อันนี้เป็นปัญหาชีวิตของผมมากๆเลย ยาวหน่อยนะครับ คือผมเป็นลูกคนกลาง ทำงานแล้ว พี่ชายรับราชการ น้องยังเรียนไม่จบ ผมเกิดในครอบครัวที่พ่อกับแม่ภูมิใจในลูกชายคนโตมากๆ แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นเด็กมีปัญหานะครับ คือเข้าใจเรื่องนี้ ไม่ได้น้อยใจอะไร ผมก็ใช้ชีวิตของผม ดูแลพ่อแม่ตามปกติ พี่ชายเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองมาก อยากได้อะไรต้องได้ พ่อแม่ก็จะคอยเอาใจเสมอ พูดอะไรไปใครๆก็เชื่อ มีสิทธิมีเสียงในบ้าน อาจจะเป็นเพราะรับราชการทำให้พ่อแม่ภูมิใจละมั้งนะ แรกๆผมกับพี่ก็สนิทกันดี จนมีปัญหา คือพี่ชายผมเนี่ยแต่งงาน จนแฟนเค้าท้อง ลูกเพิ่งคลอด2เดือน ปรากฏว่ามีปัญหาคือไปติดผู้หญิงที่เจอกันที่ทำงาน(รับราชการเหมือนกัน) จนเป็นเรื่องเป็นราวขึ้น พ่อกับแม่ผมแรกๆก็ต่อต้าน ต้องไปคุยกับพ่อแม่ฝ่ายแฟนให้ว่าอย่าถือโทษโกรธ เดินทางข้ามจังหวัดไปขอโทษให้ โดยอ้างว่าเป็นหน้าที่พ่อแม่ อะผมก็เข้าใจนะ แต่พ่อแม่ผมยังทำงานอยู่เลย กว่านะเสร็จงานก็4ทุ่ม ตื่น6โมงเช้าทุกวัน บ้านแทบจะใช้เป็นที่ซุกหัวนอนอย่างเดียว ผมพยายามทำทุกอย่างให้สถานการณ์ที่บ้านดีขึ้น พ่อแม่จะได้หยุดทำงานสักที
พี่ชายผมตัดสินใจหย่ากับแฟน (แต่ยืนยันจะส่งเสียเรื่องลูก) ก็ไปจัดงานแต่งใหม่ ตอนแรกจะไม่แต่งแต่พ่อเจ้าสาวดันมาขู่ครอบครัวผมว่าจะไปร้องเรียน ให้ออกจากราชการ พ่อแม่ผมจึงทำตาม คือไปขอ และไปร่วมงาน ผมเริ่มไม่โอเคละ จากนั้นแฟนใหม่ก็ท้อง ถึงเพิ่งคลอด วันก่อนแม่เอ่ยปากถามผมว่า พี่ชายบอกตะเอาหลานมาให้เลี้ยง ผมคิดยังไง ผมเลยบอกไปเลยว่าแม่ไม่พร้อมหรอก เวลาพักผ่อนตัวเองยังไม่มี ใครจะอยู่บ้านเลี้ยงหลาน แกบอกจะให้พ่อผมเข้าบ้านตอนกลางวันเพื่อมาเลี้ยงหลาน ผมรู่สึกว่ามันไม่ใช่แล้วล่ะ หลานเหตุผลเข้ามาในหัวคือถ้าเค้ารู้ว่มีลูกแล้วไม่พร้อมเลี้ยงจะมีทำไม ทำไมค้องเดือดร้อนคนอื่นแล้วทำไมพ่อแม่ผมต้องมารับผิดชอบ
เหตุการณ์รุนแรงขึ้น จนผมไม่อยากเถียงอะไรต่อแล้ว ผมเหนื่อยครับ ผมพยายามทำให้ทุกคนสบายแต่ดูเหมือนทุกคนจะเอาปัญหาหรือสร้างปัญหาให้เกิดขึ้นตลอดเลย
ถ้าผมอยากออกจากบ้านไปอยู่เอง แต่ส่งเงินให้ที่บ้านไม่ขาด ผมจะบาปมั้ยครับ ผมลองพูดดีๆก็แล้ว ผมไม่ไหวแล้วครับ ใครมีประสบการณ์ช่วยเล่าหน่อยได้มั้ยครับ นี่มันไม่ใช้ชีว้ตแบบที่ผมวาดไว้เลย ขอบคุณครับ
ถ้าผมเอกจากบ้านแต่ว่ายังส่งเงินให้พ่อแม่ใช้ทุกเดือนจะบาปมั้ยครับ
พี่ชายผมตัดสินใจหย่ากับแฟน (แต่ยืนยันจะส่งเสียเรื่องลูก) ก็ไปจัดงานแต่งใหม่ ตอนแรกจะไม่แต่งแต่พ่อเจ้าสาวดันมาขู่ครอบครัวผมว่าจะไปร้องเรียน ให้ออกจากราชการ พ่อแม่ผมจึงทำตาม คือไปขอ และไปร่วมงาน ผมเริ่มไม่โอเคละ จากนั้นแฟนใหม่ก็ท้อง ถึงเพิ่งคลอด วันก่อนแม่เอ่ยปากถามผมว่า พี่ชายบอกตะเอาหลานมาให้เลี้ยง ผมคิดยังไง ผมเลยบอกไปเลยว่าแม่ไม่พร้อมหรอก เวลาพักผ่อนตัวเองยังไม่มี ใครจะอยู่บ้านเลี้ยงหลาน แกบอกจะให้พ่อผมเข้าบ้านตอนกลางวันเพื่อมาเลี้ยงหลาน ผมรู่สึกว่ามันไม่ใช่แล้วล่ะ หลานเหตุผลเข้ามาในหัวคือถ้าเค้ารู้ว่มีลูกแล้วไม่พร้อมเลี้ยงจะมีทำไม ทำไมค้องเดือดร้อนคนอื่นแล้วทำไมพ่อแม่ผมต้องมารับผิดชอบ
เหตุการณ์รุนแรงขึ้น จนผมไม่อยากเถียงอะไรต่อแล้ว ผมเหนื่อยครับ ผมพยายามทำให้ทุกคนสบายแต่ดูเหมือนทุกคนจะเอาปัญหาหรือสร้างปัญหาให้เกิดขึ้นตลอดเลย
ถ้าผมอยากออกจากบ้านไปอยู่เอง แต่ส่งเงินให้ที่บ้านไม่ขาด ผมจะบาปมั้ยครับ ผมลองพูดดีๆก็แล้ว ผมไม่ไหวแล้วครับ ใครมีประสบการณ์ช่วยเล่าหน่อยได้มั้ยครับ นี่มันไม่ใช้ชีว้ตแบบที่ผมวาดไว้เลย ขอบคุณครับ