สวัสดีค้ะชาวพันทิปทุกคน..นี้คือกระทู้เเรกของเค้าถ้าผิดพลาดตรงไหนขอโทดด้วยน้ะ เรื่องนี้คงไม่พ้นเรื่องความรักในวัยรุ่นของเราเนี่ยล้ะค้ะใครบ้างจะไม่มีความรักในวัยเรียนมีกันทุกคนเเหละ
เนอะส่วนใหญ่ ให้ได้ชอบ ได้เห็น ได้อยู่ใกล้ๆก็ยังดี เราก็เคยเป็นหนึ่งในนั้นค้ะ เราขอใช้นามสมมุติน้ะค้ะ ขอเเทนตัวเองว่า บี ส่วนคนรักเราขอเเทนว่า เอ เเล้วกันค้ะ ย้อนไปตอนม.ต้น ตอนนั้นเราเรียนอยู่ม.2 เราเป็นเด็กที่เรียนไม่เก่งเลย เรียนบ้างเล่นบ้าง ไม่ค่อยสนใจการเรียนเลยเเต่เราเป็นคนที่จริงจังกับชีวิตมาก เนื่องจากเราเป็นเด็กที่ไม่ค่อยเรียนเรายังเลือกนั่งหลังห้องอีก หลังห้องสบายสุดๆ555 ตอนนั้นยังอยู่ในช่วงเปิดเรียนเราไม่ค่อยได้สนใจใครอยู่เเล้ว เราเป็นคนไม่ค่อยพูดถ้าไม่สนิทเเต่ถ้าสนิทจะรู้ว่าเรารั่วเเละบ้ามาก เราอยู่กับเอตั้งเเต่ม.1จนจบม.3 น้ะค้ะ เราได้รู้จักกับเองเเบบจริงจังก็ตอนม.2 นี่เเหละค้ะ เอมันนั่งอยู่หน้าเรา เเต่ช่วงเเรกเราไม่คุยเลยล่ะค้ะไม่สนิทไม่กล้า จนพออยู่ไปเรื่อยๆก้เริ่มสนิท เริ่มมีการเล่น การคุยเเชทกัน หยอกกัน จนเราเผลอคิดเกินมากกว่าเพื่อน เเละมันกลายเป็นจุดเริ่มเรื่องราวที่ทั้งรัก ทั้งเจ็บในชีวิตเรา คือ เราเริ่มคิดเกินคำว่าเพื่อน มันทำให้เราเริ่มเจ็บ เริ่มสับสน เพราะเราคิดเกินเพื่อนเเต่เค้าอาจจะไม่คิดเเบบเดียวกับเรา เราพยายามเริ่มห่าง เริ่มไม่เล่น ตรงไหนหลีกได้เราหลีกเลยเรากลัวเราจะเจ็บไปมากกว่านี้ จนวันงานกิจกรรมที่รร. มีเพื่อนในห้องเราคนหนึ่งเเทนว่า ซี เเล้วกัน ซีมาบอกเราว่าซีชอบเอ ชอบจริงๆตอนนั้นคือเรา ช็อคอ่ะ เราร้องเลย เราบอกซีว่าเราก็ชอบเอเหมือนกัน เเต่เรากลัวเอไม่ชอบเรา จากวันที่เรารู้ว่าซีชอบเอ เราก็ห่างกับเอเเบบจริงจัง ไม่อยากทำเพื่อนเสียใจเพื่อนก็ชอบเราก็ชอบเลือกรักษามิตรภาพไว้ดีกว่า จนวันที่เอมาบอกว่าเอชอบเรา อยากบอกว่าดีใจน้ะ ดีใจมาก เเต่เพื่อนเราอีกล่ะ ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้

วันนั้นเราบอกเอไปว่า ขอโทดน้ะเราไม่ได้ชอบเอเเล้ว เสียใจมากวันนั้นที่พูดปฏิเสธไป เจ็บมากก เราร้องไห้เลยพอกลับบ้าน ผ่านไปได้ไม่กี่อาทิตย์ ก็มีข่าวออกมาว่าซีกับเอคบกัน เราเเบบ เออดีกุไม่เอาเพื่อนกุเอา ไม่คิดว่าเพื่อนจะทำเราเเบบนี้อ่ะ ผิดหวัง.. ตั้งเเต่วันที่เราบอกปฏิเสธเอไปเราก็ไม่ได้คุยกับเออีกเลยจนวันที่เอเลิกกับซีกัน คบกันได้ไม่ถึงเดือนอ่ะค้ะ เราก็ยังไม่คุยกับเอไม่กล้าเลยเรา จนมีอยู่วันหนึ่งเอมาหาเพื่อนเราตอนนั้นเรานั่งคุยกับเพื่อนอยู่พอดี