ทำไมผมไม่มีความสุขเลยครับ

ขอเกริ่นก่อนว่านี่เป็นครั้งแรกที่ผมเข้ามาหาทางออกในพันทิป ถ้ามีอะไรผิดพลาดผมขออภัยด้วยครับ คือเรื่องมีอยู่ว่า ผมรู้สึกว่าพักหลังๆผมไม่มีความสุขในชีวิตเลย ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร ซึ่งนิสัยก่อนหน้านี้ ผมเป็นคนตลก เฮฮาปาร์ตี้ เรียกว่าตัวฮาของกลุ่มก็ว่าได้ ผมคุยกับผู้หญิงมาหลายๆคน แต่เชื่อไหมครับ กินแห้วบ้าง คนที่มาชอบเราก็ไม่ชอบเขา มันก็เลยโสดมาเรื่อยๆจะ5ปีแล้ว ซึ่งผมสามารถอยู่คนเดียวได้ ไม่ค่อยซีเรียสกับหาแฟน จนมาพักหลังๆ มีผู้หญิงคนหนึ่งมาพูดกับผมว่า "ทำไมคุยกับเธอแล้วเธอชอบคุยเรื่องซีเรียสตลอดเลย" เท่านั้นละครับ ผมรู้เลยว่าความเหงาความเครียดกำลังกลืนกินผม ผมกลับมาดูตัวเอง เพื่อนผมดีกับผมซึ่งคบกันมาเป็น10ปี ที่บ้านบ้านผมเป็นครอบครัวอบอุ่นเรื่องการเงินไม่ได้มีปัญหา ใส่ใจดูแลกันในครอบครัวตลอด ต่อมาเรื่องความรัก อย่างที่บอกผมไม่เคยซีเรียสผมเคยอยู่คนเดียวแบบไม่ต้องคุยกับใครก็ได้ ต่อมาเรื่องงาน ผมพึ่งเรียนจบและพึ่งได้งานทำประจำ เงินเดือนไม่เยอะ แต่ผมถือว่าเป็นการเก็บประสบการณ์ แล้วอะไรละครับที่ทำให้ผมไม่มีความสุข  ผมตัดสินใจหนีไปอยู่ต่างจังหวัดคนเดียว(ก่อนเริ่มทำงาน) 2เดือน ไปใช้ชีวิตคนเดียวซึ่งทุกอย่างอำนวย(บ้านญาติ) อยู่คนเดียวนอนบ้านแยก หากินเอง ทำทุกอย่างโอเคหมด สรุปคือไม่เหงา แต่เป็นอารมณ์ไม่มีความสุขแทน ไปทำอะไรก็แล้วแต่ก็แค่ผ่านๆ ไม่ยิ้มไม่ร่าเริ่ง ถ้าบอกว่าต้องหาคนเข้ามา ผมคิดว่าความเหงา เกิดจากการที่เราไม่มีที่ยึดเหนี่ยวความรู้สึก และคนเราชอบเอาคน เป็นตัวชี้วัดว่าสิ่งนี้แหละคือยาที่บำบัดความเหงา แต่สังเกตไหม คนๆนั้นหายไป ความเสียใจจะเกิดตามมา สรุปคือ ไม่ยั่งยืน ความเหงามันเริ่มต้นจากการที่เราบำบัดด้วยตัวเราเอง ผมจึงอยากจัดการความรู้สึกกับตัวเองก่อน ผมไม่รู้ว่าผมจะต้องเริ่มจากตรงไหนให้ตัวผมร่าเริง หรือกลับไปเป็นคนที่สร้างรอยยิ้มให้กับคนรอบตัว ไม่ใช่กลายเป็นคนที่น่าเบื่อแบบนี้ ไม่นานมานี้ผมนั่งอยู่ริมระเบียง อยู่ดีๆก็เหงา แล้วน้ำตาไหล แล้วพูดกับตัวเองว่าทำไมมันไม่ความสุขเลย ชีวิตผมต้องมาเจออะไรที่ปัญญาอ่อนแบบนี้ด้วย ตลกและสมเพศตัวเองที่ต้อฃเสียน้ำตาให้กับเรื่องอะไรก็ไม่รู้
1.ผมเป็นอะไร
2.ผมควรแก้ไขหรือหาคำตอบยังไง
ขอบคุณมากๆครับ
ปล.ขอวิธีที่ไม่เกี่ยวของกับการปฏิบัติธรรม