ขอปรึกษาหน่อยครับเรื่องชีวิตคู่

ผมกับแฟนตอนนี้เราคบกันมาได้ประมาณ 1 ปี กว่าๆ ซึ่งผมเช่าบ้านอยู่กับแฟนนะครับตอนนี้ แต่ผมก็ยังต้องไปๆกลับ บ้านผมเองอยู่บางครั้ง ตั้งแต่คบกันมาเราทะเลาะกันบ่อยมาก ทุกครั้งที่ทะเลาะ หรือทุกครั้งที่มีปัญหา ผมไม่เคยเริ่มก่อนแม้แต่ครั้งเดี่ยว และทุกครั้งที่ทะเลาะกันก็เรื่องเดิมๆ คือ ในความรู้สึกเค้าเหมือนผมไม่ได้อยู่กับเค้าครับ เค้ามีความรู้สึกว่าผมให้ความสำคัญกับครอบครัวของผมมากกว่าเค้าทั้งๆที่ ผมกลับมาบ้านผมเพราะผมต้องกลับมาทำงาน (งานจ๊อบพิเศษ) วันละประมาณ 2-3 ช่วงเวลาตอนเย็น แต่เวลาเสราอาทิตย์นั้นก็ให้เวลากับแฟนผมเต็มที่ จนงานอดิเรกที่ผมรักมากๆๆยังต้องเลิกทำ ค่าใช้จ่ายทุกอย่างในส่วนของแฟนผม ผมเป็นคนออกให้หมด ค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าใช้จ่ายทางบ้านผู้หญิง ค่าใช้จ่ายของแฟนต่อวัน ซึ่งตั้งแต่คบกัน ทุกครั้งที่เธอมีปัญหาทางบ้าน ผมจะเป็นคนจัดการให้หมดทุกอย่าง  เงินก้อนใหญ่สุดที่ผมช่วยทางบ้านเธอคือเกือนแสน  ครั้งแรกที่เธอเริ่มย้ายเค้ามาอยู่กับผม ผมบอกตรงๆเลยว่า เธอไม่มีอะไรมาเป็นทุนร่วมกับผม (มีนิดหน่อยแต่น้อยมาก) อดีตของเธอเป็นยังไงผมไม่เคยสนใจหรือใส่ใจ ผมมีหน้าที่การงานอยู่ในระดับที่ค่อนข้างดี แต่อาจจะมีหนี้สิ้นเยอะหน่อย แต่ผมสามารถหาเงินจากรายได้เสริมได้ตลอด แต่รายจ่ายก็ยังเยอะอยู่ดี เมื่อประมาณเกือบปลายปีที่แล้ว ผมก็ทะเลาะกับเธอ เรื่องที่ผมยังไปกลับบ้าน แต่ผมกับเธอตกลงกันว่าผมจะขอเวลาประมาณ 1 ปีหลังจากนี้เคลียหนี้สิ้นเคลียทุกอย่างเพื่อที่จะย้ายและไปใช้ชีวิตกับเธอแบบจริงจัง ซึ่งจริงๆทุกวันนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอยู่แล้วแค่ผมอาจจะหายไปตอนเย็น 2-3 ชมเพื่อไปทำงานแค่นั้นครับ ล่าสุดที่ทะเลาะกันเธอขอเลิกกับผม เพราะว่าเธอมองไปที่แฟนคนอื่นที่ประกอบอาชีพลักษณะเดี่ยวกับผม เธอถามผมว่าทำไมแฟนคนอื่นเค้าสบายไม่ต้องทำงานอยู่เฉยๆๆก็มีเงินใช้ทำไมเค้าต้องทำงานเหนื่อๆด้วย เค้าไม่ไหวแล้วที่จะอยู่สู้ต่อกับผม (ลืมบอกไปที่เราเช่าบ้านกันอยู่นั้นผมก็ให้แฟนผมขายของที่บ้านนะครับ ไม่ให้เธออยู่เฉยเพื่อไม่ให้คิดมาก) พอเธอพูดมายังงี้ผมถึงกับหมดแรง ผมไม่เคยท้อใจหรือเหนื่อยที่จะทำเพื่อแฟนผมเลย แต่เธอกลับมาทำยังงี้กับผม ผมถึงกับหมดแรงครับ และจะขอแยกกับผมอีกเหตุผมเพราะว่า เธอคิอว่าที่ผมไปกลับบ้านผมนั้น มันเหมือนว่าผมไม่จริงใจที่อยากจะอยู่กับเธอ (คิดได้ยังไง) อีกอย่างคือ เงินที่ผมให้เธอต่อเดือนนั้นน้อยครับ ผมยอมรับว่าน้อยเพราะผมมองว่า ทุกสิ่งทุกอย่างค่าใช้จ่ายของเธอนั้นผมเสียให้หมดอยู่แล้วอยากได้อะไรก็บอกผม ผมซื้อให้ ทางบ้านมีปัญหาผมก็แก้ปัญหาให้ทุกอย่าง ทุกครั้งที่เธอมีปัญหาผมจะยืนข้างเธอเสมอ แต่ทุกครั้งที่ผมมีปัญหา ผมไม่เคยได้รับกำลังใจเลย อีกอย่างทุกครั้งที่มีปัญหาและทะเลาะเธอจะแก้ด้วยการดื่มเบียเพื่อให้หลับได้ ผิดกับผมที่ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ผมยังต้องกลับนั่งทำงานเพื่อหาเงินมาใช้จ่ายให้พอ ผมจะตื่นก่อนและนอนหลังเธอเสมอ จนตอนนี้ครั้งที่ทะเลาะกันล่าสุด เธอบอกว่าเธอไม่มีแรงที่จะทำอะไรต่อแล้วเธอจะไม่ทำอะไรแล้ว ผมก็บอกได้งั้นอยู่เฉยๆ แต่ไม่วายทุกวันก็ยังจะแก้ด้วยการดื่นเบียวันละ ขวด สองขวดเหมือนเดิมซึ่งมันไม่ใช้ทางที่จะแก้ปัญหา ตอนนี้ผมก็ต้องกลับมาคิอแล้วว่าผมจะทำยังไงที่จะเปลี่ยนความคิดเธอได้ ผมรักเธอจริงๆๆ แต่ถ้ายังอยู่สภาพแบบนี้ผมก็รับไม่ไหวเหมือนกัน ผมเหนื่อย เลยอยากขอคำปรึกษาว่าควรจะทำอย่างไรดีครับ ผมอาจจะเล่าวกไปวนมา ขอโทษด้วยนะครับอย่างได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมก็โพสถามได้ครับ ผมเคยบอกเธอจะออกไปทำงานอย่างอื่นไหมที่ไม่ใช้ขายของ เธอบอก ไม่เอาไม่อยากนั่งรถไปไหนไกล้ๆเพื่อที่จะทำงาน ผมละเหนื่อใจครับ