อยู่กันแบบไม่มีสถานะ

เริ่มแรกเลยละกัน เมื่อสองปีที่แล้วเราได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่งผ่านแอพออนไลน์ เราคุยกันทุกวันจนเราย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่ค๊ะแต่ ไม่ได้เป็นอะไรกันอยู่กันแบบไม่มีสถานะไม่ผูกมัด ไปไหนมาไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน นอนด้วยกัน แรกๆเราก็ไม่รู้สึกอะไร ก็เฉยๆพอเวลานานไปเริ่มเกิดความรักก่อขึ้นในใจ เราทำทุกอย่างให้เค้าไม่ว่าจะซักรองเท้า กางเกงเสื้อผ้า เช็ดอ้วกเวลาเค้าเมา เวลาไม่สบายก็ข้าวหาน้ำหายา เราทำเพราะมันเป็นหน้าที่ของผู้หญิงหรือเพราะเรารักเค้าอันนี้เราไม่แน่ใจแต่เราก็ทำมาตลอดเสมอเรื้อยมา พอเค้ามีปัญหาเราก็อยู่ข้างเค้าตลอดไม่เคยทิ้งไปไหน ตลอดเวลาที่ผ่านมาฝ่ายชายก็คุยกันผู้หญิงอื่นตลอด พอเรารู้กะเลิกคุย แต่เราก็ใช้ย่อยค๊ะ คุยเหมือนกันแต่คุยพักๆก็เลิกคุยเพราะรู้สึกผิดที่เรายังอยู่กับเค้าถึงแม้จะไม่มีสถานะก็ตาม ประมาณเดือนตุลาปีที่แล้วเค้าได้เจอผู้หญิงคนหนึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนสนิทเค้ามาเที่ยวหา เค้าน่าจะชอบผู้หญิงคนนั้นคงจะโดนใจเค้าเลยอะไรแบบนี้ เค้าก็พยายามทักไปพูดคุยแต่ ก็ตอบมั้งไม่ตอบมั้ง แล้วก็หายไป เวลาก็ผ่านมาถึงเดือนที่กุมภาที่แล้วมา เค้าได้มีโอกาศพูดคุยกับผู้หญิงคนนั้นอีก ประเด็นมันอยู่ตรงนี้แหละ เมื่อวันที่14กุมภาที่ผ่านมา เค้าได้สั่งดอกไม้ไปให้ผ็หญิงคนนั้น แต่เค้าก็ยังทำทุกอย่างเหมือนเดิมที่ทำกับเรา ด้วยที่เราสังเกตว่าช่วงนี้ทำไมเปลี่ยนนอนดึกตี1ตีตี2 มันแปลก เรามารู้ว่าเค้าคุยกับผู้หญฺงคนนี้สักระยะหนึ่งแล้ว พอเรารู้เรื่องเราก็ถามว่าทำไมทำแบบนี้ทำได้ไงเค้าก็บอก พยายามตีตัวออกห่างเราหลายครั้งแล้วแต่เราไม่รู้ตัวเอง จุกค๊ะพูดไม่ได้ออก เราทั้งตัวสั่นมือสั่น นอนไม่หลับ ร้องไห้เหมือนคนใกล้ตาย ไม่กินข้าว เค้าบอกว่าเค้ารักผู้หญิงคนนั้น ก่อนหน้านี้เค้าบอกเราว่ารักแต่ไม่รู้รักแบบไหน เค้าบอกไม่อยากผูกมัดกับใครเพราะมันเจ็บ พอมาถึงวันนี้กับบอกเราว่ารักผู้หญิงคนนั้นอยากมีคนยืนเคียงข้าง (อิ  แล้วคือที่ผ่านมา คืออะไรกูไม่ยืนเคียงข้างรึไง )