รักหรือผูกพัน

เราคบกันมาตั้งแต่ ม.3 จนตอนนี้ ปี 2  แล้ว แรกๆความรักเป็นไงน่ะหรอ ผมเป็นคนขี้หึงคนนึงเลยแหละไม่รู้ว่าเป็นเพราะช่วงแรกป่าวเขาคุยกับเพื่อนผมก็หึง แม้เพื่อนสนิท ผม ถ้าเขาใกล้ชิดกัน ผมก็งแล้ว รักของเราดำเนินกันมายาวนาน เขาบอกเลิกผมหลายครั้ง ผมง้อ ตลอด ยืนตากฝน  เหมือนกำลังทำ MV เธอเป็นคนที่ใจแข็งพอสมควร เธอเป็นคนน่ารัก มีรุ่นพี่มาจีบ ไอ่เราตอนนั้น ดำครับ ตากแดดเรียน รด. พอขึ้นมหาลัยก็มีผู้คนเข้ามาให้ผมไม่ซ้ำหน้า มีทั้งดีกว่าเธอ ผมเคยเกือบหลง ผู้หญิง ที่เข้ามาหาผมเพียงไม่ถึงเดือน ผมอยู่หอ เดียวกับแฟน แต่คนละตึก ช่วงนั้นเราทะเลาะกันบ่อยมาก ก็มีผู้หญิงมาทำให้ผมคลายเหงาได้ชั่วคราว ทุกครั้งที่ทะเลาะ ก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกัน งงๆ ทุกครั้งเธอบอกเลิกผม เป็น 100 ครั้งก็ว่าได้มั้ง แล้วเธอก็บอกเลิกผมอีก ผมเสียน้ำตาทุกครั้งก็ง้อ ครั้งนี้ผมก็จะง้อนะ แต่ไม่ใช่ตอนที่ทะเลาะกัน ผมรอให้ทุกฝ่ายใจเย็นก่อนเพราะผมก็เป็นคนใจร้อนพอสมควร แต่ไม่ทันข้ามคืน เธอกินเหล้า เพ้อ ร้องไห้หา เพื่อนเธอก็บอกให้ มารับ ผมก็ไป เราก็ดีกัน ผมมีคนคุยด้วยตลอดนะ แต่ผมไม่เคยคิดไรกับใครเรย บางคนก็เป็นแค่เพื่อน น้อง หรือ บางคนก็คุยตามมารยาท ตามที่เขาทักมา ตั้งแต่ขึ้นมหาลัยมาเธอก็เปลี่ยนไป หึงมากกกกกกกกกก ไอ่ที่เราบอก เพื่อน พี่ น้อง ที่เป็น ผู้หญิงนะ หึงทุกคน แต่ผมก็เข้าใจเธอนะ เพราะผมก็เคยเป็นแต่เธอจะไม่เหมือนผม เธองอล โกรธ เมื่อไหร่ น้อยครั้งที่จะไม่บอกเลิก บางครั้งผมก็ท้อนะ บางครั้งก็คิดว่าควรหยุดดีไหม เราเป็นตัวถ่วงเธอป่าว แต่บางครั้งผมก็คิดว่าพอก็พอวะ แต่ผมอยู่ได้ไม่กี่วันหรอก ผมก็ง้อ เธอใจแข็งได้ 3 - 4 วัน ก็กลับมาดีกันมีครั้งนึงที่เธอเห็นผมคุยกับผู้หญิง (ผมไม่ได้คิดไรนะ)เธอค้นโทรสัพผม แต่หลังจากนั้น ผมไม่ให้เธอค้นโทรสัพอีกเรย บางครั้งคนที่คุยด้วยผมก็หวั่นไหวนะ แต่ทุกครั้งที่ผมคิดว่ามันเกินไปละ ผมก็จะคิดว่าจะให้ผู้หญิงที่รู้จักไม่กี่วันมาทำลายคนที่คบกันมา 4-5 ปี หรอ ผมไม่อยากเริ่มใหม่ ไม่อยากทำคความเข้าใจอะไรใครใหม่ แต่พอขึ้น ปี2 ผมก็ไม่ได้คุยกับใครละนะแต่พอนานไปนานไปผมก็ถามใจตัวเองตลอดว่าผมรักเธฮหรือเป็นเพราะเวลาหรือเพราะความผูกพัน ก็มีครั้งหนึ่งที่เลิกแล้วผมก็คิดจะเลิกเพราะผมคิดว่าควรหยุดได้ละ ทั้งน้ำตาผมบอกให้เธอเจอคนที่ดี แต่สุดท้ายผมขาดเธอไม่ได้ ผมก็ง้อเธอกลับมาจนได้ พอเวลาผ่านไปก็ทะเลาะ เรื่องเดิมๆๆๆๆๆ จนผมเริ่มชินและเริ่มเบื่อ จนมาถึงวันนี้วันที่ผมเขียน เธอก็เลิกกับผมเพราะบอกว่าผมไม่มีเวลาให้ ถามว่าผมเสียใจไหม ผสเสียใจมาก ไม่อยากเริ่มใหม่กับใคร ไม่อยากนับหนึ่งใหม่ ผมบอกกับตัวเองว่าถ้าเลิกกับคนนี้จะขอเป็นเสืออย่างที่เขาว่าผมโดยที่ไม่มีแฟน จะไม่มีใคร ซักพัก
(แต่ใจผมตอนนี้ก็ไม่อยากเสียเธอ แต่อีกใจก็ไม่อยากทำให้เธอเสียน้ำตา)

แต่ก่อนเธอมีแต่ให้ผมผมอยากได้อะไรก็ซื้อให้ พอผมเริ่มทำงาน ผมมีเงินผมก็เริ่มทะยอยซื้อให้เธอ ผมมีความสุขนะ ถึงแม้ผมจะไม่มีเงินแต่พอเห็นเธอยิ้มผมก็มีความสุข เพราะทุกครั้งที่เธอยิ้มผมก็มีความสุข
.
.
เพื่อนๆลองเสนอความเหนกับตัวผมหน่อยนะครับ ว่าผมเป็นคนที่แย่จิงๆหรือป่าว


                                                                                                                                                                          ข้าวหลาม