ผมคือตัวปัญหาใช่ไหม...

   สวัสดีครับเพื่อน ผมมีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังครับ '' ผมยอมรับนะครับผมเป็นมือที่ 3 ที่เข้าไปในชีวิตเธอ ผมรู้จักกับเธอ เริ่มคุยกับเธอ                     วันที่ 15 ธันวาคม 2559 ผมรู้จักกันทางเฟสบุ๊คครับ แอดเพื่อนสู่เพื่อน อยู่จังหวัดเดียวกัน แต่ผมมาทำงานต่างจังหวัด เริ่มคุยกัน ผมถามเขาก่อนเลยมีแฟนหรือยังเขาตอบมีแล้ว ตอนนั้นผมก็หวั่นๆอยู่ในใจ ว่าเราควรเดินหน้าต่อไปดีไหม ผมเลยตัดสินใจครับเดินหน้าต่อดีกว่า ผมเลยถามเขาไปว่า ถ้าขอคุยด้วยได้ไหมครับ เขาบอกว่า "ได้ค่ะ" ผมเลยถาม เขาไปว่าแล้วแฟนไม่ว่าหรอครับ เขาตอบผมกลับมาว่า "แฟนไม่ค่อยสนใจ" ทีนี้ก็เข้าทางผมเลย เพราะผมเป็นประเภทว่างครับ หรือง่ายๆ ใส่ใจคนอื่นมากกว่าตัวเอง ผมคุยกับเธอมาเรื่อยๆ ซึ่งตอนคุยกับเธอมีความสุขมาก ทั้งคู่ คุยกันเกือบตลอด พอคุยกันมาได้ประมาณ 1 เดือน ผมถามเขาว่า รู้สึกอย่างไงกับเราหรอ เขาตอบผมว่า "รู้สึกมากกว่าคำว่าดี" ผมเลยถามเขาต่อว่า ใช่ "รัก" หรือเปล่า... เขาเงียบแล้วเขาก็บอกผมว่ายังไม่แน่ใจ ขอให้มันเป็นเรื่องของเวลาได้ไหม ผมบอกว่า โอเคร พอหลังจากนั้นความสัมพันธ์เราเริ่มมากขึ้น มีการบอกรักกัน คิดถึงกันมาตลอดแต่แล้วเหตุการณ์ ก็ เปลี่ยนไปครับ แฟนของเธอ เปลี่ยนไปเป็นคนละคนจากที่ ไม่ใส่ใจ ไม่สนใจ ติดเพื่อน กลับกลายกลับมาสนใจเธอคุยกับเธอมากขึ้นจนเธอไม่ค่อยมีเวลาคุยกับผม สั้นๆ "หมาตัวนึง" หลังจากที่แฟนเขาได้กลับมาดีขึ้นสนใจ ผมกับเธอ ก็ไม่ค่อยได้คุยกัน จนถึงวันที่
13 กุมภาพันธ์ ผมบอกเขา วันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันเกิดเรานะ เราจะกลับบ้านเจอกันได้ไหม เขาบอกว่าได้ค่ะ ผมกลับไปผมก็ได้เจอเธอ เธอเป็นคนน่ารักคุยเก่งเป็นคนปากหวาน เราก็ได้ไปเที่ยวด้วยกัน แต่ไม่ได้ไป 2 คนนะครับ มีเพื่อนๆเขาไปด้วย ผมเป็นคนเฟรนรี่อยู่แล้ว ผมก็โอเค ไปหลายๆคนสนุกดี แต่ช่วงที่ผมกลับไป แฟนเขาก็มาหาเขานะแต่แฟนเขาอยู่หอ ซึ่ง หอ มันเป็นหอที่บุคคลภายนอกเข้าไม่ได้ ถ้าเข้าไปต้องอยู่แต่ในห้องออกไปไหนไม่ได้ เธอเลยได้มีเวลาไปเที่ยวกับผม แต่เธอต้องรีบกลับหอ เพราะ แฟนเธออยู่หอ อันนี้ผม ต้องยอมรับให้ได้ ผมก็โอเคไม่มีปัญหา พอหลังจากวันที่ 14 ก.พ ผมกลับมาทำงาน เขาเริ่มคุยกับผมมากขึ้นกว่าเดิม ในระยะเวลา 2 เดือนที่ผมคุยกับเธอมา ไม่เคยทะเลาะกันเลยสักครั้ง เราเข้าใจกันมาตลอด ไปไหนมาไหนบอกกันตลอดไม่โกหกกัน แต่เขากับแฟนทะเลาะกันบ่อยมากๆ ส่วนมากเขาจะทะเลาะกับแฟนเรื่องแฟนเขาไม่เข้าใจเขา เช่น เวลาเธอไปเรียน ต้องรายงานตลอด เวลาเธอจะนอน ต้องปิดเน็ตนะ ห้ามเปิดไว้ สั้นๆ เธอไม่มีเวลาส่วนตัวเลย ผมไม่แน่ใจว่าเธออึดอัดหรือเปล่า แต่ผมก็อยู่ข้างๆเธอเสมอนะ แต่สิ่งที่ผมน้อยใจที่สุดคือ "การถูกมองข้ามเสมอ" ผมไม่รู้จะต้องทำอย่างไง ผมขอจบไว้เท่านี้นะครับ พิมพ์ไป น้ำในตาไหลตลอด