ผมเจอ ผญ. คนหนึ่งในโลกโซเชียล เธอสวย น่ารัก เอาเป็นว่าเห็นครั้งแรกคือชอบ อยากคุยด้วย ผมทำทุกวิถีทางที่จะได้คุยกับผญ. คนนั้น ในที่สุดผมก็ได้คุยกับเธอจริงๆ (บอกก่อนน่ะว่า ผมกับเธอ อยู่กับคนละจังหวัง) ผมเริ่มคุยกันผ่านช่องแชทต่างๆ ทั้งFacebook ทั้งLine โดยการที่ผมไปเริ่มคุยกับเธอก่อน (เราไม่เคยเจอกันมาก่อน) จนคุยกันได้ระยะหนึ่ง ผมได้ส่งคำขอขึ้นสถานะกับเธอไป (แน่นอนเธอกดยอมรับผม) หลังจากเราก็เริ่มเปิดกล้องคุยกัน ได้เห็นหน้ากัน ผมกับเธอคุยกันมาเรื่อยๆ จนใกล้วันเกิดของเธอ แล้วเธอก็ตัดสินใจมาเจอผม ผมไม่รู้ว่าครั้งแรกที่เธอเจอผมเธอรู้สึกยังไง แต่ในวันนั้นผมตื่นเต้นและดีใจมากที่จะได้เจอเธอ ผมทำตัวไม่ถูกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรพูดกับยังไงก่อนดี มันรู้สึกดีมากในตอนนั้น
หลังจากนั้นเธอก็มาหาผมบ่อยขึ้น แน่นอนผมอยากให้มานะ จนวันหนึ่งเราเริ่มทะเลาะกันครั้งแรก แน่นอนง้อเธอ เพราะกลัวจะเสียเธอไป ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอพอใจ ยอมทำทั้งๆที่มันก็ไม่ใช่ตัวเราเลยในบ้างครั้ง ผมเอาใจเธอทุกอย่าง เพื่อให้เธอพอใจ รู้สึกโชคดีที่มีผมเป็นแฟน ทั้งๆที่เธอก็มีตัวเลือกมากมายที่ดีกว่าผม แต่แล้ว เราก็เริ่มทะเละกันมากขึ้น แรงขึ้นทุกครั้ง (เธอเป็นคนอารมณ์ซึ้งผมก็ร้อน แต่ผมกับต้องเป็นฝ่ายที่ยอมเธอ) จนผมได้โกหกเธอครั้งหนึ่ง แต่ที่ผมโกหก ก็เพราะไม่อยากให้เธอรู้ กลัวเธอไม่สบายใจ เพราะถึงรู้ไปยังไงมันก็ไม่มีประโยชน์ และผมก็ไม่ได้อะไรกับเรื่องนั้นแล้ว ผมลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำ แน่นอนเราทะเลาะกันแรงมาก แล้วเธอก็พูดประโยคหนึ่งขึ้นมา ว่า แฟนเก่าไม่เคยทำกับเธอแบบนี้ มันทำให้ผมรู้เลยว่าเธอยังไม่ลืม (แต่ผมก็ได้แค่คิดในใจ) แน่นอนผมง้อเธอ เราเริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้นๆ และในแต่ล่ะครั้งที่ทะเลาะกันต้นเหตุก็มาเพราะผม ที่ทำให้เธอไม่ไว้ใจเอง แต่ผมก็ไม่เคยนอกใจเธอเลยนะ ยอมว่าอาจจะมีมองคนนู้นคนนี้บ้างแต่ก็ไม่ได้อะไร เพราะรู้ว่าตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว มีครั้งนึกเราทะเลาะกันแรงมาก ซึ้งมันก็เป็นเรื่องเก่าๆที่เคยทะเลาะกันไม่จบสักที่ ผมเริ่มเบื่อ เพราะผมไม่ชอบพูดอะไรหลายๆรอบ เพราะมันดูเหมือนเราแก้ตัวมากกว่าไม่ใช่อธิบายให้เธอเข้าใจ ผมเคยอธิบายเรื่องทั้งหมดไปแล้วนะว่ามันไม่มีอะไรเลย
