เราเป็นวัยรุ่นที่พ่อแม่เลิกกันค่ะ แม่เป็นคนเลิกกับพ่อเอง เพราะพ่อและครอบครัวของพ่อ เอาเปรียบแม่เรา
พ่อกับแม่เรา เลิกกัน ตอนเรากำลังสอบเข้ามหาลัยพอดี เราเลยเขว จากเรียนดีกลายเป็นแย่ จากเด็กที่มีความสุขกับทุกข์และไม่มั่นใจในตัวเอง
คือมันไม่อารมณ์จะอ่านหนังสือเลยค่ะ
ขนาดเราเรียนอยู่พ่อทะเลาะพ่อโทรมาว่าเรา มาลงที่เรา คือเราแอบบมานั่งร้องไห้คนเดียว คือแม่จะมาเลิกกับพ่อช่วง ที่ เรากำลังสอบเข้ามหาลัย แม่กับพ่อเราไม่ทะเลาะกันแบบสงครามร้อนนะคะ ทุกอย่างคือสงครามเย็น และเราก็รู้เสมอว่าพ่อเราผิด พ่อไม่สนใจเราตั้งแต่เด็กๆอยู่บ้านเดียวกัน แต่พ่อไม่เคยมาหาเราเลย ไม่เคยมายุ่งเลย เราโทรหาก็ปิดเครื่องหนีจะกินเหล้า จะดูแข่งเรือเราร้องไห้และจำมาจนโต พ่อเป็นแบบนี้จนมาเลิกกันกับแม่
แม่หนูเลิกด้วยวิธีย้ายขึ้นมานอน กับหนูปล่อยให้พ่อนอนคนเดียว แต่พ่อก็ไม่ไปแม่เลยยอมซื้อบ้านใหม่ อีกหลัง เพื่อหนีออกไป ขนาดที่ว่าบ้านนี้เป็นบ้านตัวของแม่เอง นะ ถึงขนาดอยู่ร่วมหลังคากันไม่ได้ ขนาดนั้นเลยค่ะ ญาติพี่น้องก็มาด่า พ่อเรา ว่าพ่อเราแย่พ่อเราเอาหน้าพ่อเราเห็นแก่ตัว เราเสียใจและโกธรเค้ามากๆ และขนาดซื้อบ้านใหม่ก็ ไม่ยอมออกไปเลยนะคะ จนที่บ้าน กำลังทำบ้านใหม่พอดี เลยต้องทุบห้องที่พ่ออยู่ไป จนพ่อยอมออกจากบ้านไป
เราก็อยู่กับแม่ จนพ่อติดต่อมาอีกที พ่อก็มาง้อเรา ซื้อโทรศัพท์ให้ ส่งเงินให้เรียนเดือนล่ะ 5000 บาท แต่พ่อกับแม่ไม่ยุ่งกันอีก พ่อกับแม่ไม่ได้จดทะเบียนนะคะ เราเริ่มเจอพ่อไปดูหนังกินข้าวกับพ่อ เรารู้สึกว่าพ่อ เปลี่ยนไปเรารู้สึกว่า พ่อดีขึ้น เรารู้สึกว่าพ่อรักและสนใจเรามากขึ้น เรามีความสุขมาก และก็รู้สึกดีแล้วที่พ่อกับแม่ เลิกกัน เพราะเราก็เห็นแม่เรามีความสุข พ่อก็มีความสุขแต่ก่อนพ่อกับแม่ไม่เคยคุยกันเลยย ไม่คุยกันนเลยย
จนมาวันนึงแม่แนะนำผู้ชายคนนึงให้เรารู้จักเค้า บอกว่าเค้าเป็นเพื่อนแม่ เค้าเป็นผู้ชาย ค่ะ อายุมากกว่าแม่ และ เข้ากับเรามากๆๆ เลย รู้ใจเราทุกอย่างเลย เรารู้สึกดี เค้าพาเราไปเที่ยวสอนขับรถ ทำหน้าที่ที่พ่อไม่ทำให้เรา ห่วงเรามากกว่าพ่อเราอีก แต่เราก็รักพ่อเรามากๆ และเรารู้ว่าพ่อยังรักแม่อยู่
เราไม่กล้าบอกพ่อว่า แม่มีคนคุยใหม่ เรางงคะ เค้าบอกเราว่าเค้าสองคนเป็นเพื่อนกัน ไม่มีอะไร เรากลัวว่าวันนึงถ้าพ่อรู้พ่อจะเสียใจ ที่เราไปสนิทกับ ลุง เพื่อนคนนี้ของแม่ เราเป็นคนกลาางเราลำบากใจมาก จะไปกินข้าวต้องไปกินข้าวไกลๆ เพื่อไม่ให้มีใครเห็นทั้งที่ความเป็นจริงพ่อกับแม่เราเลิกกันแล้ว
แต่เรารักพ่อเราเรารู้ว่าพ่อยังรักแม่อยู่เรารู้สึกผิดกับพ่อ มากๆ ที่เราไปกินข้าวกับลุงกับแม่ เราไม่รู้จะทำยังไง ดีค่ะ เราเลยบอกพ่อว่าพ่อมีแฟนใหม่ เถอะมีแฟนเลย เราก็เชียร์เราอยากให้พ่อมีคนดูแล พ่อเราก็อยู่คนเดียว ถ้าวันนึงเราไปกินข้าวแล้วเห็น เราแม่แล้วก็ลุงคนนั้น เพื่อนแม่พ่อจะรู้สึกยังไง มันต้องมีสงครามแน่ ๆ
หนูเครียดไม่รู้จะทำยังไงดี อยากบอกความจริงแต่แม่กับลุงก็บอกว่าเค้าเป็นเพื่อนกันจริงๆ คนกลางลำบากใจนะคะ หนูไม่รู้จะทำยังไง ดี ค่ะ
