ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยคิดว่าจะมาเขียนหรือเล่าเรื่องอะไรผ่านทาง Pantip ผมใช้ Login ที่ผมเคยใช้ ไม่ได้แอบเอาของใครมาใช้นะ แต่เรื่องนี้คิดว่าเป็นอุทาหรณ์ สำหรับคนได้ทุกคนในเรื่องของการใช้ชีวิตการทำงาน ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งมีครอบครัว เรื่องเกิดจาก ผมมีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง ตอนนี้อย่าเรียกว่าน้องเลยขอใช้คำว่าคนที่เกิดตามกันมาแล้วกันครับ มันเริ่มจากทำงานบริษัทหลังจากเรียนจบเหมือนๆ กันกับผม หลังจากนั้นพอเห็นลู่ทางทำมาหากิน จากธุรกิจที่ทำงานประจำก็ออกมาทำเอง โดยตั้งบริษัทกับหุ้นส่วน ซึ่งก็คือแฟนเค้า แรกๆ มาบอกกับผมว่าไม่มีเงินลงทุน ซึ่งตอนนั้นผมไว้ใจจะลองถามหาคนที่สนใจจะลงทุน ก็ไปคุยกับเพื่อนที่เรียนและเพื่อนที่ทำงาน โดยบอกว่ามีธุรกิจที่มันกำลังทำแต่ต้องการเงินลงทุน โดยเพื่อนที่เรียนด้วยกันผมก็ให้ไปคุยกันเอง ส่วนเพื่อนที่ทำงานผมก็คุยผ่านผมในลักษณะการยืมเงินแล้วจ่ายกำไรให้เป็นครั้งๆ ประมาณ 10%-20% อ้อลืมบอกไปธุรกิจที่ว่า คือธุรกิจซื้อมาขายไป เกี่ยวกับพวกวัสดุก่อสร้างมีงานรับเหมาด้วยบ้างในบาง Project
แรกๆ ของเรื่องก็มีเงินกำไรมาแบ่งให้ตลอด แต่จะยังไม่ได้ให้หมดซะทีเดียวคือ ได้มาแล้วมีกำไรเข้ามาเท่านี้นะ จะเอาไปต่อลงในสินค้า Lot ใหม่ คืนให้แค่นี้ แต่เอาเงินต้นกับกำไรไปดำเนินการต่อ ก็จะทบๆ ไปเรื่อยจนกลายเป็นหลักแสนเกือบหลักล้าน นี่เฉพาะกลุ่มเพื่อนที่ทำงาน ไม่ร่วมกับเงินผมที่มันค่อยๆเอาไปจากผมรวมๆ แล้วก็หลายแสนบาทใกล้ๆ ล้าน
เรื่องมาถึงจุดที่ไม่สามารถหาเงินมาจ่ายคืนให้ได้ เงินก้อนนี้ของทางเพื่อนผมจึงต้องเข้ามารับผิดชอบโดยที่ เพื่อนๆก็เห็นใจแล้วก็ไม่คิดดอกเบี้ยให้ผม นี่คือ 1 หนี้ที่ผมต้องรับผิดชอบจ่ายให้ประมาณ เกือบๆ แปดแสน โดยที่คนๆนี้ มีจ่ายบ้างน่าจะไม่เกิน 150,000
หลังจากนั้นปัญหาเดิมแต่เกิดจากเพื่อนที่เรียนก็ตามมาอีก เงินก้อนนี้เพื่อนคุยกับน้องโดยไม่ผ่านผม ผมมารู้ยอดอีกที ต้องตกใจเพราะยอดรวมเกือบๆ 1,500,000 ครับสามารถซื้อรถเงินสดได้เลย ผมตกใจมากว่าทำไมปล่อยให้ยอดติดค้างเป็นจำนวนที่เยอะขนาดนี้ ตอนนี้ผมต้องเซ็นต์รับเป็นคนค้ำในหนี้จำนวนนี้ตอนแรกก็คิดว่ามันไม่น่าจะทำกับผม หลังจากนั้นมันนี้ก็ผลัดผ่อนไปเรื่อย จนผมใช้หนี้ก้อนของเพื่อนที่ทำงานหมด ก็มาใช้หนี้ต่อที่เงินก้อนนี้
