เคยชอบใครสักคนแต่ไม่กล้าแสดงตัวว่าชอบไหมกลัวว่าเขาจะอาย

เราเคยชอบเพื่อนอยู่คนนึงคือเขาก็ไม่ได้หล่ออะไรหรอกแต่เขาคือพ่อของลูกเราเลยแหละรู้สึกดีทุกครั้งเวลาเขายิ้มมันเป็นความสุขที่อธิบายเป็นตัวหนังสือไม่ได้ แต่สุดท้ายวันปัจฉิมก็มาถึงวันที่ม.6จะต้องร่ำลาให้ดอกไม้ให้ของที่ระลึกกัน เราก็มีดอกไม้ดอกนึงที่เราเตรียมไว้ให้เขา เราคิดในใจว่า จะให้เขาแล้วบอกความในใจแต่ความรู้สึกอีกความรู้สึกหนึ่งมันก็ถามเราว่าถ้าเราให้ดอกไม้ดอกนี้กับเขาเขาจะอายเพื่อนของเขาไหมที่เราไปชอบ เรากลัวเขาอายคนอื่นเพราะเราไม่ได้ดูดีอะไร วันนั้นเราเลยไม่ได้ให้อะไรกับเขาได้แต่ส่งความรู้สึกผ่านทางสายตา เห้อ