https://pantip.com/topic/36085639
สำหรับคราวที่แล้วนะครับ
ผมมาเข้าเรื่องตอนนี้ครับ พอดีวันที่เป็น aniversary 1 ปี ของเรามันดันตรงกับเวลาที่แฟนของพี่ เขาบินไปเรียนพอดีครับ
เราเลยนัดกินข้าวกันและผมก็ได้รู้เรื่องราวทั้งหมดครับ พี่เขาเล่าให้ผมฟังในจณะเรากำลังกินข้าวกันว่า
ตอนนั้นผมไม่สนใจพี่เขา พี่เขานึกว่าผมไม่รักพี่เขาแล้ว และเพื่อนพี่เขามันร้ายมาก(อันนี้พี่เขาพูด แต่ผมก็รู้ว่ามันร้ายจริงแต่พี่ผมก็ร้ายไม่เบาเหมือนกัน)
พี่เขาพูดพร้อมจะร้องไห้ พอเสร็จจากกินข้าว เราก็ขึ้นมาบนรถเพื่อที่พี่เขาจะไปส่งผมที่บ้าน ผมก็เกิดอาการเสียใจหนักขึ้นมา
จนไปกอดเขาและก็ร้องไห้บอกว่าไม่อยากเสียพี่ไปเลย แต่ผมเลือกทางที่ดีที่สุดให้พี่เขาดีกว่าผมผมก็พร้อมจะปล่อยพี่ไป
ผมรักพี่มากนะ พี่เขาก็ร้องไห้หนักแบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเขาบอกผมว่าพี่ก็รักเรามากเหมือนกัน พี่ขอโทษนะ
และแล้วในขณะที่พี่เขาร้องไห้เขาก็บอกผมว่าเขาไม่ได้รักเพื่อนของเขาเลยที่เขาต้องคบตอนนี้
เพราะด้วยความที่เราเป็นไบกันทั้งพี่และผม แต่เพื่อนเขาเป็นเกย์เลยแบบเกือบๆจะออกเลย เขาขู่พี่ผมว่า
ถ้าทำให้เขาเสียใจเขาจะเอาไปบอกทุกคน เรื่องทั้งหมดของพี่ผมว่าเขาชอบ ผช พร้อมร้องไห้ไปด้วย
และที่ผมเสียใจที่สุดเลยคือ เขาร้องไห้และบอกผมว่า ทำไมวันนั้นไม่รอพี่ถึง3ทุ่ม ทำไมไม่รอ ... รู้ไหม
วันนั้นพี่กำลังขับรถไปบอกเพื่อนเขาว่าพี่ไม่ได้รักเขาพี่รักเรา พร้อมกับตีผมไปด้วยด้วยความเสียใจ
เขาเอาแต่พูดว่าทำไมไม่รอ พร้อมร้องไห้ที่ตัวเองรู้สึกผิดด้วย
ในใจผมตอนนั้นผมรักพี่เขามาก จนตอนนี้ผมก็ยังรักอยู่
จนส่งถึงบ้านทุกอย่างก็กลับเป็นปกติ ผม facetime กับพี่เขาเหมือนอย่างที่เราเคยทำกัน
และซักพักเสียงโทรศัพของแฟนพี่เขาก็ดัง พี่เขาก็บอกว่าแปบนะเขาโทรมา
(เหมือนสับราง ตัวผมเองก็รู้ดี)
ผมแค่สงใสในใจว่าถ้ารักผมจริงๆ ถ้าไม่รักเขาจริงๆทำไมไม่บอกเขาเลยทำไม ทำเพื่อผมไม่ได้อย่างที่ผมทำเพื่อเขามาตลอด
พอเขาวางผมก็ถามว่าเขาโทรมาว่าอะไร พี่เขาก็บอก ก็ไม่มอะไรอะปกติ
ใจผมตอนนั้นรู้เลยว่า รักเขาแน่ๆ แต่ก็รู้ว่าเขาก็รักเราด้วยเหมือนกัน
ผมก็ไม่ได้พูดอะไร และผมก็ขอตัวไปนอนพร้อมบอกเขาว่าผมรักพี่นะ
พอตื่นเช้ามาบังเอิญเป็นวันนี้ที่ต้องรีบไปทำวีซ่าและต้องเขียน study plan ผมเลยจำเป็นต้องโทรหาเขา