เรื่องมาพีค อีกครั้งตอนนี้ที่ผมมารู้ว่ามันไปยืมเงินเพื่อนเก่าผมอีก หลายคนคงสงสัยไปรู้จักกันได้งัย เพื่อนคนนี้อยากรู้จักคนที่จะพาเข้าไปติดต่อเรื่องซื้อขายโรงแรมหรือที่บ้างแห่งได้ หรือบางครั้งอยากได้ผู้รับเหมาทำนู้นทำนี้ ก่อนหน้านี้ ผมเลยแนะนำไปเพราะว่าหวังว่าได้งานจะได้มีเงินมาคืนผมบ้าง แต่กลับเป็นว่าไปยืมเงินกันอีก เพื่อนโทรมาถามผม ผมบอกไปว่าอย่าไปยุ่งนะเรื่องเงิน แต่ตอนนั้น เพื่อนบอกว่า เงินของกูจะให้ใครยืมก็ได้ ชอบลองใจคน ผมก็บอกเตือนแล้วนะ หลังจากนั้นก็เงียบกันไป พอผ่านไประยะหนึ่งก็ เพื่อนคนนี้ก็เริ่มมาบ่นเรื่องเงินที่ยืมไป ผมก็บอกว่าอย่ายุ่ง หลังสุดปัญหาน่าจะเริ่มมากขึ้น คราวนี้มาบอกว่าผมไม่มีความรับผิดชอบ ผมก็บอกไปว่าเตือนแล้ว แล้วยืมกันผมไม่เคยรู้เรื่องเลย ล่าสุดก็มีปัญหาก็ว่าผม เลยเถิดไปว่ามันนิสัยอย่างไร ผมก็นิสัยเหมือนกันไม่รับผิดชอบ เห็นแก่ตัว ซึ่งผมก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีกับเรื่องนี้ อึดอัดมาก (นี่เป็นเหตุผลที่ผมต้องมาระบายใน Pantip)
วีรเวรทั้งหมดที่เกิดขึ้นไม่รวมกับ ผมเอารถไปเข้าแบงก์ พอมันรู้ก็มาขอเงินผมไป บอกว่าต้องเอาของที่ขายออก พอให้ไปเงียบไม่คืนทวงก็บ่ายเบี่ยงอ้างต่างๆ นาๆ มันเคยเอารถผมไปใช้ แล้วหนีไปเลยไม่เอามาคืน จนแฟนผมไปเจอบนถนนกลับเป็นคนอื่นเอาไปขับ ถามก็บอกว่าเค้ายืมไปขับส่งงานซื้อของ ให้เอามาคืนก็ไม่คืน หลังจากนั้นแฟนผมไปเจอจอดไว้ข้างทาง ผมเลยให้ขับออกมาเลย (จากที่เคยเจอรถผมบนถนน ผมเลยให้แฟนพกกุญแจรถผมไว้ตลอด) พบว่าบนรถมีของของผู้หญิงลักษณะน่าจะใช้รถผมมานานแล้ว ผมเข้าใจว่าน่าจะเอารถผมไปจำนำ โดยด่าหนักเรื่องหนี้ที่ให้ผมรับจ่ายกับเรื่องงานที่ทำแล้วมีแต่ปัญหาหนักๆเข้า ก็รับปากว่าจะเลิกทำแล้วถ้าได้เงินก้อนสุดท้ายแล้วเอาไปเลย ส่งบัญชีธนาคารของบริษัทมา มาบอกเดี๋ยวมีเงินเข้าไปเบิกเอา จนป่านนี้เกือบสองปีแล้วไม่มีเงินอะไรถึงผมสักบาท อย่าว่าแต่สองปีเลย เกือบสิบปีแล้วกล้าพูดได้เลยว่าไม่เคยได้รับเงินสักบาท