เอมาถามว่าเอาอะไรบ้างจะไปซื้อของถามเพื่อนเราน้ะ เราก็มองหน้าเอ เอก็มองเรา เราเลยพูดว่าขอฝากซื้อน้ำหน่อย เอบอกได้เดี๋ยวเอามาให้ นับจากวันนั้นเราก็ได้เริ่มคุยกับเออีกครั้ง เราคุยกันมาตลอดจน เริ่มนานเข้าๆเอก็มาขอเราเป็นเเฟนอีกครั้ง เราดีใจมาก ดีใจจริงๆที่เอกลับมา จนทำให้เราได้คบกัน เราใช้ชีวิตกับเอไปเรื่อยๆจนขึ้นม.3 ช่วงม.2ที่คบกันอยากจะบอกว่ามันดีมากดีจริงๆ มันคือส่วนหนึ่งในชีวิตเราไปเลย ถึงมันจะมีปัญหาเข้ามาบ้างเเต่เราไม่เคยคิดจะทิ้งเอเลย ปัญหาของเราคือบ้านเอไม่ให้เอมีเเฟนค้ะ เรายอมโดนบ้านเอว่า โดนทางอาจาร์ยมองเราเป็นคนไม่ดี เรายอม ยอมจริงๆเรารักเอมาก เราโดดคนเดียวตลอดเเต่ไม่เคยคิดทิ้งเอเลย รักเอมากจริงๆ เราไม่ค่อยได้คุยกับเอเวลาเอกลับบ้าน เพราะที่บ้านไม่ให้เอมีเเฟน จนทำให้เราไม่คุยกันเลยก็มี เเต่บีก็ไม่คิดทิ้งเอน้ะยังรักเหมือนเดิมบีรับได้หมด อยากบอกว่าเอกับบีเคยทะเลาะเรื่องคนคุยของบีน้ะค้ะ บีรู้ว่าบีผิด เเต่บีอยากจะบอกว่าคนที่บีคุยทุกคนรู้ว่าเอคือเเฟนบี บีไม่ได้คุยอ่อยกับคนคุยบีน้ะค้ะบีคุยเเบบเพื่อนตลอด ทะเลาะกับเอหลายครั้งมากค้ะ จนขึ้นม.3 ก็เหมือนเดิมเราใช้ชีวิตด้วยกันช่วยเหลือเรื่องงานบ้าง เวลามีปัญหาก็ปรึกษากัน ยังมีปัญหาเรื่องบ้านเอเหมือนเดิมค้ะ เป็นเเบบนี้มาตลอด พ่อกับเเม่เรารับรู้ตลอดน้ะค้ะว่าเรามีเเฟนท่านไม่ว่า ท่านรู้ว่าบ้านเอไม่ชอบเราเเต่ท่านรักเอเหมือนลูกคนนึงเลยค้ะ ไม่คิดโกดอะไรเองจากเรื่องที่บ้านเรื่องถามถึงทุกวันด้วยซ้ำ เรามีปัญหาบ้านเออยากบอกว่าเหนื่อยมากค้ะ เค้าให้เราผิดอยู่ฝ่ายเดียว เราไม่สนค้ะรักลูกเขานิทำไงได้ จนเราขึ้นม.4 เราก็ย้ายไปอยู่อีกรร.หนึ่ง ซึ่งเอก็ย้ายตามเรามาค้ะ รักนี้มันทำได้ทุกอย่างจริงน้ะค้ะบีว่า เเต่เอเขาเรียนสายพิเศษอ่ะค้ะส่วนบีเรียนธรรมดา ทำให้เราอยู่ต่างห้องกันอยู่คนละอาคารเลยล้ะค้ะ เเรกๆเราก็กินข้าวด้วยกันถามว่าทำไมไม่กินกับเพื่อน คือ อยากกินกับเเฟนไม่มีอะไรทั้งนั้น เราเป็นเเบบนี้กันมาตลอดจน ปิดเทอมเเรกค้ะ ช่วงปิดเทอมเอมาหาเราตลอดน้ะค้ะ มาหาเท่าที่มาได้เลยค้ะ บ้านเออยู่ไกลมากค้ะ เอก็ยอมขับรถมาหาเรา ร้อนก็ร้อน เวลาฝนตกก็เปียกกับไป เราเป็นห่วงมากเวลาเอขับรถค้ะ เคยบอกว่าไม่ต้องมาหาเราเเล้วอันตรายเวบาขับรถ เอก็ดื้อจะมาให้ได้ตลอดค้ะ จนถึงเปิดเทอม2 เเรกๆเอก็ดีกลับเราเหมือนเดิมเเต่เริ่มหลังๆ เอเริ่มกินข้าวกับเพื่อน เราก็ไม่ว่าไลค้ะไม่ผิดที่จะกินกับเพื่อน เเต่เอเริ่มไม่เหมือนเดิมหลายอย่างค้ะ ไม่ว่าจะกินข้าว ชวนดูหนังเอชวนเเต่ผิดนัดเราตลอด เริ่มรีบกลับบ้าน เริ่มขึ้นเสียงใส่ พูดหยอกกลับด่าเราไม่พอใจเรา เราโดนทีๆคือเรากลับบ้านเเล้วร้องเลยค้ะ บีเป้นคนมีเหตุผลชอบใช้เหตุผลคุยกัน ไม่เคยโกดเองมากสุดคือน้อยใจเเล้วก็หายเองด้วยเอไม่เคยง้อ มันเเบบนี้มาตลอด จนมีวันนึงบีได้รู้จักกับพี่ผช.