เพราะเขาจัดการเรื่องที่อยู่ให้ เรา2 คนคุยกันปกติ แต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า วันนี้พี่เขาโทรหาตอนเช้ารึยังพี่เขาก็บอกว่าโทรแล้ว
ใจผมก็ไม่ดีหรอกครับแต่ต้องแกล้งทำเป็นดี พี่เขาบอกผมว่าผมต้องคุยกับคนอื่นนะ อย่ามาจมปรักกับพี่นะ พี่ไม่อยากทำเราเสียใจแล้ว
แต่ใจผมยืนยันจะรอพี่เขา ผมทำเป็นทำปัญญาอ่อนใส่พี่เขาโดยการพูดแบบ กุ๊กกู้ (แบบเสียงสูงๆ) เพราะปกติผมชอบแกล้งเขาแบบนี้เพราะผมชอบให้เขายิ้ม
แต่พอผมวาง ใจผมยังยืนยันว่าจะรอเขา แต่การกระทำผมตอนนี้ความรู้สึกคือไม่อยากติดต่อแล้ว เพราะสงสารตัวเองเหมือนกัน
ข้อสรุปของผม คือใจผมยังรักเขาและตลอด 1 ปีที่ผ่านมาผมไม่เคยไม่มีความสุข ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้และมีความเหี้ ย บ้าง
แต่ตัวผมก็รู้ว่าที่ผ่านมามันมีแต่ความทรงจำดีๆ และผมจะจำมันไวตลอดไป
ผมจะไม่ติดต่อเขาไปอีกจะถึงวันวาเรนไทน์แล้ว ... ผมต้องปล่อยเขาไป ขอบคุณทุกๆคนที่รับฟังครับ
ตอนนี้ผมเปลี่ยนเบอทุกอย่างหมดแล้ว ขอให้ใครที่อ่านเรื่องนี้พบเจอความรักดีๆที่ช่วยพลักดันชวิตคุณนะครับ ขอบคุณครับ
ตอนจบของชีวิตคู่ของผม :') ยิ้มทั้งน้ำตาลองเข้ามาอ่านครับ เวลาเป็นสิ่งที่มีค่า
สำหรับคราวที่แล้วนะครับ
ผมมาเข้าเรื่องตอนนี้ครับ พอดีวันที่เป็น aniversary 1 ปี ของเรามันดันตรงกับเวลาที่แฟนของพี่ เขาบินไปเรียนพอดีครับ
เราเลยนัดกินข้าวกันและผมก็ได้รู้เรื่องราวทั้งหมดครับ พี่เขาเล่าให้ผมฟังในจณะเรากำลังกินข้าวกันว่า
ตอนนั้นผมไม่สนใจพี่เขา พี่เขานึกว่าผมไม่รักพี่เขาแล้ว และเพื่อนพี่เขามันร้ายมาก(อันนี้พี่เขาพูด แต่ผมก็รู้ว่ามันร้ายจริงแต่พี่ผมก็ร้ายไม่เบาเหมือนกัน)
พี่เขาพูดพร้อมจะร้องไห้ พอเสร็จจากกินข้าว เราก็ขึ้นมาบนรถเพื่อที่พี่เขาจะไปส่งผมที่บ้าน ผมก็เกิดอาการเสียใจหนักขึ้นมา
จนไปกอดเขาและก็ร้องไห้บอกว่าไม่อยากเสียพี่ไปเลย แต่ผมเลือกทางที่ดีที่สุดให้พี่เขาดีกว่าผมผมก็พร้อมจะปล่อยพี่ไป
ผมรักพี่มากนะ พี่เขาก็ร้องไห้หนักแบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อนเขาบอกผมว่าพี่ก็รักเรามากเหมือนกัน พี่ขอโทษนะ
และแล้วในขณะที่พี่เขาร้องไห้เขาก็บอกผมว่าเขาไม่ได้รักเพื่อนของเขาเลยที่เขาต้องคบตอนนี้
เพราะด้วยความที่เราเป็นไบกันทั้งพี่และผม แต่เพื่อนเขาเป็นเกย์เลยแบบเกือบๆจะออกเลย เขาขู่พี่ผมว่า
