ชอบคนที่มีเเฟนเเล้ว

เราชอบคนมีเเฟนเเล้วเเต่ไม่เชิงว่าเป็นเเฟนนะ เขาเลิกกันเเล้วเเต่ทุกอย่างทำเหมือนเเฟนทั้งหมด
เราเจอเขาบ่อยมากตอนนั้นเราไม่ได้สนใจเพราะเจอเขากับเเฟนตลอด เขาก็เคยเจอเราเคยมองเรานะก็ดี
ย่อๆเลยเราได้คุยกันเพราะในไอจี เราไปอ่อยเนียนๆก่อนไปถล่มไลค์ เขาเลยทักเรามาเลยได้ไลน์มาคุยกัน
เเต่มีเเต่เรื่องให้เราเหนื่อยใจ ตอนคุยเเรกๆเราถามเขาเเล้วว่าเลิกกับเเฟนหรือยังเขาก็บอกว่าเลิกเเล้วนะก็ไม่อะไร
เเต่ก็เลิกกันจริงเเต่ทุกอย่างทำเหมือนเเฟนเหมือนเดิม เเฟนเขาเลยทักเรามา2-3ครั้งเรื่องคนนี้ประมาณว่าหวงอ่ะอันนี้ก็เข้าใจ
เราพยายามเลิกคุยกับคนที่เราชอบหลายครั้งก็ไม่เคยได้สักทีมันคิดถึงตลอด เราเจอกันที่ห้างบ่อยๆอันนี้อ่ะปกติ เเต่ว่าเรารู้จักกัน
ก็มาเจอกันเรารู้สึกเขินมันมีหลายครั้งที่เเฟนเขาทักมาเเล้วเราก็เลิกคุยกันเเต่เราดันเจอกันที่ห้าง เราพยายามไม่สนใจเขา
เเต่มันทำไม่ได้สักทีเราก็เดินไปหาเขาพูดคุยมันเป็นอะไรที่ดีมากๆอ่ะ เขาชอบบอกว่าเราเดินช้าเพราะเราอยากเเอบถ่ายรูปเธอเก็บไว้
เราชอบทำตัวโก๊ะๆเพราะเราทำตัวไม่ถูก เราชอบเล่นมุขให้เขาฟังเวลาเดิน เขาตัดมุขตลอดไม่ขำด้วย5555กวนตีนสัส ไม่เราไม่ค่อยพูดเวลาอยู่กับเธอ
เราเเค่เห็นหน้าเธอเเล้วไม่ต้องพูดคำหวานๆใส่กันหรืออะไรมันก็มีความสุขมากๆ เราชอบที่ตัวเธอเล็กเราอยากดูเเลเธอ
ตอนข้ามถนนเราเอามือโอบข้างๆบนหัวเธอเพื่อบังเเดดได้เพราะเธอตัวเล็กตอนนั้นมันน่ารักมาก เธอมองขึ้นมาหาเรา เราก็มองลงไปหาเธอไม่เคยลืมเลย
อีกครั้งที่เราเลิกคุยกันเเล้วเรามาเจอกันอีกที่ห้างบังเอิญเเต่ไม่หรอกเราอยากม่รอดูเธอ เเค่ดูอยู่ไกลๆ พอเธอเดินไปไกลขึ้นเรื่อยๆใจเราอยากเข้าไปคุยมาก
เราเลยทิ้งกระเป๋าไว้เเล้วรีบวิ่งไปหาเเล้วพูดอะไรเล็กๆน้อยเเต่ส่วนมากเรามองหน้าเเต่น้ำตาเราเหมือนจะไหลเหมือนรู้สึกจะไม่ได้เจอกันอีก
สุดท้ายก็ได้คุยกันอีกเป็นเเบบนี้จนชิน. หลังๆเธอทะเลาะกับเเฟนทุกวันคุยกันน้อย มีเเต่ถ้อยคำที่มันเเทงใจเธอ เเฟนเธอชอบพูดว่าเบื่อเธอเเฟนเธอไปคุยกับคนอื่น
ทุกครั้งที่เธอเล่าถึงคนคุยของเเฟนเธอเราน้อยใจที่เธอว่าเขาเเต่เราเป็นเเบบคนที่เเฟนเธอคุยด้วยเลย เธอรักเเฟนมาก ที่เธอคุยกับเราเเล้วดูชอบ
มันก็รู้สึกดีนะเเต่เธอยังไงก็เลือกเเฟนเธอก่อนเสมอ เเฟนเธอมักใจร้ายด่าเธอทุกวันชอบดูถูกเธอ เธอเล่าเรื่องให้เราฟังทุกวันเรารู้สึกว่าเราเเทบเเฟนเธอไม่ได้เลย
เราอยากเลิกคุยมากๆเเต่เราก็ห่วงเธอมากๆว่าถ้าเเฟนเธอทำเธอเสียใจใครจะดูเเลเธอ เราไม่เคยหายไปได้สักครั้งเราใจอ่อนให้เธอ
มันทำร้ายจิตใจเราตลอดเราพยายามไม่พูดให้เธอรู้สึกเสียใจเพิ่มอีก ถ้าเราได้เป็นเเฟนของเธอเเบบคนนั้นเราจะรักเธอมากๆ
เราจะเสียใจมากถ้าทิ้งเธอไปเพราะจากที่เราเห็นสิ่งที่เธอทำเรารู้เธอรักเเฟนเเค่ไหน เธออยู่โดนด่าทุกวันร้องไห้บ่อยเจอเเต่ปัญหาทุกวัน
เราก็คอยปลอบใจถึงปลอบได้ไม่ดีก็เถอะ เธอร้องไห้บ่อยๆเพราะเขา เราได้เเค่ปลอบใจ เราอยากเป็นคนที่ดีพอ ดีพอที่จะดูเเลคนอื่น เรากลัวว่าวันนึง
ถ้าเธอเดินมาหาเราเเล้วทุกอย่างมันจะเเย่กว่าเดิมเรากลัวว่าจะดูเเลเธอไม่ดีพอเท่าคนเก่า กลัวว่าเรื่องอื่นๆจะตามมา
ชอบก็คงได้เเค่ชอบเรื่อยๆ เราอยากคอยอยู่ข้างๆเธอเหมือนคนนึงที่รู้ใจ หากวันนึงเราต้องมีเเฟน เราคงอยู่ช่วยเธอไปเรื่อยๆ
เเต่คงไม่มีสถานะเพราะเราต้องให้เเฟนเรามากอยู่เเล้ววันนึงเราคงต้องเลิกคุยกัน
เราอยากให้คนที่อ่านรักเเฟนมากๆนะบางคนมันถึงจะไม่ดีเท่าไหร่เเต่ก็คงไม่มีใครทำได้เท่านนี้อีกเเล้ว
ถ้าเราเสียใครไปจากชีวิตเเล้วถ้าวันนึงมันย้อนกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้เเล้วคุณอาจจะเสียใจไปตลอดชีวิต คิดดูดีๆสิ่งที่อยู่ข้างๆคุณเเละรักคุณ
ทนสิ่งที่คนเป็นได้มาตลอด คุณคิดหรอว่าคนอื่นจะทนคุณได้เเบบเขา ขอให้คุณใส่ใจเขามากๆนะอย่าทำร้ายใจเขาบ่อยๆ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่