คนหนึ่ง พี่เค้าถามบีว่ามีเเฟนยังบีบอกว่ายัง พี่เค้าเลยทักมาคุยกับบี คุยวันเดียวค้ะเอเห้นเอโกดมากถึงขันบอกเลิกเรา เราไม่ง้อเอเลยค้ะ ยอมรับว่าผิดเเต่ก็ดีกว่าคบกันเเล้วเอเป็นเเบบนี้ เพื่อนเราก็ทักมาคุยว่าทำไมเราทำเเบบนี้มันให้เราง้อเอเราง้อเออีกค้ะเพราะรักจึงยอม เอบอกเราว่ารอบนี้รอบสุดท้ายล้ะน้ะ เราสัญญากับเองเลยว่าเราไม่ทิ้งไม่คิดทิ้งเอด้วย เราได้โอกาสเเล้วเราก็จะไม่ทำมันอีกค้ะ เราเปลี่ยนตัวเองพยายามทำทุกอย่างเอาใจเอมากๆ เเต่เอก็ยังเหมือนเดิมค้ะว่าเรา โกดเรา เอผิดเรายังง้อเหมือนเดิม เรารู้มาตลอดว่าวันนึงเราคงต้องเลิกกับเอ ยิ่งคิดยิ่งร้องเราพยายามทำมันให้ดีที่สุด เอมีไลไม่บอกเราหลายอย่างเราก็ไม่เคยพูด เราเคยไปหาเอที่เอรอรถตู้เพราะเอบอกเราว่าวันนี้เเม่เองให้รีบกลับบ้าน เราว่างเลยนั่งรถไปหาพอไปถึงก็ถามพี่เค้าพี่เค้าก็บอกว่าไม่เห็นเอเลยเรารอจนคิวสุดท้ายก็ไม่มีเอ เสียใจที่เอมีไลไม่เคยบอกเรา เราทำเฉยตลอดเพราะไม่อยากทะเลาะ จนประมาณเกือบ2เดือน เราก็ทะเลาะกับเอเรื่องเอมีความลับเอกลับบอกเราว่าเราไม่เชื่อใจเอทั้งๆที่เอไม่เคยทำให้เราเชื่อใจมีความลับตลอด วันนั้นเราทะเลาะกันเเรง เเต่เราไม่ขึ้นกุกับเอน้ะ เราเเทนชื่อเราตลอด เราเดินร้องออกมาเพื่อนเราก็อยู่ในเหตุการณ์เอไม่คิดจะตามเราเลยเพื่อนเราลากมันมา เราร้องเราถามเอ เอบอกเลิกเรา เราตามไปง้อเอ เอก็ไม่เคยคิดจะกลับมา เอบอกว่าเรื่องของเรามันพังไปตั้งเเต่วันที่เราคุยกับรุ่นพี่คนหนึ่งค้ะซึ่งเรื่องมันก็ตั้ง2เดือนเเล้ว เเถมบอกอีกว่า กุไม่กลับไปเเล้ว.. ตอนนี้เราโสดมาได้2เดือนเเล้ว เรายังทำใจไม่ได้หรอกผิดหวังมากกับผช.คนนี้ เรื่องของเราอาจจะยาวไปหน่อยก็ต้องขอโทดด้วยน้ะ พยายามเอาที่สำคัญๆจิงๆมาให้อ่าน เวลาที่เราคบกับเอ ก็1ปีอีกเดือนก็2ปีเเล้ว มันเลยเยอะที่อยากเราไม่ได้มีอะไรหรอกค้ะเเค่ะอยากจะถามคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้
คำถาม>>เรื่องพี่เค้ามันเป็นสาเหตุจริงๆที่ทำให้เรากับเเฟนเลิกกันใช่มั้ย (รุ่นพี่ที่เราคุยกันตั้งเเต่2เดือนก่อนเราเลิกกับเเฟน)
>>เพิ่มเติมบีเคยกินเหล้ากับเพื่อนทั้งชายเเละหญิงที่บ้านญาติบีเอง ญาติบีอนุญาติน้ะค้ะ กินเสดก็เเยกกันบ้านใครบ้านมันค้ะ บีผิดมั้ย?
