แต่เป็นคนร่าเริงครับ ชอบพูด ชอบหัวเราะ เล่นมุก5บาท10บาท กวนมากๆ ตอนนั้นน้องของผมผอมด้วยนะ (ที่มาอ้วนก็เพราะพ่อกับแม่ชอบพาไปกินหมุกระทะอยู่บ่อยๆ และน้องผมก็ไม่ชอบออกกำลังกาย ) พอขึ้นป.4 น้องก็เปลี่ยนไปครับ น้องมีผลการเรียนดีขึ้นมากๆ มาอยู่อันดับ 2-3ของห้อง แต่ว่า...น้องไม่พูดครับ เงียบมาก ถามไรก็ไม่ตอบ เคยแอบเห็นน้องร้องไห้คนเดียวด้วยครับ ต้นเหตุเกิดจากคำด่าของพ่อแม่นี่แหล่ะครับ พอน้องอ้วนพ่อกับแม่ก็ชอบล้อว่า อีอ้วน อ้วนอย่างกับหมู ใครจะมาเอาวะ หน้าตาก็ไม่สวย ดำก็ดำ โง่ก็โง่ แถมแม่ก็ชอบพูดใส่น้องว่า แม่อุตส่าห์คลอดมาหวังจะให้เป็นนางแบบ หุ่นดีๆ สวยๆ ขาวๆ น่ารักๆ แต่นี่อะไร ดูตัวสิ ฝันแม่น่ะสลายไปเลย
คำพูดเนี้ยย...ขนาดเขาไม่ได้ว่าผมแต่ผมยังสะอึกเลย แล้วน้องผมล่ะ พ่อแม่ก็ไม่ใช่ฝรั่งผิวขาวอะไรแต่กับเหยียดสีผิว เห้อออ สงสารน้องสาวผมมากเลยครับ น้องผมไม่หน้าตาทุเรศเลยสักนิด ทำไมต้องพูดแบบนั้น ไม่เข้าใจอ่ะ พ่อแม่ห่วงแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง แล้วความรู้สึกล่ะ ทำไมชอบเอาคนนู้นคนนี้มาเปรียบเทียบ ก็เหมือนมองจุดดำในผ้าสีขาวนี่แหล่ะ คิดแต่จะมองสิ่งที่ไม่ดี แต่สิ่งดีๆทำแล้วไม่มีคุณค่า
V
V
V
V
บางครั้งผมก็คิดนะว่า ไอ้เกรดที่ได้มา มันต้องแลกกับบางอย่างที่รักไป รอยยิ้มที่มี ก็มีแต่ความเงียบ มีแต่น้ำตา ผมรู้ครับ ว่าท่านหวังดี แต่อยากให้ท่าน ให้โอกาสให้น้องได้ทำในสิ่งที่มีความสุขจะดีกว่า
~ขอบคุณpantipที่ให้ผมได้มาเล่าเรื่องราวในชีวิต
~ขอบคุณผู้อ่านทุกๆท่านที่อ่านจนจบ
~ขออภัยหากผมเขียนไม่รู้เรื่องนะครับ
อ้อ...ผมอยากให้เพื่อนๆชาวพันทิปช่วยหาวิธีบำบัดจิตใจของน้องสาวผมครับ เธอเป็นหนักมากๆ แต่ยังดีที่เธอไม่ก้าวร้าว ขอบคุณอีกครั้งนะครับ
ทำไมพ่อแม่ไม่คิดถึงความรู้สึกลูก?
