คือ ผมมีสิ่งที่ติดตามมาหลายปีแล้วจนผมรู้สึกอึดอัด ผมคิดไปต่างๆนาๆ ไม่ว่าจะเป็น มีกุมารทองตามเหรอ แต่ก็ไม่ได้รับมาเลี้ยงนะ แต่พอไปดูดวงมา จากที่แรก เขาบอกว่ามี แต่ไม่ใช่ผี ไม่ใช่เทวดา ก็ยังคาใจอยู่ดี ก็ไปดูกับแกเรื่อยๆ จนเวลาผ่านไปหลายเดือน ปรากฎว่า หมอดูคนนั้น ตาย ตายเพราะเป็นเบาหวานแล้วไม่ยอมไปรักษา ช่วงแรกๆที่รู้สึกว่ามีอะไรตามคือ ไปกินข้าวกับเพื่อนและกลุ่มของหลานชาย แต่เด็กเสริฟก็ชอบเอาจานรองมาให้เกินหลายที่ แรกๆก็คิดบวกว่าก็ดีจะได้ เอาไว้เปลี่ยนเวลาจานเลอะ แต่ที่รู้สึกต้องไปดูดวงเพราะ ไปกินข้าวที่ตลาดโต้รุ่งคนเดียว แต่เด็กเสริฟถามว่า มากี่คนครับ ผมตอบมาคนเดียว แต่น้องเค้าก็เอามาสองชุด ผมก็เฉยๆ กินไปสักพัก โต้ะข้างๆเริ่มมองมาที่โต้ะผม แบบเหมือนแกเห็นอะไร คือมองแบบไม่ละสายตาเลย จนผมมองไปหาแก แกก็ยังมองแบบตาค้างอยู่เหมือนเห็นอะไร ทานเสร็จผมก็กลับมาคิดว่าไม่ไหวแล้วล่ะ ต้องไปหาหมอดู ก็เลยได้คำตอบแบบที่เล่ามาช่วงแรกๆน่ะล่ะครับ และต่อๆมาก็แปลกๆเป็นระยะๆ เล่าให้ใครฟังก็บอกว่าคิดมาก บางคนให้ไปเช็คประสาท เฮ้อ ผมไม่จบ พอหมอดูคนนั้นตายก็ไปหาดูกับคนอื่น เป็นหมอดูผู้หญิงแก็บอกเขามาดี มาดูแลคุณ ก็โล่งอกไป พอไปดูครั้งที่สาม ลูกสาวแกบอกว่า แม่ตายแล้ว เฮ้อสองหมอดูแล้วนะ ตายอีกแล้ว ทีนี้ก็เลยไปดูหมอที่ใหม่แต่ดูแค่ครั้งที่สองไม่ให้ครบสาม กลัวตาย
วันหน้ามาเล่าต่อครับ
เล่าต่อ ไม่แคร์สื่อ คือ ในช่วงนั้น แรกๆที่รู้สึก ก็แนวหลอนๆ แต่รู้สึกอุ่นใจ มีอยู่วันนึงช่วงแรกน่ะ เคลิ้มหลับตอนนั่งทำงาน รู้สึกเหมือนมีคนจูบที่ท้ายทอย สะดุ้งตื่นขึ้นมา ก็ไม่มีใครอยู่ข้างหลัง เดินไปถามน้องที่หน้าร้าน ว่ามีใครมั้ยเข้ามาในร้าน น้องบอกไม่มี ????งงแป้บ
หลังจากงงๆปนสงสัย ผมเลย ลองเรียกลูกค้าให้เข้าร้านปรากฎว่าเพิ่งเรียกจบปุ้บลูกค้า เข้ามาในร้านและขอซื้อโทรศัพท์ไปหนึ่งเครื่องในทันที ผมกับน้องนี่อึ้งไปตามๆกันเลย ครับ และมีแบบนี้เรื่อยๆ จนรู้สึกดีที่มีเค้า ผมเรียกเค้าว่า "ดวงจิต"
ด้วยความที่อยากรู้ว่าเป็นอะไรยังไงกันแน่ น้องที่รู้จักกันเลยพาไปดูดวงไพ่ยิปซีที่เป็นน้าของน้อง ในไพ่นั้นหยิบขึ้มาและบอกว่า เป็นเพื่อนที่ทำงานเก่า ตายไปแล้วและตามมาดูแล ซึ่งกลับจากดูดวงผมรีบเช็คดูเลยว่ามีใครบ้าง พอรู้ว่าใคร วันหน้าผมรีบไปทำบุญและใส่ชื่อ ของเพื่อนที่เสียชีวิตไปหลายปี แต่หลังจากนั้น ก็เริ่มเห็นแว้บๆ ซึ่งปัจจุบันนี้ผมรู้สึกดีที่มีเค้าคอยดูอยู่
ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ ก็แค่อยากบอกว่า สิ่งที่เรามองไม่เห็น ไม่ใช่ว่าไม่มีอยู่จริง ฉะนั้นการที่มีชีวิตอยู่ก็ควรสร้างกรรมดีกันไว้นะครับ
ผมมีผีเป็นเพื่อน
วันหน้ามาเล่าต่อครับ
เล่าต่อ ไม่แคร์สื่อ คือ ในช่วงนั้น แรกๆที่รู้สึก ก็แนวหลอนๆ แต่รู้สึกอุ่นใจ มีอยู่วันนึงช่วงแรกน่ะ เคลิ้มหลับตอนนั่งทำงาน รู้สึกเหมือนมีคนจูบที่ท้ายทอย สะดุ้งตื่นขึ้นมา ก็ไม่มีใครอยู่ข้างหลัง เดินไปถามน้องที่หน้าร้าน ว่ามีใครมั้ยเข้ามาในร้าน น้องบอกไม่มี ????งงแป้บ
หลังจากงงๆปนสงสัย ผมเลย ลองเรียกลูกค้าให้เข้าร้านปรากฎว่าเพิ่งเรียกจบปุ้บลูกค้า เข้ามาในร้านและขอซื้อโทรศัพท์ไปหนึ่งเครื่องในทันที ผมกับน้องนี่อึ้งไปตามๆกันเลย ครับ และมีแบบนี้เรื่อยๆ จนรู้สึกดีที่มีเค้า ผมเรียกเค้าว่า "ดวงจิต"
ด้วยความที่อยากรู้ว่าเป็นอะไรยังไงกันแน่ น้องที่รู้จักกันเลยพาไปดูดวงไพ่ยิปซีที่เป็นน้าของน้อง ในไพ่นั้นหยิบขึ้มาและบอกว่า เป็นเพื่อนที่ทำงานเก่า ตายไปแล้วและตามมาดูแล ซึ่งกลับจากดูดวงผมรีบเช็คดูเลยว่ามีใครบ้าง พอรู้ว่าใคร วันหน้าผมรีบไปทำบุญและใส่ชื่อ ของเพื่อนที่เสียชีวิตไปหลายปี แต่หลังจากนั้น ก็เริ่มเห็นแว้บๆ ซึ่งปัจจุบันนี้ผมรู้สึกดีที่มีเค้าคอยดูอยู่
ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ ก็แค่อยากบอกว่า สิ่งที่เรามองไม่เห็น ไม่ใช่ว่าไม่มีอยู่จริง ฉะนั้นการที่มีชีวิตอยู่ก็ควรสร้างกรรมดีกันไว้นะครับ