มันก็จะงงๆนิดหน่อย

คือเรามีเรื่องของเรามาแชร์ค่ะคือเรามีแฟนคนนึงแรกๆเค้าก็ดีกับเราทุกอย่างมาหาเราไปรับไปส่งเราจากที่บ้านกับที่ทำงานบ้านคือดีทุกอย่างมีไรเลี้ยงไม่ให้เราอดทนเราอยากได้ไรทำไรก็ตามใจไม่เคยทะเลาะด่าตะคอกกันเลยเค้าไม่ยอมให้เราอดเค้าสันยากับเราหลายๆอย่างแต่มันก้เหมือนแค่คำพุดและก้ช่วงคบกันแรกๆแหละค่ะนานๆไปนิสัยก็เริ่มออกเออเราลืมบอกคือเค้ามีลูกอยู่แล้ว2คนคนละแม่นะค่ะคือตอนเราคบเค้าไม่ได้มาบอกเราเรารุ้เองแต่เราก้บอกให้เค้ากลับไปอยู่กับครอบครัวเค้าเค้าบอกเราว่าเค้าไม่ไปคือทุกอย่างจบแล้วที่บ้านเค้าไม่เอาคนนี้แล้วเราก้เลยโอเคแต่ยิ่งพอเรายอ่งคบกันนานทุกอย่างยิ่งแย่ลงๆจากที่เค้าทำงานเค้าออกจากงานไม่ทำอะไีรเลยติดเกมติดโปรที่วัยรุ่นกินกันแหละค่ะกินข้ามวันไม่นอนเล่นแต่เกมไม่สนใจอะไรเลยสักอย่างสิ่งที่หนักกว่าคือเราต้องไปนั่งเลี้ยงลูกให้เค้าโดนด่าแทนเค้าแม่เค้าไม่เคยโทษลุกตัวเองเลยโทษแต่เรากดดันมาที่เราทุกอย่างเค้าไม่พูดกับลุกเค้านะค่ะเค้ามาพุดกับเราเราก้ไม่เข้าใจทุกอย่างตกอยุ่ที่เราเราก้รักเค้ามากจริงๆแหละไม่งั้นเราไม่ทนมานั่งเลี้ยงลุกให้มานั่งให้แม่เค้าด่าจนเราทำงานเค้าก้ยังไม่ทำอยุ่กับเพื่อนติดเกมเราเลยกลับมาอยุ่บ้านทำงานเรามีเวลาอยุ่กับตัวเองคิดหลายๆอย่างทั้งเพื้อนเค้าพี่สาวเค้าทักมาหาเราทุกคนบอกเหมือนกันว่าเค้าสงสารเราเหนื่อยเกินไปเราคอยวิ่งตามเค้าทุกอย่างพี่สาวเค้าแท้ๆก้บอกเราว่ามันไม่เอาไรเลยนะอยุ่ไปก้เหนื่อยมาทำงานเลี้ยงมันทำไมเป็นผญ.เราคอดอยุ่นานเราไม่อยากเลิกเลยแต่เราเหนื่อยใจมากหลายๆอย่างมีมากกว่านี้แต่เราไม่อยากพิมออกมาคนที่อยุ่กับเราจะรุ้เรื่องเราดีสุดท้ายเราตัดสินใจเลิกกับเค้าแต่ไม่ใช่เพราะไม่รักนะเราคิดว่าอยากให้เค้านึกมั้งว่าที่เราออกมาเพราะตัวเค้าเองที่ไม่พยามไรเพื่อเราเลยอยากให้เค้าคิดทำงานเค้าอายุ23แล้วลุก2คนอยากให้คิดได้จะได้เลี้ยงลุกได้เราได้แต่ภาวนาให้เค้าคิดได้ตอนนี้ก้ยังรักเค้านะคิดถึงตลอดเราคอยดูเค้าอยุ่ห่างๆจริงมีเยอะกว่านี้นะแต่เราไม่อยากพิมออกมามันแย่เกินไป