ก่อนหน้านี้ผมต้องเอาตึกแถวไปเข้าธนาคารเพื่อเอาเงินมาจ่ายหนี้ที่แม่ไปยืมมาให้มัน พ่อต้องขายบ้านไม้เก่าเพื่อเอาเงินไปจ่ายหนี้ญาติบางส่วนที่เอาเงินไปช่วยมัน ไปหลอกเอาเงินพ่อแม่ (พ่อกับแม่แทบจะล้มละลายแล้วครับ) ให้เอาที่ดินไปจำนำเอาเงินไปให้มัน โดยบอกว่าเสร็จงานจะได้เงิน ส่วนนี้ผมไม่รู้ หลังจากผ่านไปมันไม่มาใช้คืน แม่เลยมาสารภาพกับผมว่ามันหลอกให้เอาที่ไปจำนำเพื่อหาเงินมาให้มัน ผมต้องบอกพ่อกับแม่ให้หยุดยุ่งกับมัน เพราะพ่อกับแม่เดือนร้อนทุกข์ใจ ผมเป็นลูกก็เดือดร้อนทุกข์ใจเหมือนกันเพราะผมเป็นลูก ถ้าไม่หยุดช่วยมันผมจะเลิกยุ่งกับพ่อแม่ (แต่เรื่องเงินผมจะส่งให้เหมือนเดิมแต่จะไม่เจอผมอีกต่อไป) ผมต้องเป็นหนี้เพิ่มขึ้นเพื่อเอาเงินมาจ่ายค่าจำนำที่อีกครั้ง มันทำให้ผมเป็นหนี้เกินสองล้าน ผมเจ็บใจมากทำไมคนที่ขึ้นชื่อว่าน้อง ทำไมทำกับผมกับพ่อกับแม่ได้ถึงขนาดนี้
มีครั้งหนึ่งติดคุกเรื่องเช็ค แล้วมันมีเรื่องคดีอื่นๆที่ค้างในศาลตามพ่วงอีก ผมต้องเอาทองแต่งงานไปขาย ยืมเพื่อนบางส่วน แม่เอารถไปจำนำเพื่อเอาเงินไปใช้หนี้ (ทองผมขอแฟนแล้ว แต่ผมก็รู้ว่าเค้าเสียใจมากแต่ตอนนั้นเค้ายอมเพราะว่าเห็นว่าเป็นคนในครอบครัวและสงสารมัน)
ตอนนี้หนีผมไปสองปีกว่าแล้ว บล็อคทุกการติดต่อกับผม แม่จะติดต่อมันได้ แต่ได้บ้างไม่ได้บ้าง ทุกวันนี้ผมต้องมานั่งจ่ายหนี้ของมันที่ก่อไว้ ส่วนตัวผมเองก็มีหนี้ที่เกิดตอนหาเงินไปช่วยมัน ถามว่าผมมีครอบครัวไหมมีครับ มีลูกด้วย แฟนผมโมโหมากที่ทำกับผมแบบนี้ แต่แฟนก็ให้กำลังใจทุกครั้ง บอกเลยว่าทุกวันนี้ที่สู้เดินต่อไปได้เพราะพ่อแม่ แฟนและลูก ผมไม่รู้เหมือนกันว่าหนี้จะหมดเมื่อไหร่เพราะมันเยอะมาก สำหรับมนุษย์เงินเดือนและไม่ได้มีสมบัติอะไร พ่อแม่ก็ถูกผลาญจนหมดไม่เหลืออะไรแล้ว
ผมไม่รู้ว่าทำไม คนๆ หนึ่งมันจะสามารถสร้างหนี้ได้มากมายขนาดนี้ แต่ก็ยังไม่หยุด ยังทำงานเหมือนๆเดิม อ้างแต่เรื่องทำงานแล้วโดนโกง ผมก็ไม่เข้าใจทำไมเจอแบบนี้ ยังทำงานแบบนี้ต่อไปไม่เลิก มันสามารถพูดเพื่อขอเงินกับคนอื่นๆ ได้ตลอด และก็อีกพอมีปัญหาเรื่องเงิน ทำไมต้องกลับมาที่ผม ทั้งๆที่ตอนยืมไม่เคยรู้เรื่องไม่เคยรับรู้อะไรเลย ผมเป็นพี่มัน ผมต้องตามใช้ให้มันตลอดหรืออย่างไร หรือผมหาเงินมาต้องเอามาใช้หนี้ให้มันอย่างเดียว
ตอนนี้บอกเลยครับว่าเครียดมาก หน้าที่การงานก็มากมีความเครียดอยู่แล้ว ยังต้องมาเครียดกับเรื่องนี้อีก ขนาดว่ามันหนีไปแล้วยังสามารถสร้างความเดือนร้อนให้กับผมอีก ตอนนี้ผมอยู่ต่างประเทศแต่อึดอัดเรื่องที่เพื่อนพูดมาก กับเครียดกับการกระทำของมันมาก
