เป็นคนติดบ้านแบบสุดๆครับ บางทีก็โดนนินทา พูดคุยกันครับ

เป็นคนที่แบบติดบ้านมากครับ วันนึงของผมก็มีนอน เล่นเกมบ้าง ทำงานบ้าน ที่ร้านเปิดร้านอาหารด้วยครับบางทีก็ช่วยเพราะมีเด็กเสริฟที่อยู่มานานมากทำอยู่แล้วครับ บางครั้งความรู้สึกผมก็อยากออกไปข้างนอกบ้างแต่ไม่รู้จะไปไหน เรื่องเงินเนี่ยผมไม่อยากรบกวนพ่อแม่เลยครับแต่บางทีก็จำเป็นเนาะ ยิ่งตอนนี้ปิดเทอมอยู่ไม่ได้อะไรเลยครับ55555555ต้องขออย่างเดียว เด็กเสริฟเนี่ยบางทีในความรู้สึกของผมเหมือนมองผมว่าไม่คิดจะออกไปไหนบ้างหรออยู่แต่แบบนี้ แต่ที่หนักๆคือการที่ญาติเรานินทาครับ ผมจะเล่าแค่เหตุการณ์เดียวนะครับเพิ่งเกิดไม่นานคือ ผมนั่งทานข้าวกับแม่อยู่แล้วมีญาติ2คนละก็ลูกเขา1คน ซึ่งผมก็สนิทอยู่แหละครับแต่ไลฟ์สไตล์มันผิดกันก็เลยไม่ได้อะไรกันมาก ซึ่งพ่อแม่เขาก็คือฐาติทั้ง2นั้นมาทานข้าวเช่นกันซึ่งจะเดินทางไปกทม แล้วลูกเขาก็อยู่ไม่ได้ไป
แม่ผม: นี่ชวนA(ผมเป็นนามสมมุติละกัน)ไปเที่ยวบ้างตอนเย็นๆอยู่แต่บ้าน
แม่เขา: นั่นสิวันๆAก็เล่นแต่โทรศัพท์
พ่อเขา:B(ชื่อลูกเขานามสมมุติ)ชอบแต่งรถ เที่ยวขับรถอยู่กับเพื่อนเล่นคงไม่ว่าง
  ผมไม่กินละครับข้าว กินไม่ลงเหมือนโดนเปรียบเทียบอยู่ผมขึ้นไปนั่งดาดฟ้าทำใจสบายๆแล้วมันอยู่ตรงกับที่เขานั่งทานข้าวด้วย ผมเลยได้ยินว่า
พ่อเขา: นี่Aไปไหนแล้วอะ
แม่ผม: นอนอยู่มั้ง
พ่อเขา: เห้ยไม่ใช่เวลานอนตื่นได้แล้วๆ
แล้วก็บลาๆหลายอย่างจำไม่ได้ ความรู้สึกที่ได้ยินคือน้ำตาไหลเลย เหมือนโดนดูถูกอะ วันๆแม้งไม่ อะไรซักอย่าง ในความรู้สึกผมนะ ผมนั่งอยู่คนเดียวอยู่บนดาดฟ้าจนถึงเย็นแล้วก็หยิบตังที่มีออกไปนั่งที่สวนสาธารณะคนเดียวชิวๆกลับมาก็1-2ทุ่ม คือโคตรปวดใจเลยครับทุกวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าผมต้องทำยังไงถึงจะทำให้คนที่บ้านพอใจ ตังก็ไม่อยากขอมาก โดนกดดันเพิ่มขึ้นๆทุกวันๆซึ่งที่ๆผมอยู่ผมพึ่งย้ายมาได้ปีนึงเลยไม่ค่อยรู้จักที่ไหนมากนานๆก็ออกไปทีแต่มันแย่เกินไปสำหรับผมอะ ชีวิตตอนนี้เหมือนไม่มีใครสนใจเท่าไหร่ แย่ แย่