เป็นเรื่องหน้าเศร้าที่ประเทศไทยเรามีปัญหาหย่าร้าง หรือครอบครัวแตกแยกเพิ่มขึ้นวัน โดนการที่อีกคนหนึ่งไปมีครอบครัวใหม่ ส่วนอีกคนก็ไม่รับผิดชอบอะไร
การมีครอบครัวการมีลูกมีหลาน ก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว คือ หลานที่ไม่ใช่หลานของตัวเอง ผมกำลังจะโตเป็นผ็ใหญ่ใกล้จะเรียนจบในอีก 1-2 ปีนี้ ผมได้รู้ถึง status ครอบครัวข้างบ้านที่พึ่งย้ายมาอยู่เพราะ บ้านเก่าโดนธนาคารยึด โดยผมกับแม่สนทนากัน ผมกลับมาจากการไปธุระข้างนอก มาเจอแม่ถามว่า แม่ทำอะไรอยู่วันนี้ ผมซื้ออาหารแมว มาให้ ตอนเย็นก็มันแมวมันกินด้วยนะครับ แล้วแม่กำลังทำไรอยู่
แม่:กำลังซักผ้าห่มของแก ที่วางไว้ที่พื้น
ผม:อ่าวซักทำไมครับแม่ ผ้าผื้นนั้นมันเป็นผ้าที่ปูให้แมวนอนตั้งนานแล้ว
แม่ ก็จะเอาไปให้เด็กข้างบ้าน หน้าหนาวนี้ อากาศ หนาวมาก เด็กมันมีผ้าห่ม PTI ฝืนเดียวเอง
ผม หะ PTI บางๆ อะนะจะอยู่ได้ยังไง
แม่ แม่ก็ให้ไป 2 ผืนแล้วนะแต่เด็กมันไม่ได้
ผม ทำไมอะแม่
แม่ ก็ยายมันเอาไปปูนอนกับห่มเองหมด ได้ผ้าห่มไปก็ไม่ได้ให้มัน ให้ลูกให้หลานแท้ๆเขาหมด
ผม อ่าว แบบนี้ก็ได้หรอ แล้วเด็กนั้นมาอยู่กับยายเค้าได้ยังไงหรอครับ
แม่ ก็พ่อแม่มัน แยกย้ายกันไปมีครอบครัวใหม่ ไม่มีใครเอามัน ก็เลยมาจ้างยายแกเลี้ยง
ผม โหแล้ว พ่อกับแม่มันไม่ได้ส่งตังมาให้มั่งหรอแม่
แม่ ก็นานๆที
ผม งั้นแม่ เอาผ้านวมผืนใหม่ของหนูไปให้น้องมันก็ได้ หนูห่มไม่หมดแล้ว แค่นี้ก็มี 4 ผืนแล้วแม่
แม่ ไม่ต้องหลอก เอาผืนนี้ไปก่อนไม่ต้องเอาของใหม่ไปให้หลอก แม่อยากรู้ว่าเอาผืนนี้ไปเด็กมันจะได้อีกใหม ถ้าเอาผ้าใหม่ไปยายแกจะให้เด็กมันอีกใหม
ผม ได้แม้ เอ่อแล้วยายแกไม่ได้ให้เงินกินขนม กับเด็กมั่งเลยหรอครับ
แม่ อย่าว่าอย่างงั้นอย่างนี้เลย แม่เอากวนเตี๋ยวไปให้ ชาม นึง เด็กมันยังแบ่งกันกิน 4 คนเลย มันไม่ยังกล้ากินก่อนเลย
ผม โหเด็กยังกตัญญู
จบการสนทนากับแม่
ต่อจากนั้น ก็เรียกเด็กคนนั้นมาเพราะว่าเขาเล่นอยู่กับหลายของผมตอนนั้นมีเด็กประมาณ 10 คนได้ เห้ยยไอหนู (ผมขอไม่เอ่ยนามนะ จริงแล้วผมเรียกชื่อนั้นแหละ) มานี่น้าให้ตังกินขนม 20 เอาใหม
เด็กเขาอยู่ ป.5-6 นี่แหละ บอกว่าเอาครับ