#บียอมรับผิดเรื่องที่มีคนคุยทั้งหมดน้ะ
**ขอบคุณสำหรับคำตอบค้ะ



**
ความรักที่ไม่รู้ถูกผิด..
เนอะส่วนใหญ่ ให้ได้ชอบ ได้เห็น ได้อยู่ใกล้ๆก็ยังดี เราก็เคยเป็นหนึ่งในนั้นค้ะ เราขอใช้นามสมมุติน้ะค้ะ ขอเเทนตัวเองว่า บี ส่วนคนรักเราขอเเทนว่า เอ เเล้วกันค้ะ ย้อนไปตอนม.ต้น ตอนนั้นเราเรียนอยู่ม.2 เราเป็นเด็กที่เรียนไม่เก่งเลย เรียนบ้างเล่นบ้าง ไม่ค่อยสนใจการเรียนเลยเเต่เราเป็นคนที่จริงจังกับชีวิตมาก เนื่องจากเราเป็นเด็กที่ไม่ค่อยเรียนเรายังเลือกนั่งหลังห้องอีก หลังห้องสบายสุดๆ555 ตอนนั้นยังอยู่ในช่วงเปิดเรียนเราไม่ค่อยได้สนใจใครอยู่เเล้ว เราเป็นคนไม่ค่อยพูดถ้าไม่สนิทเเต่ถ้าสนิทจะรู้ว่าเรารั่วเเละบ้ามาก เราอยู่กับเอตั้งเเต่ม.1จนจบม.3 น้ะค้ะ เราได้รู้จักกับเองเเบบจริงจังก็ตอนม.2 นี่เเหละค้ะ เอมันนั่งอยู่หน้าเรา เเต่ช่วงเเรกเราไม่คุยเลยล่ะค้ะไม่สนิทไม่กล้า จนพออยู่ไปเรื่อยๆก้เริ่มสนิท เริ่มมีการเล่น การคุยเเชทกัน หยอกกัน จนเราเผลอคิดเกินมากกว่าเพื่อน เเละมันกลายเป็นจุดเริ่มเรื่องราวที่ทั้งรัก ทั้งเจ็บในชีวิตเรา คือ เราเริ่มคิดเกินคำว่าเพื่อน มันทำให้เราเริ่มเจ็บ เริ่มสับสน เพราะเราคิดเกินเพื่อนเเต่เค้าอาจจะไม่คิดเเบบเดียวกับเรา เราพยายามเริ่มห่าง เริ่มไม่เล่น ตรงไหนหลีกได้เราหลีกเลยเรากลัวเราจะเจ็บไปมากกว่านี้ จนวันงานกิจกรรมที่รร. มีเพื่อนในห้องเราคนหนึ่งเเทนว่า ซี เเล้วกัน ซีมาบอกเราว่าซีชอบเอ ชอบจริงๆตอนนั้นคือเรา ช็อคอ่ะ เราร้องเลย เราบอกซีว่าเราก็ชอบเอเหมือนกัน เเต่เรากลัวเอไม่ชอบเรา จากวันที่เรารู้ว่าซีชอบเอ เราก็ห่างกับเอเเบบจริงจัง ไม่อยากทำเพื่อนเสียใจเพื่อนก็ชอบเราก็ชอบเลือกรักษามิตรภาพไว้ดีกว่า จนวันที่เอมาบอกว่าเอชอบเรา อยากบอกว่าดีใจน้ะ ดีใจมาก เเต่เพื่อนเราอีกล่ะ ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้
คำถาม>>เรื่องพี่เค้ามันเป็นสาเหตุจริงๆที่ทำให้เรากับเเฟนเลิกกันใช่มั้ย (รุ่นพี่ที่เราคุยกันตั้งเเต่2เดือนก่อนเราเลิกกับเเฟน)
>>เพิ่มเติมบีเคยกินเหล้ากับเพื่อนทั้งชายเเละหญิงที่บ้านญาติบีเอง ญาติบีอนุญาติน้ะค้ะ กินเสดก็เเยกกันบ้านใครบ้านมันค้ะ บีผิดมั้ย?
#บียอมรับผิดเรื่องที่มีคนคุยทั้งหมดน้ะ
**ขอบคุณสำหรับคำตอบค้ะ