ม่านเสน่หา บทที่ 13 (13.2)

"แค่เดินข้ามถนนไปก็ถึงแล้วที่พักพี่"

หลังจากทานอาหารเสร็จและเรียกพนักงานมาเก็บเงิน พศินก็เอ่ยขึ้น ชี้ไปที่อาคารชุดฝั่งตรงข้ามมีต้นไม้ใหญ่อายุหลายสิบปีขึ้นเรียงรายริมถนนเล็กๆ ดูร่มรื่นเป็นส่วนตัวแม้จะอยู่ใจกลางเมือง เพราะถัดไปหน่อยเดียวก็เต็มไปด้วยอาคารสำนักงานสูงตระหง่าน

"อ้าวเหรอคะ" เธอว่า อดไม่ได้ที่จะพิศวงเป็นครั้งที่ 2