พ่อแม่ไม่เข้าใจเราTT

ใกล้จะปิดเทอมแล้ว เราก้ขอพ่อแม่ไปเที่ยวกับเพื่อนในกลุ่มค่ะ แต่ท่านก็ไม่ให้ไป เพื่อนในกลุ่มไปกันหมดไม่ได้ไปแค่เรากับเพื่อนอีกคน คือพ่อเราเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังคะ ดุมาก ตอนเด็กๆเคยโดนตีก้นเขียวไปหลายวัน ตอนนี้เราก็ขึ้นมัธยมแล้วก็อยากไปเที่ยวตามประสาเด็กๆบ้างแต่ท่านไม่เคยให้เราไปเลย เราน้อยใจมากๆแอบร้องไห้คนเดียวบ่อยมากเลยค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไง เราพยายามไม่คิดมาก พยายามปล่อยวางค่ะแต่ก็ทำไม่ได้ เราไม่ไปเที่ยวกับเพื่อนแต่ก็ขอให้ท่านพาไป ท่านก็ไม่พาเราไปเพราะว่าท่านไปกินเหล้าตลอด(พ่อเราไม่ถึงกับติดแต่ก็ดื่มหนักแล้วก็บ่อยมากเลยค่ะช่วงนี้)เราลองไปขอแม่ดูแต่แม่ก็บอกว่าถ้าพ่อไม่ให้ก็ไปไม่ได้ ในขณะที่เพื่อนคนอื่นได้ไปเที่ยวในวันหยุดแต่เรากลับไม่ได้ไปไหนเลย เวลาเราบอกว่าอยากไปเที่ยวที่นู่นที่นั่นพวกท่านก็จะทำเป็นไม่สนใจเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราทำตามที่พ่อแม่บอกตลอดเพราะไม่อยากมีปัญหา สิ่งที่เราพูดไปเหมือนเป็นอากาศแต่ถ้าพวกท่านพูอะไรเราต้องฟัง ถ้าเราอธิบายก็บอกว่าเราเถียง พ่อเราเป็นคนดุค่ะเลยต้องฟังพ่อพูด พ่อพูดอะไรก็คือต้องทำ พ่อเป็นคนเด็ดขาดมากค่ะ อยากหาวิธีอธิบายให้พวกท่านฟังค่ะว่าเราอยากไปเที่ยวแต่ก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี เวลานึกถึงตอนที่ไปขออนณุญาตท่านไปแล้วท่านไม่ให้ไปน้ำตามันก็ไหลตลอดเลยค่ะ เราไปปรึกษาเพื่อน เพื่อนก็บอกว่าเดี๋ยวไว้ค่อยไปกันปีหน้าก็ได้เราก็ตอบเออๆไป แต่ในใจนี่แบบไม่ไหวแล้ว พ่อแม่เราทำงานโรงงานทั่งไปค่ะไม่ค่อยมีวันหยุดเราก็เลยต้องอยู่บ้านคนเดียวมาตั้งแต่อ.3 เพื่อนบ้านก็บอกว่าเราเก่งนะที่อยู่บ้านคนเดยวได้ แต่พอโตขึ้นก็เริ่มไม่อยากอยู่บ้านแล้วค่ะ อยากออกไปเที่ยวบ้างแต่ก็เห็นแม่เศร้าตลอดเวลาที่พ่อไปข้างนอกเราก็อยากอยู่เป็นเพื่อนท่าน แต่เราก็อยากไปเที่ยว ถ้าชวนแม่ไปเที่ยว แม่ก็จะบอกว่าไปขอพ่อสิแล้วเราก็ไม่ได้ไปตลอดเลยค่ะ เรารู้สึดอิจฉาเด็กคนอื่นที่พ่อแม่เขาปล่อยให้ไปเล่นตามใจชอบ ขนาดไปแค่เซเว่นหน้าปากซอยยังไม่ให้เราไปเลยบอกว่าโลกภายนอกมันอันตรายแต่วันที่ไปโรงเรียนท่านปล่อยให้เราไปเองไม่เห็นบอกว่าโลกภายนอกมันอันตรายเลย รร.ไกลกว่าเซเว่นตั้งเยอะ ไม่รู้จะทำไงแล้วค่ะร้องไห้เกือบทุกวันถ้านานกว่านี้เราต้องเป็นบ้านแน่ๆTT