ปล. 1. จริงๆ ผมก็เขียนมีย่อหน้า เว้นวรรคครับ แต่พอลงใน Pantip มันต้องเคาะอีกบรรทัดจะชัดเจนกว่า ขอโทษคนที่เข้ามาอ่านแล้วตาลาย ปวดหัวด้วยครับ
2. แรกๆ ของเรื่องยอมรับครับ ว่าช่วยเหลือมัน แต่ที่จ่ายหนี้เพราะเลี่ยงไม่ได้ โง่ไปเซ็นต์ค้ำประกันเอง กับอีกส่วนก็ไปคุยแล้วยืมมาให้เอง กับส่วนที่ต้องใช้แทนพ่อแม่ที่ไปยืมมาให้มัน
3. ปัจจุบันผมไม่ได้ช่วยเหลืออะไรแล้วครับ ได้แต่รับกรรมจ่ายหนี้แทนมัน
คนที่เกิดตามเรามา มีพ่อแม่คนเดียวกัน ที่เรียกว่า “น้อง” ไม่นึกเลยว่าจะทำกันได้ถึงขนาดนี้
แรกๆ ของเรื่องก็มีเงินกำไรมาแบ่งให้ตลอด แต่จะยังไม่ได้ให้หมดซะทีเดียวคือ ได้มาแล้วมีกำไรเข้ามาเท่านี้นะ จะเอาไปต่อลงในสินค้า Lot ใหม่ คืนให้แค่นี้ แต่เอาเงินต้นกับกำไรไปดำเนินการต่อ ก็จะทบๆ ไปเรื่อยจนกลายเป็นหลักแสนเกือบหลักล้าน นี่เฉพาะกลุ่มเพื่อนที่ทำงาน ไม่ร่วมกับเงินผมที่มันค่อยๆเอาไปจากผมรวมๆ แล้วก็หลายแสนบาทใกล้ๆ ล้าน
เรื่องมาถึงจุดที่ไม่สามารถหาเงินมาจ่ายคืนให้ได้ เงินก้อนนี้ของทางเพื่อนผมจึงต้องเข้ามารับผิดชอบโดยที่ เพื่อนๆก็เห็นใจแล้วก็ไม่คิดดอกเบี้ยให้ผม นี่คือ 1 หนี้ที่ผมต้องรับผิดชอบจ่ายให้ประมาณ เกือบๆ แปดแสน โดยที่คนๆนี้ มีจ่ายบ้างน่าจะไม่เกิน 150,000
หลังจากนั้นปัญหาเดิมแต่เกิดจากเพื่อนที่เรียนก็ตามมาอีก เงินก้อนนี้เพื่อนคุยกับน้องโดยไม่ผ่านผม ผมมารู้ยอดอีกที ต้องตกใจเพราะยอดรวมเกือบๆ 1,500,000 ครับสามารถซื้อรถเงินสดได้เลย ผมตกใจมากว่าทำไมปล่อยให้ยอดติดค้างเป็นจำนวนที่เยอะขนาดนี้ ตอนนี้ผมต้องเซ็นต์รับเป็นคนค้ำในหนี้จำนวนนี้ตอนแรกก็คิดว่ามันไม่น่าจะทำกับผม หลังจากนั้นมันนี้ก็ผลัดผ่อนไปเรื่อย จนผมใช้หนี้ก้อนของเพื่อนที่ทำงานหมด ก็มาใช้หนี้ต่อที่เงินก้อนนี้
เรื่องมาพีค อีกครั้งตอนนี้ที่ผมมารู้ว่ามันไปยืมเงินเพื่อนเก่าผมอีก หลายคนคงสงสัยไปรู้จักกันได้งัย เพื่อนคนนี้อยากรู้จักคนที่จะพาเข้าไปติดต่อเรื่องซื้อขายโรงแรมหรือที่บ้างแห่งได้ หรือบางครั้งอยากได้ผู้รับเหมาทำนู้นทำนี้ ก่อนหน้านี้ ผมเลยแนะนำไปเพราะว่าหวังว่าได้งานจะได้มีเงินมาคืนผมบ้าง แต่กลับเป็นว่าไปยืมเงินกันอีก เพื่อนโทรมาถามผม ผมบอกไปว่าอย่าไปยุ่งนะเรื่องเงิน แต่ตอนนั้น