ผมก็ได้ไป เด็กก็บอกง่าชอบคุณครับ เด็กหน้าตายิ้มแย้มสนใส มาก แล้วก็บอกน้องที่เป็นหลานของยายแท้ๆว่า มา แบ่งคนละ 10 บาท
ด้วยหน้าตายิ้มแย้ม เด็กยังกตัญญู แต่ผู้ใหญ่กับลำเอียงรักเด็กไม่เท่ากัน ก็อย่างว่าลูกหลานในไส้ ก็ต้องมาก่อนลูกหลานคนอื่นที่เค้ามาจ้างเลี้ยงสิเนอะ
ใจจริงผมก็จะให้เด็กนั้นคนเดียว 20 บาทเลยด้วยซ้ำแต่ด้วยน้องแกเป็นเด็กดีแถมมีน้ำใจผมก็ไม่ได้พูดอะไร แถมผมก็ยิ้มให้เด็กไม่กล้าว่าน้องเค้าหลอก
บอกก่อนเลยว่าผมไม่ใช่คน รวยอะไรเลย ตอนให้น้อง ผมมีเงินอยู่ 120 บาท ให้น้อง ไป 20 เหลือ 100 บาท แต่ที่มาเขียนกระทู้วันนี้ก็ไม่ได้จะมาอะไร
แค่จะมาบอกว่า สังคมของเราทุกวันนี้ มีแต่การสร้างความแตกต่าง ความลำเอียง คำไม่ซื่อสัตย์ การที่เรารับเลี้ยงดูใครสักคนเราปฏิบัติกับเค้าให้มากกว่านี้
ไม่ใช่เอาแต่ลูกหลานตัวเองอยู่ผ่านเดียว รับผิดชอบชีวิตใครแล้วก็ควร ดูแลรักษาเค้าไว้ ไม่ใช่ปฏิบัติเหมือนที่ผมได้กว่ามา ทุกคนว่าใหม ผมไม่ได้ขึ้นไปอ่านซ้ำพี่เขียนไปแต่ว่า อยากให้ทุกคนอ่านอย่างเข้าใจ แล้วช่วยแสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับเด็กคนนี้ และครอบครัวของเค้า
ครอบครัวหรือ
การมีครอบครัวการมีลูกมีหลาน ก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว คือ หลานที่ไม่ใช่หลานของตัวเอง ผมกำลังจะโตเป็นผ็ใหญ่ใกล้จะเรียนจบในอีก 1-2 ปีนี้ ผมได้รู้ถึง status ครอบครัวข้างบ้านที่พึ่งย้ายมาอยู่เพราะ บ้านเก่าโดนธนาคารยึด โดยผมกับแม่สนทนากัน ผมกลับมาจากการไปธุระข้างนอก มาเจอแม่ถามว่า แม่ทำอะไรอยู่วันนี้ ผมซื้ออาหารแมว มาให้ ตอนเย็นก็มันแมวมันกินด้วยนะครับ แล้วแม่กำลังทำไรอยู่
แม่:กำลังซักผ้าห่มของแก ที่วางไว้ที่พื้น
ผม:อ่าวซักทำไมครับแม่ ผ้าผื้นนั้นมันเป็นผ้าที่ปูให้แมวนอนตั้งนานแล้ว
แม่ ก็จะเอาไปให้เด็กข้างบ้าน หน้าหนาวนี้ อากาศ หนาวมาก เด็กมันมีผ้าห่ม PTI ฝืนเดียวเอง
ผม หะ PTI บางๆ อะนะจะอยู่ได้ยังไง
แม่ แม่ก็ให้ไป 2 ผืนแล้วนะแต่เด็กมันไม่ได้
ผม ทำไมอะแม่
แม่ ก็ยายมันเอาไปปูนอนกับห่มเองหมด ได้ผ้าห่มไปก็ไม่ได้ให้มัน ให้ลูกให้หลานแท้ๆเขาหมด
ผม อ่าว แบบนี้ก็ได้หรอ แล้วเด็กนั้นมาอยู่กับยายเค้าได้ยังไงหรอครับ
