ก่อนอื่นต้องบอกว่าเราเป็นคนเข้ากับคนได้ง่ายค่ะคุยได้กับทุกคน แต่หน้าเราจะออกหยิ่งๆ แรงๆค่ะ แรกๆไม่มีใครชอบเราเลยแต่เวลาผ่านไปก็โอเคค่ะเราก็มีเพื่อนนะคะไม่ใช่ว่าไม่มีเลยแต่ไม่มีเพือนเพื่อนแท้เลย เราก็นึกนะคะว่าบ้างทีมันเป็นเพราะตัวเราเองรึป่าว เราก็ให้ใจกับเพื่อนทุกคนนะคะ เวลาเพื่อนมีปัญหาทุกข์ใจเราให้คำปรึกษาตลอด แต่เราไม่อวยเพื่อนตัวเองค่ะผิดคือผิด ถ้าเพื่อนในกลุ่มทำผิดเราจะไม่เข้าข้างเหมือนเพื่อนคนอื่นๆในกลุ่มค่ะ เป็นเพราะแบบนี้รึป่าวคะ
มีใครรู้สึกว่าตัวเองไม่มีเพื่อนแท้บ้างคะ