ความรู้สึกแปลกๆที่มันเกิดขึ้นมาในใจตอนไหนก้ไม่รู้

คือเรามีคนที่เรารักมากๆอยู่แล้วคนหนึ่ง รักมานานมากด้วย คือเรารักเค้าจนไม่คิดว่าจะรักใครได้มากเท่าเค้าอีกแล้ว และมันก้มีหลายครั้งที่เราเครียดหรือมีปัญหาเรื่องเค้า แต่ก้ยังรักเหมือนเดิมมาตลอด เพราะเรารักเค้ามากจริง แต่ทุกครั้งที่เกิดปัญหามันจะหนักและแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่เราก้ไม่เคยคิดจะปล่อยมือเค้า
จนมันมีครั้งหนึ่งที่เกิดปัญหาแบบใหญ่มากๆเราเลยเลือกที่จะหยุดรักเค้า(*หยุดรักในที่นี้ไม่ได้หมายถึงเลิกรัก. แค่ประมาณพยายามจะลืมเค้าออกไปจากหัวใจแต่ลึกๆคือเรารักเค้าเหมือนเดิม) และทุกครั้งที่เราร้องไห้หรือเสียใจเพราะเค้า เค้าก้ไม่เคยมารับรู้แต่เราจะไม่โทษเค้านะ เพราะเราไม่เคยบอก เพราะไม่อยากให้เค้าเครียด คือตอนแรกที่พยายามลืมมันเสียใจมาก ร้องไห้ เพ้อ มาสักพักใหญ่ๆ จนวันหนึ่งเรามาเจอคนๆหนึ่งเค้าเป็นคนที่น่ารักมากก น่าตาก้ดี นิสัยก้ดี ตอนแรกเราก้คิดว่าเราจะรักเค้าแบบ น้องสาวกะพี่ชาย แต่เราไม่รู้ว่าเรารู้สึกยังไงกันแน่ตอนนี้เพราะเราเหมือนเราจะรักเค้าอ่ะ แต่เราก้ยังลืมคนที่เราพูดตอนข้างต้นไม่ได้นะ แต่เค้าเหมือนเป้นยารักษาแผลใจอ่ะ เราเริ่มรู้สึกกะเค้ามากกว่าพี่น้องอ่ะ แต่เราพยายามบอกตัวเองแล้วว่าเราจะรักคนที่เราพูดถึงไปตอนแรกไปตลอด อีกอย่างเรายังไม่ลืมเค้าเลย จะให้เรามารักคนที่เข้ามาในชีวิตเราอีกคนได้ไง แต่เราก้รู้สึกกะคนที่เราพูดถึงคนที่สองเหมือนกะตอนรักคนที่หนึ่งตอนแรกๆเลยอ่ะ อย่างนี้นี่เรารักเค้าไปแล้วใช่มั้ย