เพื่อนบอกว่า เงินของกูจะให้ใครยืมก็ได้ ชอบลองใจคน ผมก็บอกเตือนแล้วนะ หลังจากนั้นก็เงียบกันไป พอผ่านไประยะหนึ่งก็ เพื่อนคนนี้ก็เริ่มมาบ่นเรื่องเงินที่ยืมไป ผมก็บอกว่าอย่ายุ่ง หลังสุดปัญหาน่าจะเริ่มมากขึ้น คราวนี้มาบอกว่าผมไม่มีความรับผิดชอบ ผมก็บอกไปว่าเตือนแล้ว แล้วยืมกันผมไม่เคยรู้เรื่องเลย ล่าสุดก็มีปัญหาก็ว่าผม เลยเถิดไปว่ามันนิสัยอย่างไร ผมก็นิสัยเหมือนกันไม่รับผิดชอบ เห็นแก่ตัว ซึ่งผมก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีกับเรื่องนี้ อึดอัดมาก (นี่เป็นเหตุผลที่ผมต้องมาระบายใน Pantip)
วีรเวรทั้งหมดที่เกิดขึ้นไม่รวมกับ ผมเอารถไปเข้าแบงก์ พอมันรู้ก็มาขอเงินผมไป บอกว่าต้องเอาของที่ขายออก พอให้ไปเงียบไม่คืนทวงก็บ่ายเบี่ยงอ้างต่างๆ นาๆ มันเคยเอารถผมไปใช้ แล้วหนีไปเลยไม่เอามาคืน จนแฟนผมไปเจอบนถนนกลับเป็นคนอื่นเอาไปขับ ถามก็บอกว่าเค้ายืมไปขับส่งงานซื้อของ ให้เอามาคืนก็ไม่คืน หลังจากนั้นแฟนผมไปเจอจอดไว้ข้างทาง ผมเลยให้ขับออกมาเลย (จากที่เคยเจอรถผมบนถนน ผมเลยให้แฟนพกกุญแจรถผมไว้ตลอด) พบว่าบนรถมีของของผู้หญิงลักษณะน่าจะใช้รถผมมานานแล้ว ผมเข้าใจว่าน่าจะเอารถผมไปจำนำ โดยด่าหนักเรื่องหนี้ที่ให้ผมรับจ่ายกับเรื่องงานที่ทำแล้วมีแต่ปัญหาหนักๆเข้า ก็รับปากว่าจะเลิกทำแล้วถ้าได้เงินก้อนสุดท้ายแล้วเอาไปเลย ส่งบัญชีธนาคารของบริษัทมา มาบอกเดี๋ยวมีเงินเข้าไปเบิกเอา จนป่านนี้เกือบสองปีแล้วไม่มีเงินอะไรถึงผมสักบาท อย่าว่าแต่สองปีเลย เกือบสิบปีแล้วกล้าพูดได้เลยว่าไม่เคยได้รับเงินสักบาท
ก่อนหน้านี้ผมต้องเอาตึกแถวไปเข้าธนาคารเพื่อเอาเงินมาจ่ายหนี้ที่แม่ไปยืมมาให้มัน พ่อต้องขายบ้านไม้เก่าเพื่อเอาเงินไปจ่ายหนี้ญาติบางส่วนที่เอาเงินไปช่วยมัน ไปหลอกเอาเงินพ่อแม่ (พ่อกับแม่แทบจะล้มละลายแล้วครับ) ให้เอาที่ดินไปจำนำเอาเงินไปให้มัน โดยบอกว่าเสร็จงานจะได้เงิน ส่วนนี้ผมไม่รู้ หลังจากผ่านไปมันไม่มาใช้คืน แม่เลยมาสารภาพกับผมว่ามันหลอกให้เอาที่ไปจำนำเพื่อหาเงินมาให้มัน ผมต้องบอกพ่อกับแม่ให้หยุดยุ่งกับมัน เพราะพ่อกับแม่เดือนร้อนทุกข์ใจ ผมเป็นลูกก็เดือดร้อนทุกข์ใจเหมือนกันเพราะผมเป็นลูก ถ้าไม่หยุดช่วยมันผมจะเลิกยุ่งกับพ่อแม่ (แต่เรื่องเงินผมจะส่งให้เหมือนเดิมแต่จะไม่เจอผมอีกต่อไป) ผมต้องเป็นหนี้เพิ่มขึ้นเพื่อเอาเงินมาจ่ายค่าจำนำที่อีกครั้ง มันทำให้ผมเป็นหนี้เกินสองล้าน ผมเจ็บใจมากทำไมคนที่ขึ้นชื่อว่าน้อง ทำไมทำกับผมกับพ่อกับแม่ได้ถึงขนาดนี้
