มีใครอยากปรึกษาอะไรบ้างมั้ย

ไม่มีความสุขในการทำงาน ไม่อยากกลับบ้าน เพื่อนไม่ค่อยว่าง แฟนไม่มี รู้สึกแบบ...ว่างเปล่าและไร้ค่าจัง ใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้าง มาแชร์กันค่ะ

ผมอยากรู้ในพันทิปมีสักกี่คน ผมคนหนึ่งที่ไม่เคยทำฌานเลย ทำสมถะ นั่งตามลมอย่างจิตว่างเปล่า มา 25 ปี ก็เข้าเอกกัคตาได้เหมือนกัน โดยไม่มีความคิดใดๆเลย

วันอาทิตย์ว่าง อยากทำงานอาสาสมัครให้มูลนิธิ อะไรก็ได้ที่พอจะทำได้ แต่ยกเว้นแบบที่ต้องใช้แรงกายเยอะๆ มีใครพอจะแนะนำได้บ้างมั้ย เพราะมีโรคประจำตัว ทำแบบช่วยเลี้ยงเด็กอ่อน หรือ ล้างกรงน้องหมา อาจจะไม่ไหว

นี้คือความคิดของผมในวัย20ปี คืออยากพอแล้ว? พอกับทุกอย่าง การเรียน การงาน แม้แต่ชีวิตของตัวเองอยากพอแล้วอยากหยุดเอาไว้ตรงนี้ ไม่อยากไปต่อแล้ว พอลองถามกับตัวเองว่าทำไมก็ไม่มีคำตอบ มันเคว้งคว้าง ว่างเปล่

จิตที่สุขไม่ต้องไปหาไกล หานาน พบได้จากจิตที่ว่างจากตัวตนในหนึ่งขณะนี้แหล่ะ

ความจริงที่ช่องว่างจักรวาลไม่มีอยู่จริงตามที่ตาเห็น แตมันมีสิ่งอื่นๆแทรกอยู่เช่น สสารมืด เพื่อให้ระบบตั้งอยู่ได้ จิตก็เช่นกัน ในความว่างไม่มีอะไร จะมีความหนาแน่นของจิตอยู่ภายใน ทำให้จากนิโรธเปลี่ยนเป

ก่อนหน้านั้น ครูบาชัยวัฒน์ สอนญาติโยมให้ทำจิตว่าง https://www.youtube.com/watch?v=UNhUL90igfc แต่พอเหตุเกิดกับตัวเอง ครูบาไปไม่เป็น ถึงกับเครียดจัด! โอ๊ย ใครก็ได้ช่วยสอนครูบาทีว่า วิธีทำให้จิตว่าง

จิตเป็นผู้ตามรู้การเกิดดับของรูปนาม เป็นการตามรู้ด้วยความไม่มีตัวตนเป็นการสังเกตุ จึงมีช่องว่าง ระยะห่างระหว่างจิตกับผู้ถูกสังเกตุ เป็นจิตที่แยกจากรูปนาม Intro จิตจะตั้งมั่นได้เมื่อมีสมาธิ จิตเป็นฌา