การตั้งใจมีลูกแบบคิดแล้วว่าลูกต้องเกิดมาดิ้นรน ลำบาก ถือว่าบาปหรือไม่

สมมติว่าฐานะไม่ดี แต่ตั้งใจอยากมีลูก(เพื่อตอบโจทย์ความสุขให้แก่ตนเองเช่น จะได้ไม่เหงา มีคนดูแลยามแก่ เพื่อให้ชีวิตคู่ผัวเมียมั่นคงขึ้น บลาๆๆๆ) และ ตั้งใจว่าจะเลี้ยงดูให้ดี แต่ก็รู้แน่นอนว่าลูกต้องลำบาก ทำงานแต่เด็ก ไม่ได้กินอยู่หรือการศึกษาดีๆ เพื่อนๆคิดว่าการดึงให้มีการเกิดสิ่งมีชีวิตต้องมามีจิตใจ มีร่างกาย มีวิญญาณ ในโลกใบนี้ แบบนี้ ถือว่าเห็นแก่ตัวและบาปหรือไม่