ตัวเราชอบร้องไห้ค่ะ เวลาโดนใครว่าอะไรนิดหน่อย เราก็ร้องไห้แล้วค่ะ
แต่ต้นเหตุมาจาก...เราไปทำงานกลุ่มกันที่บ้านเพื่อนค่ะ พอไปก็ยังไม่ได้ทำงานกันหรอกค่ะ
นั่งกิน กันก่อนเลยค่ะ แต่เราไม่ได้กินอะไร พอรอเพื่อนๆเรากินเสร็จ ก็ยังไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ
แต่เรารู้สึกเริ่มเบื่อแล้วค่ะ เราก็รอดูว่าเมื่อไหร่พวกเพื่อนจะทำงาน จะช่วยกันคิดงานอ่าค่ะ (ถอนหายใจอยู่หลายรอบมากค่ะ)
จนเราเริ่มทนไม่ไหวแล้วค่ะ เพื่อนเราก็ไม่หางานสักที เราเลยตัดสินใจเริ่มหางานก่อนเองค่ะ
แล้วพอเราหาเนื้อหาของงานได้ มันเหมือนจะไม่พอใจกับที่เราหาค่ะ ซึ่งมันไม่ช่วยหา แล้วยังให้เราคิดอะไรเพิ่มอีกค่ะ
" คือกินอิ่มแล้ว แล้วกูยังไม่ได้กินอะไร สมองน่าจะแล่นกว่ากูป่ะ ? (อันนี้บ่นในใจค่ะ) "
เราเหนื่อยมากค่ะ เหนื่อยหลายๆอย่าง ไม่มีใครช่วยคิดอะไรเลยค่ะ มีแต่นั่งโง่ๆกันค่ะ
เรานั่งรถประจำกลับบ้านค่ะ อยู่ไกลจากบ้านมาก แต่วันนี้ไม่ได้กลับรถประจำค่ะ กลับกับพ่อแม่แล้วก็ญาติอีกหลายคนค่ะ
จนแม่โทรมาหาเราอ่าค่ะ แม่ถามจะให้ไปรับเลยไหม เราบอกเราอยู่บ้านเพื่อนค่ะ ซึ่งแม่เราไม่รู้ทางมาค่ะ
เราก็เลยบอกทางไปเท่าที่เราจำได้ค่ะ เราคุยกับแม่อยู่สักพักนึง จนเราเริ่มไม่ไหวอีกแล้วค่ะ
คือ แม่เราไม่รู้ทาง แต่เราก็บอกไปนะค่ะ ว่าขี่ตรงมาเรื่อยๆ จะมีซอยค่ะ สักพักเราเริ่มพูดไม่ดีล่ะค่ะ เราปวดหัว เราเหนื่อย
เราร้องไห้เลยค่ะ ตอนนั้น
" ( เพื่อนก็บ่นด้วยค่ะ ว่ากลัวบ้านหาย ? คนรีบกลับบ้านก็คิดดิ ว่าจะทำยังไง คือ เราคิดไปแล้วค่ะ จะคอยให้กูนั่งคิดทุกอย่างเลยหรอ ? ) "
" ( ตอนกูอยู่พวกนั่งทำ 🐊 อะไรกัน ไม่ช่วยกู แล้วยังร้องเพลงมากวน 👣 กูอีกค่ะ ) "
งานกลุ่มมี 4 คน แต่เราบอกกับพวกมันว่า เราจะทำคนเดียวค่ะ ปล่อยให้มันทำกันไป 3 คนค่ะ
" ( ตอนนั้นเราไม่สนอะไรแล้วค่ะ เราท้อค่ะ เหนื่อยหลายๆอย่าง ก็อย่าที่พูดมาทั้งหมดนั้นแหละค่ะ ) "
เราเลยตัดสินใจเอาโทรศัพท์ไปให้เพื่อนบอกทางกับแม่เราค่ะ
เพื่อนเลยบอกให้แม่ไปส่งเราหน้าซอยค่ะ. แล้วเราก็กลับบ้านค่ะ
" ( ตอนกลับคิดหลายๆอย่างมารวมกัน ร้องไห้หนัก ตลอดทางเลยค่ะ พอถึงบ้านปวดหัวสุดๆ ) "
เราคิดว่าเราไม่มีกำลังใจหลายๆเรื่องค่ะ เคยคิดจะฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้งค่ะ
แต่เราก็ไม่ทำอะไรโง่ๆหรอกค่ะ แต่บางทีก็รวมถึงเรื่องเรียน ไม่อยากจะเรียนต่อแล้วค่ะ มันท้อไปหมดเลยค่ะ
