คนที่มีชีวิตคู่ช่วยแนะนำหน่อยค่ะ

เรามีลูกน้อยคนหนึ่ง ซึ่งลูกเราค่อนข้างเลี้ยงยากพอสมควร วันๆนึงเราแทบไม่ได้นั่งหรือพักเลย ทำงานบ้าน เลี้ยงลูกไปด้วย ทั้งวัน เวลานอนก็หลับๆตื่นๆตามประสาคนมีลูกอ่อน ซึ่งแฟนเราเราไม่รู้ว่าเรียกว่าเขาเห็นแก่ตัวได้รึเปล่า กลับมาก็เล่นแต่โทรศัพท์ เล่นกับลูกบ้างแต่ไม่อุ้มเลย ไม่ช่วยเราเลย พอเราบอกให้ช่วยดูหน่อยก็ทำเหมือนหงุดหงิด เวลาลูกร้องก็ไม่สนใจแค่หันมาดูยัดนมยัดน้ำลูกเดียว ทั้งๆที่รู้ว่าลูกติดอุ้ม ไม่ช่วยเราทำงานบ้านเลยซักอย่าง กลับมาถึงนอนเล่นโทรศัพท์ พอง่วงก็นอน เราหงุดหงิดมาก เราว่าเราพูดทุกวันแต่ไม่ดีขึ้นเลย ก็ยังทำตัวเหมือนเดิม อยากทราบว่าแฟนเราทำงานเวลาเขากลับเขาเป็นแบบนี้ถูกแล้วใช่ไหมคะ เรารู้สึกเหนื่อยกายเหนื่อยใจ แต่ก็เลิกไม่ได้ค่ะ เพราะเขาต้องดูแลเราและลูก เราคิดว่าเขาเห็นแก่ตัวมาก ทุกครั้งก็อ้างเหนื่อยจากงาน จะหลับๆตื่นๆไม่ไหวหรอกนะ ซึ่งเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ และเราไม่เคยรู้สึกไว้ใจจะฝากลูกให้ดูเลย เขาขี้หงุดหงิดเรากลัวเขาทำร้ายลูก เราไม่แน่ใจว่าเราควรทำยังไง หลายครั้งคิดฆ่าตัวตาย ยอมบาปใช้กรรมต่อในนรกดีกว่า แต่นึกถึงลูกเราไม่ไว้ใจใครถึงอยู่ทุกวันนี้