คนที่คิดว่าใช่ อาจจะไม่ใช่เพราะใจเราเอง

เคยมั้ย? ที่เราได้เป็นเเฟนกับคนหนึ่ง ที่เรารู้สึกว่า คนนี้เเหละ คือ คนที่ใช่ คนที่เราพร้อมจะโตไปด้วยกัน เพราะเรารู้สึกว่า เรารู้จักชีวิต ความรักที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว เรารู้ว่า เราควรจะทุ่มเท ตั้งใจ ใช้ชีวิต หรือ เสียสละเวลาในแต่ละวันมันยังไง โดยเฉพาะความรัก ที่เราผ่านมามากมายพอ ที่จะไม่อยากจะให้เจ็บอีก จนวันหนึ่งมาเจอเขา และเราก็มองว่า เขานี้เเหละเข้ามาช่วงเวลาที่เราต้องการใครสักคน จนเรามองว่าเขาคือคนที่ใช่ เพราะเราเองก็อยากหยุดลงที่เขา ที่ทำให้คิดแบบนั้น เพราะทุกๆอย่างในตอนเริ่มต้นมันดูลงตัวไปหมด ไม่ว่าจะการคุย การเที่ยว การใช้ชีวิตต่างๆ มันโอเค สมบูรณ์จนบรรยายไม่ถูก และไม่มีหนทางที่จะทำให้เราเลิกกันได้ ถึงแม้ว่าจะต้องทะเลาะกันกี่ครั้งก็ตาม  แต่แล้วในที่สุด มันก็จบลงด้วยการจากลา แต่เป็นการจากลาแบบเฉยๆชาๆ เพราะอะไรหรอ เพราะเราเองต่างหากที่เชื่อใจตัวเองผิดไป ทุกอย่าง ทุกช่วงเวลาของเรา ที่บอกว่ามันสมบูรณ์ สวยหรู โอเค เราเป็นคนสร้างมันมาเอง เราเองฝ่ายเดียว เรายอมเขาทุกอย่าง เราอดทนกับความรู้สึก ความไม่ชอบ การทะเลาะ เราไม่คิดแม้จะพูด หรือ เปิดประเด็น ที่จะบอกสิ่งที่เราอึดอัด หรือระเเวง หวง หรือ หึง เขา ที่มันอยู่ในใจให้เขาฟัง พยายาม เก็บความรู้สึกที่ไม่โอเค กับการกระทำของเขาในบางอย่าง เราทำตัวว่ามันโอเคทุกครั้งต่อหน้าเขา แต่ข้างในนั้นมันแทบจะร้องไห้ ทำไมหรอ ทำไมเราถึงทำอย่างนั่น เพราะ เรากลัวที่สุดคือการทะเลาะ เพราะการทะเลาะนี้ละ คือ จุดเริ่มต้น ของการเลิกกัน หรือ จากกัน ในสักวัน เราเลยรู้สึกว่า ตัวเราเองนี้ละที่ใจเเข็งพอ มีความอดทนพอที่จะเก็บความรู้สึกได้  เราเก็บแต่สิ่งแย่ๆไว้ในใจ ทุกครั้งๆ ก็เหมือนเราเอาปีศาจมาไว้ในใจ มันมีมากพอ จนทำร้ายใจเรา ใจเราเปราะบางขึ้นทุกวัน จนพัง จนรู้สึกไม่โอเค รู้สึกว่าตัวเองจะพยายาม ทำไม กับสิ่งที่เราไม่โอเค เพราะในที่สุด คนที่เหนื่อยคือเรา เรามันกลายเป็นคนเห็นเเก่ตัว ที่ไม่ซื่อสัตย์กับใจเขา ไม่บอกความรู้สึกทั้งหมดให้เขา ทำร้ายเขาด้วยตัวเราเอง และเหมือนเราจะทิ้งเขาด้วยตัวเราเอง เพราะเราไม่อยากอยู่จุดที่มันอึดอัด นั้นคือความคิดที่อยู่ในใจ ที่เกิดจากตัวเราที่พยายามฝืนตัวเอง แต่ชีวิตจริงเขากลับทิ้งเรา เพราะเรานั้นดีเกินไปสำหรับเขา ตลกมั้ยละ เพราะยอมทุกอย่าง ไม่มีสีสันให้กับชีวิตของกันและกัน มันดีเกินไปสำหรับเขา เขาเลยมองว่าเขาเองไม่ดีพอเหมือนเรา เรานั้นดี เลยอยากให้เจอคนดีกว่า. ตลกที่สุด เขาจะรู้มั้ย สิ่งที่เขามองเราว่าดี เราสร้างมันขึ้นมาทั้งนั้น แต่เราก็ปล่อยความรักของเราครั้งนั้นไปด้วยดี เพราะสุดท้าย เราคิดว่า คนที่ใช่ เราไม่ต้องสร้างกรอบความรู้สึกให้ตัว ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องเป็นคนอื่น มันจะเป็นเรา ในฉบับ ที่เขาและเราพอใจ ในสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็น และกำลังจะใช้ชีวิตสักคน มันจะปรับจูนกันและเข้ากันได้  จนบางทีเราอาจลืมไปเลยว่า ตอนแรกเรามองเขาว่าเป็นคนที่ใช่ หรือ คนที่แค่ผ่านเข้ามา เพราะสุดท้ายแล้ว อะไรจะเกิด เราก็ห้ามมันไม่ได้