คิดถึงน้ะ ….

๐ ไฟอารมณ์ ลุกลามยามคิดถึง คลั่งรำพึงตรึงตราทุกครากระหาย สัมผัสแต่ความว่างอย่างเปล่าดาย มองดาราพราวพร่างพรายอับอายดวง ๐ ราตรีแรม แจ่มดาราฟ้าคืนนี้ เหมือนมีม่านคลี่คลุมทาบบังภาพสรวง บังความหวังบังความ

ย่างยามสี่ยามสุดท้ายก่อนจะสาง นอกหน้าต่างอรรธจันทราภากระแสง เพียงคืบครึ่งพฤหัสห่างจางแจรง อังคารเสาร์ห่อนกำแหงห่างออกไป ในช่องว่างระหว่างมวลเทหวัตถุ มองทะลุผ่านเลยเคยเห็นไหม คือความมืดอนธกาลอับสารใด

.... " เสียงรำพึง..จากแดนใต้ " .... ยามอรุณ รุ่งฟ้า กลางผาเขา ภูทอดเงา แนวยาว สุดตาเห็น มวลพฤกษา พริ้วใบ รับลมเย็น มนต์ธรรมเร้น ซาบซ่าน ตรึงวิญญาณ ชะเงิบผา หินย้อย ลอยจากฟ้า น้ำหยดมา สู่พื