คือผมน่ะ มีน้อง2คนเป็นน้องแท้แหล่ะครับ
น้องสาว1คน กับน้องชาย1คน ผมจะจบมหาลัยแล้วครับ พ่อกับแม่เลยไม่ค่อยจู้จี้จุกจิกอะไรกับผม
แต่กับน้องสองคนนี่ โดนว่าประจำเลยครับ
-เริ่มด้วยเรื่องของน้องชายก่อนเลยนะครับ-
น้องชายเป็นเด็กประถม น้องผมเพิ่งได้ผลการเรียนมา ผลบอกว่าได้เกรด 3.76 น้องผมดีใจครับ เลยวิ่งไปอวดพ่อแม่ แต่พ่อแม่กลับด่า ว่าทำไมไม่ตั้งใจเรียน เกรดตก เล่นเกมมากไป ยึดโทรศัพท์ น้องผมเสียใจมากๆ ไปนอนร้องไห้ ผมไม่เข้าใจอ่ะครับ น้องได้เกรดดีจะตาย ผมยังทำไม่ได้ขนาดนั้นเลยครับ อ้อ..น้องผมน่ะเรียนห้องคิงครับ ในห้องจะมีแต่เด็กเก่งๆ ระดับหัวกะทิเลยล่ะครับ อันดับในห้องน้องผมก็เลยได้ที่ 17 เห้อออออ...สมัยผมเรียนผมยังไม่ได้ขนาดนี้เลยนะครับ ผมไม่เข้าใจว่าเกรดที่ดีสำหรับพ่อแม่นี่ต้องแค่ไหนกัน
-ต่อไปก็เป็นเรื่องของน้องสาวผมครับ-
น้องสาวผมเป็นคนกินเก่ง ตัวอวบๆไม่ถึงอ้วน แต่หน้าตาก็พอใช้ได้ น่ารัก เป็นคนนิสัยดี แต่ชอบเก็บตัว คงเป็นเพราะพ่อกัยแม่ชอบว่าน้องแล้วก็ชอบล้อเลียน ทำให้น้องผมไม่ชอบการเข้าสังคมแบบสุดๆ
ไม่ค่อยหัวเราะร่าเริง จุดแตกหักก่อนเลย คือ สมัยประถม1-3น้องผมเป็นคนที่มีการเรียนแย่มากๆ ได้อันสุดท้ายของห้องตลอด แต่เป็นคนร่าเริงครับ ชอบพูด ชอบหัวเราะ เล่นมุก5บาท10บาท กวนมากๆ ตอนนั้นน้องของผมผอมด้วยนะ (ที่มาอ้วนก็เพราะพ่อกับแม่ชอบพาไปกินหมุกระทะอยู่บ่อยๆ และน้องผมก็ไม่ชอบออกกำลังกาย ) พอขึ้นป.4 น้องก็เปลี่ยนไปครับ น้องมีผลการเรียนดีขึ้นมากๆ มาอยู่อันดับ 2-3ของห้อง แต่ว่า...น้องไม่พูดครับ เงียบมาก ถามไรก็ไม่ตอบ เคยแอบเห็นน้องร้องไห้คนเดียวด้วยครับ ต้นเหตุเกิดจากคำด่าของพ่อแม่นี่แหล่ะครับ พอน้องอ้วนพ่อกับแม่ก็ชอบล้อว่า อีอ้วน อ้วนอย่างกับหมู ใครจะมาเอาวะ หน้าตาก็ไม่สวย ดำก็ดำ โง่ก็โง่ แถมแม่ก็ชอบพูดใส่น้องว่า แม่อุตส่าห์คลอดมาหวังจะให้เป็นนางแบบ หุ่นดีๆ สวยๆ ขาวๆ น่ารักๆ แต่นี่อะไร ดูตัวสิ ฝันแม่น่ะสลายไปเลย
คำพูดเนี้ยย...ขนาดเขาไม่ได้ว่าผมแต่ผมยังสะอึกเลย แล้วน้องผมล่ะ พ่อแม่ก็ไม่ใช่ฝรั่งผิวขาวอะไรแต่กับเหยียดสีผิว เห้อออ สงสารน้องสาวผมมากเลยครับ น้องผมไม่หน้าตาทุเรศเลยสักนิด ทำไมต้องพูดแบบนั้น ไม่เข้าใจอ่ะ พ่อแม่ห่วงแต่เรื่องไม่เป็นเรื่อง แล้วความรู้สึกล่ะ ทำไมชอบเอาคนนู้นคนนี้มาเปรียบเทียบ ก็เหมือนมองจุดดำในผ้าสีขาวนี่แหล่ะ คิดแต่จะมองสิ่งที่ไม่ดี แต่สิ่งดีๆทำแล้วไม่มีคุณค่า
V
V
V
V
บางครั้งผมก็คิดนะว่า ไอ้เกรดที่ได้มา มันต้องแลกกับบางอย่างที่รักไป รอยยิ้มที่มี ก็มีแต่ความเงียบ มีแต่น้ำตา ผมรู้ครับ ว่าท่านหวังดี แต่อยากให้ท่าน ให้โอกาสให้น้องได้ทำในสิ่งที่มีความสุขจะดีกว่า
~ขอบคุณpantipที่ให้ผมได้มาเล่าเรื่องราวในชีวิต
~ขอบคุณผู้อ่านทุกๆท่านที่อ่านจนจบ
~ขออภัยหากผมเขียนไม่รู้เรื่องนะครับ
อ้อ...ผมอยากให้เพื่อนๆชาวพันทิปช่วยหาวิธีบำบัดจิตใจของน้องสาวผมครับ เธอเป็นหนักมากๆ แต่ยังดีที่เธอไม่ก้าวร้าว ขอบคุณอีกครั้งนะครับ