ซึ้งครั้งนี้ผมเลือกที่จะเงียบ เพราะว่าผมเคยพูดอธิบายไปแล้ว เธอร้องไห้หนักมาก ผมไไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ จนเธอได้ทำร้ายตัวเอง ซึ้งผมรู้สึกผิดมาก จนอยากบอกเลิก เพื่อให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่าผม ที่จะไม่ต้องมากทะเลาะกันแบบนี้ ไปเจอคนที่เหมาะสมกับเธอจริงๆ ทะเลาะกันในแต่ละครั้ง ผมก็จะเงียบ ไม่ก็เดินหนี ซึ้งผมไม่อยากทะเลาะกับเธอ แล้วเธอก็บอกว่าผมเปลี่ยนไป ใช่ผมเปลี่ยนไปจริงๆ เปลี่ยนเพราะว่าผม เริ่มแสดงนิสัยของผมจริงๆ ออกมา ซึ้งผมไม่ชอบง้อใครมากนั้น ไม่ใช่อธิบายอะไรบ่อยๆ แน่นอนเธอรับไม่ได้ เธอบอกว่าเธอเลือกคนผิด เธอบอกว่าเธอไม่น่าลดตัวลงมาคบกับคนอย่างผมด้วยซ้ำ ซึ้งในตอนนั้น ผมเองเสียใจนะที่เธอพูดแบบนั้น เพราะมันทำให้ผมรู้ตัวว่า ผมไม่มีอะไรที่คู่ควรกับเธอเลย ไม่น่าดึงเธอลงมาเจอกับคนเลวๆ แบบผมด้วยซ้ำ แต่ผมก็ไม่กล้าบอกเลิกเธออยู่ดี เราก็ยังทะเลาะกันมาตลอด ซึ้งมันก็เป็นเรื่องเก่าๆ ที่ผมทำให้ขึ้นมาทั้งนั้น แต่มันไม่ได้ทำมันอีกแล้วนะ แต่เธอคิดมากและกังวน ไม่ไว้ใจผมเลย ซึ้งผมรู้ที่เธอไม่ไว้ใจก็เป็นเพราะตัวผมเอง จนมาตอนนี้ผมรู้สึก ว่าการที่ผมและเธอทะเลาะกัน มันเป็นเพราะผม ผมไม่อยากทำให้เธอต้องเสีย เสียน้ำตาอีกแล้ว เธออาจจะเจอคนที่ดีกว่าผม แต่ตอนที่ผมลำบากเธอก็ไม่เคยทิ้งผมไปไหนนะครับ ตอนนี้ก็ยังรู้สึกรักนะ แต่มันรู้สึกว่า เรากำลังฝืนตัวเอง ทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำในบ้างครั้ง คิดว่าในบ้างครั้งมันไม่ใช่ตัวเราเลย ซึ้งผมก็ไม่รู้ว่าจะควรบอกเลิกเธอดีหรือจะคบต่อไป เหตุผลที่สำคัญคือ ไม่อยากทำให้เธอต้องคิดมาก ต้องเสียใจ ต้องร้องไห้กับคนเห็นแก่ตัวแบบผมอีก #ผมรู้สึกผิดมากถ้าวันนั้นผมไม่คิดจะทักเธอไป เธอก็ไม่ต้องมาเจอกับคนอย่า
??????? ไปต่อ หรือ หยุดแค่นี้ ????????? แล้วจะพูดคำ คำนั้นยังไง ให้เธอเข้าใจ ว่าเราไป.................ไม่ได้ เพราะอะไร ........!!!!!
"รัก"แรกๆก็ดีแต่พอคบกันได้สักระยะกับรู้สึกว่ามันไม่ใช่ตัวเรา (เลิกหรือคบต่อ)
หลังจากนั้นเธอก็มาหาผมบ่อยขึ้น แน่นอนผมอยากให้มานะ จนวันหนึ่งเราเริ่มทะเลาะกันครั้งแรก แน่นอนง้อเธอ เพราะกลัวจะเสียเธอไป ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เธอพอใจ ยอมทำทั้งๆที่มันก็ไม่ใช่ตัวเราเลยในบ้างครั้ง ผมเอาใจเธอทุกอย่าง เพื่อให้เธอพอใจ รู้สึกโชคดีที่มีผมเป็นแฟน ทั้งๆที่เธอก็มีตัวเลือกมากมายที่ดีกว่าผม แต่แล้ว เราก็เริ่มทะเละกันมากขึ้น แรงขึ้นทุกครั้ง (เธอเป็นคนอารมณ์ซึ้งผมก็ร้อน แต่ผมกับต้องเป็นฝ่ายที่ยอมเธอ) จนผมได้โกหกเธอครั้งหนึ่ง แต่ที่ผมโกหก ก็เพราะไม่อยากให้เธอรู้ กลัวเธอไม่สบายใจ เพราะถึงรู้ไปยังไงมันก็ไม่มีประโยชน์ และผมก็ไม่ได้อะไรกับเรื่องนั้นแล้ว ผมลืมมันไปแล้วด้วยซ้ำ แน่นอนเราทะเลาะกันแรงมาก แล้วเธอก็พูดประโยคหนึ่งขึ้นมา ว่า แฟนเก่าไม่เคยทำกับเธอแบบนี้ มันทำให้ผมรู้เลยว่าเธอยังไม่ลืม (แต่ผมก็ได้แค่คิดในใจ) แน่นอนผมง้อเธอ เราเริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้นๆ และในแต่ล่ะครั้งที่ทะเลาะกันต้นเหตุก็มาเพราะผม ที่ทำให้เธอไม่ไว้ใจเอง แต่ผมก็ไม่เคยนอกใจเธอเลยนะ ยอมว่าอาจจะมีมองคนนู้นคนนี้บ้างแต่ก็ไม่ได้อะไร เพราะรู้ว่าตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว มีครั้งนึกเราทะเลาะกันแรงมาก ซึ้งมันก็เป็นเรื่องเก่าๆที่เคยทะเลาะกันไม่จบสักที่ ผมเริ่มเบื่อ เพราะผมไม่ชอบพูดอะไรหลายๆรอบ เพราะมันดูเหมือนเราแก้ตัวมากกว่าไม่ใช่อธิบายให้เธอเข้าใจ ผมเคยอธิบายเรื่องทั้งหมดไปแล้วนะว่ามันไม่มีอะไรเลย
ซึ้งครั้งนี้ผมเลือกที่จะเงียบ เพราะว่าผมเคยพูดอธิบายไปแล้ว เธอร้องไห้หนักมาก ผมไไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ จนเธอได้ทำร้ายตัวเอง ซึ้งผมรู้สึกผิดมาก จนอยากบอกเลิก เพื่อให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่าผม ที่จะไม่ต้องมากทะเลาะกันแบบนี้ ไปเจอคนที่เหมาะสมกับเธอจริงๆ ทะเลาะกันในแต่ละครั้ง ผมก็จะเงียบ ไม่ก็เดินหนี ซึ้งผมไม่อยากทะเลาะกับเธอ แล้วเธอก็บอกว่าผมเปลี่ยนไป ใช่ผมเปลี่ยนไปจริงๆ เปลี่ยนเพราะว่าผม เริ่มแสดงนิสัยของผมจริงๆ ออกมา ซึ้งผมไม่ชอบง้อใครมากนั้น ไม่ใช่อธิบายอะไรบ่อยๆ แน่นอนเธอรับไม่ได้ เธอบอกว่าเธอเลือกคนผิด เธอบอกว่าเธอไม่น่าลดตัวลงมาคบกับคนอย่างผมด้วยซ้ำ ซึ้งในตอนนั้น ผมเองเสียใจนะที่เธอพูดแบบนั้น เพราะมันทำให้ผมรู้ตัวว่า ผมไม่มีอะไรที่คู่ควรกับเธอเลย ไม่น่าดึงเธอลงมาเจอกับคนเลวๆ แบบผมด้วยซ้ำ แต่ผมก็ไม่กล้าบอกเลิกเธออยู่ดี เราก็ยังทะเลาะกันมาตลอด ซึ้งมันก็เป็นเรื่องเก่าๆ ที่ผมทำให้ขึ้นมาทั้งนั้น แต่มันไม่ได้ทำมันอีกแล้วนะ แต่เธอคิดมากและกังวน ไม่ไว้ใจผมเลย ซึ้งผมรู้ที่เธอไม่ไว้ใจก็เป็นเพราะตัวผมเอง จนมาตอนนี้ผมรู้สึก ว่าการที่ผมและเธอทะเลาะกัน มันเป็นเพราะผม ผมไม่อยากทำให้เธอต้องเสีย เสียน้ำตาอีกแล้ว เธออาจจะเจอคนที่ดีกว่าผม แต่ตอนที่ผมลำบากเธอก็ไม่เคยทิ้งผมไปไหนนะครับ ตอนนี้ก็ยังรู้สึกรักนะ แต่มันรู้สึกว่า เรากำลังฝืนตัวเอง ทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำในบ้างครั้ง คิดว่าในบ้างครั้งมันไม่ใช่ตัวเราเลย ซึ้งผมก็ไม่รู้ว่าจะควรบอกเลิกเธอดีหรือจะคบต่อไป เหตุผลที่สำคัญคือ ไม่อยากทำให้เธอต้องคิดมาก ต้องเสียใจ ต้องร้องไห้กับคนเห็นแก่ตัวแบบผมอีก #ผมรู้สึกผิดมากถ้าวันนั้นผมไม่คิดจะทักเธอไป เธอก็ไม่ต้องมาเจอกับคนอย่า
??????? ไปต่อ หรือ หยุดแค่นี้ ????????? แล้วจะพูดคำ คำนั้นยังไง ให้เธอเข้าใจ ว่าเราไป.................ไม่ได้ เพราะอะไร ........!!!!!