เริ่มแรกเลย เรามีเเฟน เราคบกันมา จนอีกแค่เดือนกว่าเราจะครบ 2 ปีของเรา เราอยู่ห่างกันถึง 2 จังหวัด เวลานั่งรถไปหากันก็จะใช้เวลาประมาณครึ่งวัน เดือนไหนที่เราว่างเราก็จะไปหา เดือนหนเขาว่าง เขาก็จะมาหา เราทำแบบนี้กันจนจะ 5 เดือนแล้ว แล้วเมื่อวาน วันที่ 24 ก.พ. เราทะเลาะกันหนักมาก (ทะเลาะผ่านโทรศัพท์) เขาขอเราไปกินเหล้ากับเพื่อน บอกเหนื่อยจากการทำงาน เราเลยพูดบอกว่า "ขนาดเรายังยอมที่จะไม่สังสรรกับเพื่อน เพราะกลัวเธอไม่สบายใจ " เขาตอบเรากลับมาว่า เขาขอเวลาส่วนตัวบ้างดิ เราเลยตอบไปบอกว่า ทีเราทำไมเธอไม่เคยให้คำนี้กับเราบ้าง เราขอไปนู้นไปนี่เธอไม่ให้เราไป ขนาดนี้ปีใหม่ เรายังไม่ได้ไปสังสรรกับเพื่อนเราเลย เรายอมี่จะผิดสัญญากับเพื่อนเราะอะไร เพราะเรารัก ไหม? แต่เขาก็ไม่เข้าใจกับสิ่งที่เราจะสื่อสารอ้ะ เราพยายามพูดแล้ว ด้วยความโมโห ที่เราทะเลาะกัน ไม่เข้าใจกันสักที เราเลยหลุดปากพูดว่า ถ้าอยากมีอิสระมาก ก็เลิกกันไปเลย เราให้อิสระเธอเต็มที่ !!! แล้วเขาก็เลิกกับเราจริงๆ โดยที่ไม่มีเยื่อใย เหมือนเขาหวังอย่างนั้นอยู่เเล้ว เหมือนว่าเขาต้องการเราเเล้วจริงๆ เราควรทำไงต่อไปดี เราคิดทบทวน เราให้เขาทุกอย่าง ตามใจเขาทุกอย่าง เขาอยากให้เราเป็นแบบไหนเราก็เป็นให้ เขาเคยบอกว่า ถ้าใครเป็นไฟ อีกคนต้องเป็นน้ำ แล้ว ทำไมเราตอนนี้เราเป็นไฟ เรามองหาน้ำไม่เจอเลย ไม่มีแม้แต่เงา แล้วทีเราล่ะ เราควรทำไงต่อไปดี
เราควรทำยังไงต่อไปดี..