แม่ ก็พ่อแม่มัน แยกย้ายกันไปมีครอบครัวใหม่ ไม่มีใครเอามัน ก็เลยมาจ้างยายแกเลี้ยง
ผม โหแล้ว พ่อกับแม่มันไม่ได้ส่งตังมาให้มั่งหรอแม่
แม่ ก็นานๆที
ผม งั้นแม่ เอาผ้านวมผืนใหม่ของหนูไปให้น้องมันก็ได้ หนูห่มไม่หมดแล้ว แค่นี้ก็มี 4 ผืนแล้วแม่
แม่ ไม่ต้องหลอก เอาผืนนี้ไปก่อนไม่ต้องเอาของใหม่ไปให้หลอก แม่อยากรู้ว่าเอาผืนนี้ไปเด็กมันจะได้อีกใหม ถ้าเอาผ้าใหม่ไปยายแกจะให้เด็กมันอีกใหม
ผม ได้แม้ เอ่อแล้วยายแกไม่ได้ให้เงินกินขนม กับเด็กมั่งเลยหรอครับ
แม่ อย่าว่าอย่างงั้นอย่างนี้เลย แม่เอากวนเตี๋ยวไปให้ ชาม นึง เด็กมันยังแบ่งกันกิน 4 คนเลย มันไม่ยังกล้ากินก่อนเลย
ผม โหเด็กยังกตัญญู
จบการสนทนากับแม่
ต่อจากนั้น ก็เรียกเด็กคนนั้นมาเพราะว่าเขาเล่นอยู่กับหลายของผมตอนนั้นมีเด็กประมาณ 10 คนได้ เห้ยยไอหนู (ผมขอไม่เอ่ยนามนะ จริงแล้วผมเรียกชื่อนั้นแหละ) มานี่น้าให้ตังกินขนม 20 เอาใหม
เด็กเขาอยู่ ป.5-6 นี่แหละ บอกว่าเอาครับ
ผมก็ได้ไป เด็กก็บอกง่าชอบคุณครับ เด็กหน้าตายิ้มแย้มสนใส มาก แล้วก็บอกน้องที่เป็นหลานของยายแท้ๆว่า มา แบ่งคนละ 10 บาท
ด้วยหน้าตายิ้มแย้ม เด็กยังกตัญญู แต่ผู้ใหญ่กับลำเอียงรักเด็กไม่เท่ากัน ก็อย่างว่าลูกหลานในไส้ ก็ต้องมาก่อนลูกหลานคนอื่นที่เค้ามาจ้างเลี้ยงสิเนอะ
ใจจริงผมก็จะให้เด็กนั้นคนเดียว 20 บาทเลยด้วยซ้ำแต่ด้วยน้องแกเป็นเด็กดีแถมมีน้ำใจผมก็ไม่ได้พูดอะไร แถมผมก็ยิ้มให้เด็กไม่กล้าว่าน้องเค้าหลอก
บอกก่อนเลยว่าผมไม่ใช่คน รวยอะไรเลย ตอนให้น้อง ผมมีเงินอยู่ 120 บาท ให้น้อง ไป 20 เหลือ 100 บาท แต่ที่มาเขียนกระทู้วันนี้ก็ไม่ได้จะมาอะไร
แค่จะมาบอกว่า สังคมของเราทุกวันนี้ มีแต่การสร้างความแตกต่าง ความลำเอียง คำไม่ซื่อสัตย์ การที่เรารับเลี้ยงดูใครสักคนเราปฏิบัติกับเค้าให้มากกว่านี้
ไม่ใช่เอาแต่ลูกหลานตัวเองอยู่ผ่านเดียว รับผิดชอบชีวิตใครแล้วก็ควร ดูแลรักษาเค้าไว้ ไม่ใช่ปฏิบัติเหมือนที่ผมได้กว่ามา ทุกคนว่าใหม ผมไม่ได้ขึ้นไปอ่านซ้ำพี่เขียนไปแต่ว่า อยากให้ทุกคนอ่านอย่างเข้าใจ แล้วช่วยแสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับเด็กคนนี้ และครอบครัวของเค้า