แม่เลิกกับพ่อแต่ทุกข์มาอยู่ที่เรา
พ่อกับแม่เรา เลิกกัน ตอนเรากำลังสอบเข้ามหาลัยพอดี เราเลยเขว จากเรียนดีกลายเป็นแย่ จากเด็กที่มีความสุขกับทุกข์และไม่มั่นใจในตัวเอง
คือมันไม่อารมณ์จะอ่านหนังสือเลยค่ะ
ขนาดเราเรียนอยู่พ่อทะเลาะพ่อโทรมาว่าเรา มาลงที่เรา คือเราแอบบมานั่งร้องไห้คนเดียว คือแม่จะมาเลิกกับพ่อช่วง ที่ เรากำลังสอบเข้ามหาลัย แม่กับพ่อเราไม่ทะเลาะกันแบบสงครามร้อนนะคะ ทุกอย่างคือสงครามเย็น และเราก็รู้เสมอว่าพ่อเราผิด พ่อไม่สนใจเราตั้งแต่เด็กๆอยู่บ้านเดียวกัน แต่พ่อไม่เคยมาหาเราเลย ไม่เคยมายุ่งเลย เราโทรหาก็ปิดเครื่องหนีจะกินเหล้า จะดูแข่งเรือเราร้องไห้และจำมาจนโต พ่อเป็นแบบนี้จนมาเลิกกันกับแม่
แม่หนูเลิกด้วยวิธีย้ายขึ้นมานอน กับหนูปล่อยให้พ่อนอนคนเดียว แต่พ่อก็ไม่ไปแม่เลยยอมซื้อบ้านใหม่ อีกหลัง เพื่อหนีออกไป ขนาดที่ว่าบ้านนี้เป็นบ้านตัวของแม่เอง นะ ถึงขนาดอยู่ร่วมหลังคากันไม่ได้ ขนาดนั้นเลยค่ะ ญาติพี่น้องก็มาด่า พ่อเรา ว่าพ่อเราแย่พ่อเราเอาหน้าพ่อเราเห็นแก่ตัว เราเสียใจและโกธรเค้ามากๆ และขนาดซื้อบ้านใหม่ก็ ไม่ยอมออกไปเลยนะคะ จนที่บ้าน กำลังทำบ้านใหม่พอดี เลยต้องทุบห้องที่พ่ออยู่ไป จนพ่อยอมออกจากบ้านไป
เราก็อยู่กับแม่ จนพ่อติดต่อมาอีกที พ่อก็มาง้อเรา ซื้อโทรศัพท์ให้ ส่งเงินให้เรียนเดือนล่ะ 5000 บาท แต่พ่อกับแม่ไม่ยุ่งกันอีก พ่อกับแม่ไม่ได้จดทะเบียนนะคะ เราเริ่มเจอพ่อไปดูหนังกินข้าวกับพ่อ เรารู้สึกว่าพ่อ เปลี่ยนไปเรารู้สึกว่า พ่อดีขึ้น เรารู้สึกว่าพ่อรักและสนใจเรามากขึ้น เรามีความสุขมาก และก็รู้สึกดีแล้วที่พ่อกับแม่ เลิกกัน เพราะเราก็เห็นแม่เรามีความสุข พ่อก็มีความสุขแต่ก่อนพ่อกับแม่ไม่เคยคุยกันเลยย ไม่คุยกันนเลยย
จนมาวันนึงแม่แนะนำผู้ชายคนนึงให้เรารู้จักเค้า บอกว่าเค้าเป็นเพื่อนแม่ เค้าเป็นผู้ชาย ค่ะ อายุมากกว่าแม่ และ เข้ากับเรามากๆๆ เลย รู้ใจเราทุกอย่างเลย เรารู้สึกดี เค้าพาเราไปเที่ยวสอนขับรถ ทำหน้าที่ที่พ่อไม่ทำให้เรา ห่วงเรามากกว่าพ่อเราอีก แต่เราก็รักพ่อเรามากๆ และเรารู้ว่าพ่อยังรักแม่อยู่
เราไม่กล้าบอกพ่อว่า แม่มีคนคุยใหม่ เรางงคะ เค้าบอกเราว่าเค้าสองคนเป็นเพื่อนกัน ไม่มีอะไร เรากลัวว่าวันนึงถ้าพ่อรู้พ่อจะเสียใจ ที่เราไปสนิทกับ ลุง เพื่อนคนนี้ของแม่ เราเป็นคนกลาางเราลำบากใจมาก จะไปกินข้าวต้องไปกินข้าวไกลๆ เพื่อไม่ให้มีใครเห็นทั้งที่ความเป็นจริงพ่อกับแม่เราเลิกกันแล้ว
แต่เรารักพ่อเราเรารู้ว่าพ่อยังรักแม่อยู่เรารู้สึกผิดกับพ่อ มากๆ ที่เราไปกินข้าวกับลุงกับแม่ เราไม่รู้จะทำยังไง ดีค่ะ เราเลยบอกพ่อว่าพ่อมีแฟนใหม่ เถอะมีแฟนเลย เราก็เชียร์เราอยากให้พ่อมีคนดูแล พ่อเราก็อยู่คนเดียว ถ้าวันนึงเราไปกินข้าวแล้วเห็น เราแม่แล้วก็ลุงคนนั้น เพื่อนแม่พ่อจะรู้สึกยังไง มันต้องมีสงครามแน่ ๆ
หนูเครียดไม่รู้จะทำยังไงดี อยากบอกความจริงแต่แม่กับลุงก็บอกว่าเค้าเป็นเพื่อนกันจริงๆ คนกลางลำบากใจนะคะ หนูไม่รู้จะทำยังไง ดี ค่ะ