คนไทยกับการให้สัญญานไฟเลี้ยวบนท้องถนน

เอาล่ะครับเรามาพูดถึงการขับรถขับรากันบ้าง กรุงเทพฯเป็นเมืองที่รถติดอย่างวินาศสันตะโรเลยทีเดียว และเรื่องที่ผมกำลังจะกล่าวถึงในวันนี้คือเรื่องของการให้สัญญาณไฟเลี้ยว ไม่ว่าจะเป็นรถใหญ่รถเล็ก หรือแม้กระทั่งมอเตอร์ไซค์ก็ตาม (มอไซค์อ่ะตัวดีเลย) ตามพรบ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 เขาบอกไว้ว่าผู้ที่กำลังใช้ยานพาหนะอยู่บนพื้นผิวจราจร เมื่อจะทำการเลี้ยวทุกครั้งให้แจ้งความประสงค์โดยการให้สัญญาณไฟ (ไฟเลี้ยว ซ้าย,ขวา) หรือแม้กระนั้นหากสัญญาณไฟเกิดมีปัญหาหรือขัดข้องอย่างฉับพลัน ให้แจ้งความประสงค์โดยการใช้สัญญานมือ ดังนี้......!!!!

1.เมื่อจะเลี้ยวขวา หรือเปลี่ยนช่องเดินรถไปทางขวา ให้ผู้ขับขี่ยื่นแขนขวาตรงออกไปนอกรถเสมอระดับไหร่
2.เมื่อจะเลี้ยวซ้าย หรือเปลี่ยนช่องเดินรถไปทางซ้าย ให้ผู้ขับขี่ยื่นแขนขวาตรงออกไปนอกรถเสมอระดับไหล่ และงอข้อมือชูขึ้นโบกไปทางซ้ายหลายครั้ง
3.การให้สัญญาณตามข้อ 1 และ 2 ต้องให้สัญญาณก่อนที่จะเลี้ยวเป็นระยะทางไม่น้อยกว่า 30 เมตร และให้ผู้ขับขี่ซึ่งขับรถคันอื่นเห็นได้ในระยะไม่น้อยกว่า 60 เมตร

สิ่งต่างๆเล็กๆน้อยเหล่านี้พวกเราคนไทยล้วนแล้วแต่ปฏิบัติให้ถูกต้องได้น้อยคนมาก และมันไม่ใช่เพื่อความถูกต้องเพียงอย่างเดียว แต่มันหมายความถึงอบัติเหตุที่ตามมาอย่างทันตาเห็นด้วย ***คนไทยส่วนใหญ่ให้สัญญานไฟเลี้ยวพรัอมกับหักพวงมาลัย หรือบางท่านก็ดีขึ้นมาหน่อยให้สัญญานไฟก่อนถึงทางเลี้ยว 5-10 เมตร ซึ่งการกระทำแบบนี้เป็นภาระกับผู้ที่ขับตามหลังท่านมาอย่างมากมาย มันอันตรายครับ ไม่ได้มาบ่นมาว่าใครอ่ะนะครับ แค่เห็นเป็นประจำเลยอยากมาแชร์ความรู้สึกนิดๆหน่อยๆ ขอบคุณมากครับผม