มีครั้งหนึ่งติดคุกเรื่องเช็ค แล้วมันมีเรื่องคดีอื่นๆที่ค้างในศาลตามพ่วงอีก ผมต้องเอาทองแต่งงานไปขาย ยืมเพื่อนบางส่วน แม่เอารถไปจำนำเพื่อเอาเงินไปใช้หนี้ (ทองผมขอแฟนแล้ว แต่ผมก็รู้ว่าเค้าเสียใจมากแต่ตอนนั้นเค้ายอมเพราะว่าเห็นว่าเป็นคนในครอบครัวและสงสารมัน)
ตอนนี้หนีผมไปสองปีกว่าแล้ว บล็อคทุกการติดต่อกับผม แม่จะติดต่อมันได้ แต่ได้บ้างไม่ได้บ้าง ทุกวันนี้ผมต้องมานั่งจ่ายหนี้ของมันที่ก่อไว้ ส่วนตัวผมเองก็มีหนี้ที่เกิดตอนหาเงินไปช่วยมัน ถามว่าผมมีครอบครัวไหมมีครับ มีลูกด้วย แฟนผมโมโหมากที่ทำกับผมแบบนี้ แต่แฟนก็ให้กำลังใจทุกครั้ง บอกเลยว่าทุกวันนี้ที่สู้เดินต่อไปได้เพราะพ่อแม่ แฟนและลูก ผมไม่รู้เหมือนกันว่าหนี้จะหมดเมื่อไหร่เพราะมันเยอะมาก สำหรับมนุษย์เงินเดือนและไม่ได้มีสมบัติอะไร พ่อแม่ก็ถูกผลาญจนหมดไม่เหลืออะไรแล้ว
ผมไม่รู้ว่าทำไม คนๆ หนึ่งมันจะสามารถสร้างหนี้ได้มากมายขนาดนี้ แต่ก็ยังไม่หยุด ยังทำงานเหมือนๆเดิม อ้างแต่เรื่องทำงานแล้วโดนโกง ผมก็ไม่เข้าใจทำไมเจอแบบนี้ ยังทำงานแบบนี้ต่อไปไม่เลิก มันสามารถพูดเพื่อขอเงินกับคนอื่นๆ ได้ตลอด และก็อีกพอมีปัญหาเรื่องเงิน ทำไมต้องกลับมาที่ผม ทั้งๆที่ตอนยืมไม่เคยรู้เรื่องไม่เคยรับรู้อะไรเลย ผมเป็นพี่มัน ผมต้องตามใช้ให้มันตลอดหรืออย่างไร หรือผมหาเงินมาต้องเอามาใช้หนี้ให้มันอย่างเดียว
ตอนนี้บอกเลยครับว่าเครียดมาก หน้าที่การงานก็มากมีความเครียดอยู่แล้ว ยังต้องมาเครียดกับเรื่องนี้อีก ขนาดว่ามันหนีไปแล้วยังสามารถสร้างความเดือนร้อนให้กับผมอีก ตอนนี้ผมอยู่ต่างประเทศแต่อึดอัดเรื่องที่เพื่อนพูดมาก กับเครียดกับการกระทำของมันมาก
ปล. 1. จริงๆ ผมก็เขียนมีย่อหน้า เว้นวรรคครับ แต่พอลงใน Pantip มันต้องเคาะอีกบรรทัดจะชัดเจนกว่า ขอโทษคนที่เข้ามาอ่านแล้วตาลาย ปวดหัวด้วยครับ
2. แรกๆ ของเรื่องยอมรับครับ ว่าช่วยเหลือมัน แต่ที่จ่ายหนี้เพราะเลี่ยงไม่ได้ โง่ไปเซ็นต์ค้ำประกันเอง กับอีกส่วนก็ไปคุยแล้วยืมมาให้เอง กับส่วนที่ต้องใช้แทนพ่อแม่ที่ไปยืมมาให้มัน
3. ปัจจุบันผมไม่ได้ช่วยเหลืออะไรแล้วครับ ได้แต่รับกรรมจ่ายหนี้แทนมัน