ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมจะรู้สึกยังไงดี งง กับสถานะ งง กับตัวเอง งงไปหมด แฟนเรียน ป.โท ที่ กทม. เราคบกันได้สักระยะนึงเเต่ในขณะที่คบกันนั้นก็มีไม่กี่คนที่รู้อาจเป็นเพราะก่อนที่เราจะตกลงคบกัน เราทำงานในหน่วยงานเดียวกัน เลยทำให้บอกได้เเค่เฉพาะคนที่สนิทกันเท่านั้น ทุกๆวันเธอจะเอาเเต่บอกกับผมว่าทำการบ้าน เรียน ซึ่งผมเข้าใจว่ามันหนัก เเละเหนื่อย ต้องใช้ความรับผิดชอบเเละความอดทนสูงในการเรียน ป.โท เเต่ผมไม่ได้น้อยใจหรืออะไรตรงนั้น ทุกครั้งๆที่ผมไปหาเธอที่ กทม. เราก็จะได้อยู่ด้วยกันเเค่ในห้องสี่เหลี่ยมที่เป็นที่พักของเธอ ไม่ค่อยได้ออกไปไหนกัน พอออกไปไหนก็จะไปกับพวกเพื่อนๆของเขาเป็นกลุ่มใหญ่ๆ เเรกๆรู้สึกดีนะครับที่เขากล้าพาเราไปเจอพบปะเพื่อนๆเขา เเต่ก็อย่างที่บอกครับเเค่บางกลุ่มของเขาเท่านั้น พอผมกลับจาก กทม. มาทำงานเขาก็จะนิ่งๆเฉยๆ กับทุกๆคำพูดของผม ผมบอกว่า"คิดถึงนะ" เขาก็จะ "อื้อ" เเค่นั้น ไม่มีเวลาให้ผมเลยทุกครั้งที่โทรหา ก็จะบอกว่าทำงานอยู่มีอะไร มันน้อยใจตรงที่บางครั้งผมรู้สึกว่าเป็นผมเองฝ่ายเดียวที่ อยากคุย อยากอยู่กับเขา ทุกครั้งที่ผมเงียบไป หายไป เขาก็จะทำเหมือนว่าผมสำคัญ โทรหา ไลน์หา ตลอดเวลา เหมือนเขาอยากจะมีผมไว้ เเต่ไม่คิดจะรักษาไว้ อยากคุย อยากบอกความรู้สึกออกไปให้ได้รู้ว่าผมรู้สึกแบบไหน เเต่ก็ลงท้ายด้วยการทะเลาะกันทุกที หลังๆมาผมเลยเลือกที่จะเงียบ หัวข้อกับเนื้อเรื่องอาจจะไม่ตรงกัน 100 % แต่ผมอยากระบายออกมา ผมไม่รู้จะทำยังไงดีกับความรู้สึก กับสถานะ แบบนี้ดี ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ #คนตัวดำ
ใครที่กำลังตกอยู่ในสถานะที่คบกันเเต่บอกได้เเค่บางคนบ้างครับ ?