กล่าวเริ่มต้น ผมมีแฟนเป็นรุ่นน้องคนนึง ที่เจอกันในเฟสบุ๊คผมรู้สึกรักเขามาก พอเจอกันผมก็รู้สึกรักเขามากขึ้น
แต่ก็ดันมีอุปสรรคเข้ามา ทั้งๆ ที่กำลังจะราบรื่น คือวันนั้น ผมนัดกับน้องเขาไว้ ผมทำงานเลิกประมาณ 5 โมงเย็น
ผมกลัวจะไปสาย ผมรีบไปหาน้องเขา เเต่เเล้วผมก็ประสบอุบัติเหตุระหว่างทาง เอารถไปชนสุนัข พอลุกขึ้นมาก็โทรบอก
น้องเขาว่าเอารถไปชน ไปหาไม่ได้นะ น้องเขาก็โอเคร ผมเลยโทรหาพี่สาวผมให้มารับ พี่สาวผมมารับกลับบ้าน
พอถึงบ้านก็ทำแผล ได้เเต่นอนอย่างเดียว พอคืนนั้นเเหละครับ ผมโดนน้องเขาบอกเลิก ทั้งๆ ที่ไม่มีเหตุผลอะไรเลย
โดนบล๊อคเฟสบุ้ค เบอร์ ทุกอย่างที่ติดต่อได้ แต่ผมติดต่อพี่สาวของน้องเขาได้ พี่สาวน้องเขาก็ถามว่าแฟนทั้งคนทำไมไม่ห่วงอะไรเลย
คำตอบที่ได้คือ " ไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่แม่จะห่วงทำไม " ( อันนี้พี่สาวน้องเขาเล่าให้ฟัง ) ผมนี้น้ำตาไหลขึ้นมาทันที ( เจ็บกว่าแผล ก็โดนบอกเลิกนี่เเหละ )
ผมนอนซมอยู่เป็นอาทิตย์ กว่าจะลุกได้ เดินได้ กว่าแผลจะหาย ตัวผมมีแต่รอยแผลเป็น เเต่เรื่องมันก็นานมามากเเล้วผมก็ยังคิดถึงน้องเขาอยู่มากๆ
ทำยังไงดีครับ เป็นเพราะ แผลที่ฝากไว้ รึ เป็นที่ผมที่ยังไม่ไปไหนสักที คิดถึงจริงๆ TT'
ทำยังไงให้ลืม ?
แต่ก็ดันมีอุปสรรคเข้ามา ทั้งๆ ที่กำลังจะราบรื่น คือวันนั้น ผมนัดกับน้องเขาไว้ ผมทำงานเลิกประมาณ 5 โมงเย็น
ผมกลัวจะไปสาย ผมรีบไปหาน้องเขา เเต่เเล้วผมก็ประสบอุบัติเหตุระหว่างทาง เอารถไปชนสุนัข พอลุกขึ้นมาก็โทรบอก
น้องเขาว่าเอารถไปชน ไปหาไม่ได้นะ น้องเขาก็โอเคร ผมเลยโทรหาพี่สาวผมให้มารับ พี่สาวผมมารับกลับบ้าน
พอถึงบ้านก็ทำแผล ได้เเต่นอนอย่างเดียว พอคืนนั้นเเหละครับ ผมโดนน้องเขาบอกเลิก ทั้งๆ ที่ไม่มีเหตุผลอะไรเลย
โดนบล๊อคเฟสบุ้ค เบอร์ ทุกอย่างที่ติดต่อได้ แต่ผมติดต่อพี่สาวของน้องเขาได้ พี่สาวน้องเขาก็ถามว่าแฟนทั้งคนทำไมไม่ห่วงอะไรเลย
คำตอบที่ได้คือ " ไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่แม่จะห่วงทำไม " ( อันนี้พี่สาวน้องเขาเล่าให้ฟัง ) ผมนี้น้ำตาไหลขึ้นมาทันที ( เจ็บกว่าแผล ก็โดนบอกเลิกนี่เเหละ )
ผมนอนซมอยู่เป็นอาทิตย์ กว่าจะลุกได้ เดินได้ กว่าแผลจะหาย ตัวผมมีแต่รอยแผลเป็น เเต่เรื่องมันก็นานมามากเเล้วผมก็ยังคิดถึงน้องเขาอยู่มากๆ
ทำยังไงดีครับ เป็นเพราะ แผลที่ฝากไว้ รึ เป็นที่ผมที่ยังไม่ไปไหนสักที คิดถึงจริงๆ TT'