ถ้าทำให้เขาเสียใจเขาจะเอาไปบอกทุกคน เรื่องทั้งหมดของพี่ผมว่าเขาชอบ ผช พร้อมร้องไห้ไปด้วย
และที่ผมเสียใจที่สุดเลยคือ เขาร้องไห้และบอกผมว่า ทำไมวันนั้นไม่รอพี่ถึง3ทุ่ม ทำไมไม่รอ ... รู้ไหม
วันนั้นพี่กำลังขับรถไปบอกเพื่อนเขาว่าพี่ไม่ได้รักเขาพี่รักเรา พร้อมกับตีผมไปด้วยด้วยความเสียใจ
เขาเอาแต่พูดว่าทำไมไม่รอ พร้อมร้องไห้ที่ตัวเองรู้สึกผิดด้วย
ในใจผมตอนนั้นผมรักพี่เขามาก จนตอนนี้ผมก็ยังรักอยู่
จนส่งถึงบ้านทุกอย่างก็กลับเป็นปกติ ผม facetime กับพี่เขาเหมือนอย่างที่เราเคยทำกัน
และซักพักเสียงโทรศัพของแฟนพี่เขาก็ดัง พี่เขาก็บอกว่าแปบนะเขาโทรมา
(เหมือนสับราง ตัวผมเองก็รู้ดี)
ผมแค่สงใสในใจว่าถ้ารักผมจริงๆ ถ้าไม่รักเขาจริงๆทำไมไม่บอกเขาเลยทำไม ทำเพื่อผมไม่ได้อย่างที่ผมทำเพื่อเขามาตลอด
พอเขาวางผมก็ถามว่าเขาโทรมาว่าอะไร พี่เขาก็บอก ก็ไม่มอะไรอะปกติ
ใจผมตอนนั้นรู้เลยว่า รักเขาแน่ๆ แต่ก็รู้ว่าเขาก็รักเราด้วยเหมือนกัน
ผมก็ไม่ได้พูดอะไร และผมก็ขอตัวไปนอนพร้อมบอกเขาว่าผมรักพี่นะ
พอตื่นเช้ามาบังเอิญเป็นวันนี้ที่ต้องรีบไปทำวีซ่าและต้องเขียน study plan ผมเลยจำเป็นต้องโทรหาเขา
เพราะเขาจัดการเรื่องที่อยู่ให้ เรา2 คนคุยกันปกติ แต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า วันนี้พี่เขาโทรหาตอนเช้ารึยังพี่เขาก็บอกว่าโทรแล้ว
ใจผมก็ไม่ดีหรอกครับแต่ต้องแกล้งทำเป็นดี พี่เขาบอกผมว่าผมต้องคุยกับคนอื่นนะ อย่ามาจมปรักกับพี่นะ พี่ไม่อยากทำเราเสียใจแล้ว
แต่ใจผมยืนยันจะรอพี่เขา ผมทำเป็นทำปัญญาอ่อนใส่พี่เขาโดยการพูดแบบ กุ๊กกู้ (แบบเสียงสูงๆ) เพราะปกติผมชอบแกล้งเขาแบบนี้เพราะผมชอบให้เขายิ้ม
แต่พอผมวาง ใจผมยังยืนยันว่าจะรอเขา แต่การกระทำผมตอนนี้ความรู้สึกคือไม่อยากติดต่อแล้ว เพราะสงสารตัวเองเหมือนกัน
ข้อสรุปของผม คือใจผมยังรักเขาและตลอด 1 ปีที่ผ่านมาผมไม่เคยไม่มีความสุข ถึงแม้เขาจะเจ้าชู้และมีความเหี้ ย บ้าง
แต่ตัวผมก็รู้ว่าที่ผ่านมามันมีแต่ความทรงจำดีๆ และผมจะจำมันไวตลอดไป
ผมจะไม่ติดต่อเขาไปอีกจะถึงวันวาเรนไทน์แล้ว ... ผมต้องปล่อยเขาไป ขอบคุณทุกๆคนที่รับฟังครับ
ตอนนี้ผมเปลี่ยนเบอทุกอย่างหมดแล้ว ขอให้ใครที่อ่านเรื่องนี้พบเจอความรักดีๆที่ช่วยพลักดันชวิตคุณนะครับ ขอบคุณครับ