คือ เราเคยคบกับผู้ชายคนหนึ่งมาซักพักใหญ่ เพราะต่างคนต่างโสดเราจึงได้มาเจอกัน แต่แล้ววันหนึ่งมีผู้หญิงอีกคนมาอ่อยและพรากเธอไปจากเรา เรากับผู้ชายคนนั้นไม่เคยทะเลาะกันเลยซักครั้ง เราจะให้เกียรติกันเสมอ ทั้งการพูดจาและการกระทำ เราไม่เคยเสียงดังใส่กันและกัน เพราะเราไม่ชอบคนพูดเสียงดัง เวลาไปไหนมาไหน ก็จะบอกกันตลอดมีอะไรก็ปรึกษากันตลอด เราจะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และเราจะบอกกับเขาเสมอว่า เราไม่ชอบการแย่งชิง อะไรที่ต้องเเย่งปุบเราจะปล่อยไปทันที เวลาอยู่ด้วยกันก็เลยไม่เคยหันไปมองหรือสนใจใครคนอื่นเลย.
แต่เรื่องที่ไม่อยากให้เกิดก็เกิดขึ้นจนได้ แต่เราไม่อารมณ์ร้ายใส่ และเราก็ยังคงเคารพในการตัดสินใจของเธอเสมอ สิ่งดีๆทึ่ทำให้ได้เราก็ยังมอบให้ถึงแม้ในใจเรากำลังร้องไห้อยู่ก็ตาม แต่เราก็ยังยิ้มและให้กำลังใจเธออยู่อย่างนั้น เวลาทึ่เราต้องเดินทางไปไหนไกล เราก็ยังส่งของขวัญและอวยวันเกิดให้เธอเสมอ แน่นอนว่าเธอไม่อยากเสียเราไปและเขาอีกคนเธอก็คงเสียดาย หลายครั้งที่เราอยากเข้มแข่งแล้วถอยออกมา แต่ทำไม่ได้ จนมาวันหนึ่ง เราสอบเเข่งขันไปเรียนต่อต่างประเทศได้ เราจึงตัดสินใจว่าครั้งนี้เราจะชนะใจตัวเองให้ได้ ครั้งนี้เราไม่ได้บอกเขาว่าจะไปเมื่อไหร่ เราบอกตอนที่จะขึ้นเครื่อง พร้อมทั้งคำอวยพรและประโยคบอกลา
(เราไม่เคยไปวีนน้องเขาคนนั้นน่ะ ถึงโกรธถึงขั้นเกลียดในถานะผู้หญิงก็ตาม แต่เราเลือกที่จะเข้าใจว่า เขาเองคงเสียใจที่มาตกหลุมรักเธอที่มีฉันอยู่แล้ว แต่นั้นก็เถอะ ความรักไม่เข้าใครออกใคร และหลายอย่างในชีวิตเขาคนนั้น มันส่งผลดีต่อเธอ ทั้งถานะ ความชอบที่คล้ายกัน อะไรก็ตามที่มันดีกับเธอ เราก็ยินดี แน่นอนว่าเราต้องเสียใจ หัวใจมีแหลเหวอะเเหว่ะเลยล่ะ)
ตอนอยู่ต่างประเทศ เราไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย เธอส่งข่อความมา เรากลั้นใจไม่เปิดอ่านมัน ยากมาก เเต่เราก็อดทนและต้องทำให้ได้ ที่นั้นมีแต่คนหน้าตาดีน่ะ เเต่เราชอบใครไม่ได้เลย คิดถึงเธอทุกๆอย่าง
เรื่องมันผ่านมาหลายปีแล้ว และตอนนี้เราก็กลับมาประเทศไทยแล้ว เราทำใจได้แล้ว ตอนนี้ยิ้มได้แล้ว ไปไหนคนเดียวได้. ดูหนัง กินข้าวคนเดียวได้
และยังเห็นเธอตามมากดไลค์รูปเก่าๆอยู่
ก็เลยคิดว่า อยากลองไปเป็นกิ๊กกับแฟนเก่าที่โดนเขาแย่งไปได้หรือเปล่า เเอบคบเล่นๆ
ระหว่างรอตัวจริง
ผิดไหมจะไปเป็นกิ๊กของแฟนเก่าที่โดนเขาแย่งไป
แต่เรื่องที่ไม่อยากให้เกิดก็เกิดขึ้นจนได้ แต่เราไม่อารมณ์ร้ายใส่ และเราก็ยังคงเคารพในการตัดสินใจของเธอเสมอ สิ่งดีๆทึ่ทำให้ได้เราก็ยังมอบให้ถึงแม้ในใจเรากำลังร้องไห้อยู่ก็ตาม แต่เราก็ยังยิ้มและให้กำลังใจเธออยู่อย่างนั้น เวลาทึ่เราต้องเดินทางไปไหนไกล เราก็ยังส่งของขวัญและอวยวันเกิดให้เธอเสมอ แน่นอนว่าเธอไม่อยากเสียเราไปและเขาอีกคนเธอก็คงเสียดาย หลายครั้งที่เราอยากเข้มแข่งแล้วถอยออกมา แต่ทำไม่ได้ จนมาวันหนึ่ง เราสอบเเข่งขันไปเรียนต่อต่างประเทศได้ เราจึงตัดสินใจว่าครั้งนี้เราจะชนะใจตัวเองให้ได้ ครั้งนี้เราไม่ได้บอกเขาว่าจะไปเมื่อไหร่ เราบอกตอนที่จะขึ้นเครื่อง พร้อมทั้งคำอวยพรและประโยคบอกลา
(เราไม่เคยไปวีนน้องเขาคนนั้นน่ะ ถึงโกรธถึงขั้นเกลียดในถานะผู้หญิงก็ตาม แต่เราเลือกที่จะเข้าใจว่า เขาเองคงเสียใจที่มาตกหลุมรักเธอที่มีฉันอยู่แล้ว แต่นั้นก็เถอะ ความรักไม่เข้าใครออกใคร และหลายอย่างในชีวิตเขาคนนั้น มันส่งผลดีต่อเธอ ทั้งถานะ ความชอบที่คล้ายกัน อะไรก็ตามที่มันดีกับเธอ เราก็ยินดี แน่นอนว่าเราต้องเสียใจ หัวใจมีแหลเหวอะเเหว่ะเลยล่ะ)
ตอนอยู่ต่างประเทศ เราไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย เธอส่งข่อความมา เรากลั้นใจไม่เปิดอ่านมัน ยากมาก เเต่เราก็อดทนและต้องทำให้ได้ ที่นั้นมีแต่คนหน้าตาดีน่ะ เเต่เราชอบใครไม่ได้เลย คิดถึงเธอทุกๆอย่าง
เรื่องมันผ่านมาหลายปีแล้ว และตอนนี้เราก็กลับมาประเทศไทยแล้ว เราทำใจได้แล้ว ตอนนี้ยิ้มได้แล้ว ไปไหนคนเดียวได้. ดูหนัง กินข้าวคนเดียวได้
และยังเห็นเธอตามมากดไลค์รูปเก่าๆอยู่
ก็เลยคิดว่า อยากลองไปเป็นกิ๊กกับแฟนเก่าที่โดนเขาแย่งไปได้หรือเปล่า เเอบคบเล่นๆ
ระหว่างรอตัวจริง