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะค่ะ 🙂
ท้อชีวิต เหนื่อยหลายๆอย่าง
แต่ต้นเหตุมาจาก...เราไปทำงานกลุ่มกันที่บ้านเพื่อนค่ะ พอไปก็ยังไม่ได้ทำงานกันหรอกค่ะ
นั่งกิน กันก่อนเลยค่ะ แต่เราไม่ได้กินอะไร พอรอเพื่อนๆเรากินเสร็จ ก็ยังไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ
แต่เรารู้สึกเริ่มเบื่อแล้วค่ะ เราก็รอดูว่าเมื่อไหร่พวกเพื่อนจะทำงาน จะช่วยกันคิดงานอ่าค่ะ (ถอนหายใจอยู่หลายรอบมากค่ะ)
จนเราเริ่มทนไม่ไหวแล้วค่ะ เพื่อนเราก็ไม่หางานสักที เราเลยตัดสินใจเริ่มหางานก่อนเองค่ะ
แล้วพอเราหาเนื้อหาของงานได้ มันเหมือนจะไม่พอใจกับที่เราหาค่ะ ซึ่งมันไม่ช่วยหา แล้วยังให้เราคิดอะไรเพิ่มอีกค่ะ
" คือกินอิ่มแล้ว แล้วกูยังไม่ได้กินอะไร สมองน่าจะแล่นกว่ากูป่ะ ? (อันนี้บ่นในใจค่ะ) "
เราเหนื่อยมากค่ะ เหนื่อยหลายๆอย่าง ไม่มีใครช่วยคิดอะไรเลยค่ะ มีแต่นั่งโง่ๆกันค่ะ
เรานั่งรถประจำกลับบ้านค่ะ อยู่ไกลจากบ้านมาก แต่วันนี้ไม่ได้กลับรถประจำค่ะ กลับกับพ่อแม่แล้วก็ญาติอีกหลายคนค่ะ
จนแม่โทรมาหาเราอ่าค่ะ แม่ถามจะให้ไปรับเลยไหม เราบอกเราอยู่บ้านเพื่อนค่ะ ซึ่งแม่เราไม่รู้ทางมาค่ะ
เราก็เลยบอกทางไปเท่าที่เราจำได้ค่ะ เราคุยกับแม่อยู่สักพักนึง จนเราเริ่มไม่ไหวอีกแล้วค่ะ
คือ แม่เราไม่รู้ทาง แต่เราก็บอกไปนะค่ะ ว่าขี่ตรงมาเรื่อยๆ จะมีซอยค่ะ สักพักเราเริ่มพูดไม่ดีล่ะค่ะ เราปวดหัว เราเหนื่อย
เราร้องไห้เลยค่ะ ตอนนั้น
" ( เพื่อนก็บ่นด้วยค่ะ ว่ากลัวบ้านหาย ? คนรีบกลับบ้านก็คิดดิ ว่าจะทำยังไง คือ เราคิดไปแล้วค่ะ จะคอยให้กูนั่งคิดทุกอย่างเลยหรอ ? ) "
" ( ตอนกูอยู่พวกนั่งทำ 🐊 อะไรกัน ไม่ช่วยกู แล้วยังร้องเพลงมากวน 👣 กูอีกค่ะ ) "
งานกลุ่มมี 4 คน แต่เราบอกกับพวกมันว่า เราจะทำคนเดียวค่ะ ปล่อยให้มันทำกันไป 3 คนค่ะ
" ( ตอนนั้นเราไม่สนอะไรแล้วค่ะ เราท้อค่ะ เหนื่อยหลายๆอย่าง ก็อย่าที่พูดมาทั้งหมดนั้นแหละค่ะ ) "
เราเลยตัดสินใจเอาโทรศัพท์ไปให้เพื่อนบอกทางกับแม่เราค่ะ
เพื่อนเลยบอกให้แม่ไปส่งเราหน้าซอยค่ะ. แล้วเราก็กลับบ้านค่ะ
" ( ตอนกลับคิดหลายๆอย่างมารวมกัน ร้องไห้หนัก ตลอดทางเลยค่ะ พอถึงบ้านปวดหัวสุดๆ ) "
เราคิดว่าเราไม่มีกำลังใจหลายๆเรื่องค่ะ เคยคิดจะฆ่าตัวตายอยู่หลายครั้งค่ะ
แต่เราก็ไม่ทำอะไรโง่ๆหรอกค่ะ แต่บางทีก็รวมถึงเรื่องเรียน ไม่อยากจะเรียนต่อแล้วค่ะ มันท้อไปหมดเลยค่ะ
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะค่ะ 🙂