อึดอัดมากครับ อยากจะระบายแต่ไม่อยากระบายให้คนรอบข้างฟัง ผมเรียนจบ ปวส.จากวิทยาลัยแห่งหนึ่งเกรดดีเลยก็ว่าได้ 3+ ไม่แพ้ลูกบ้านไหน ผมเรียนจบมาสองปีแล้ว ตอนนี้ก็มีงานทำอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่ง ขึ้นกับ หจก.กินค่าแรงขั้นต่ำ
ตั้งแต่เรียนจบมาก็ไปหาสมัครตามบริษัทต่างๆ ก็หวังว่าจะได้งานทำไม่ยาก แต่ชีวิตผมมีปัญหาเรื่องสายตาที่ไม่เต็มร้อยเหมือนคนอื่น สายตาข้างที่เหลือก็ปกติดีมองเห็นทุกอย่าง ร่างกายส่วนอื่นๆก็ปกติทุกอย่าง
ความสามารถก็ใช่ว่าจะไม่มีทั้งตอนเรียนหรือตอนทำงาน ผมเป็นช่างครับเคยทำงานที่แผนกไฟฟ้า ไม่ได้จบไฟฟ้าตรงๆนะครับ แต่ผมก็อยู่จนซ่อมแอร์ซ่อมคอนโทรลไฟฟ้าเป็น ตอนทำอยู่ผมก็เป็นคนแบบที่ไปไหนก็ไปกันไม่ว่าจะงานปีนฝ้า ปีนเสาโทรศัพท์ก็ไปหมด แต่ทุกวันนี้ไม่ได้เป็นช่างแล้ว แต่มาทำงานอีกที่หนึ่งที่อยู่ในบริษัทเดียวกัน เนื่องจากเหตุผลของการบุคคลเรื่องความเสี่ยงเกิดอุบัติเหตุ
ผมลองไปสมัคร4-5บริษัทแล้ว บริษัทที่เรียกสัมภาษณ์ก็มี พอไปถึงก็ติดที่เรื่องสายตาก็ทำให้พลาดไป มีอีกหลายที่ ที่ผมสมัครผ่านเว็บหางานไว้น่าจะเกินสิบ หลายๆเว็บก็จะมีให้ดูว่าบริษัทไหนที่เข้ามาดูประวัติ ผมก็รอโทรศัพท์อยู่แต่ก็ยังเงียบเหมือนเดิม ก็มีคนติดต่อมาบ้าง ถามว่าใช่เราไหมที่ฝากประวัติไว้ในเว็บ แล้วก็ถามว่าทำโน่นนี่ได้ใช่ไหม พอจะนัดสัมภาษณ์ผมก็บอกปัญหาเกี่ยวกับสายตาไป ถามไปว่าจะมีผลอะไรไหม ผลที่ออกมาก็คือเงียบหายไป
ผมลองถามตัวเองอยู่ทุกวันนี้ก็ท้อแท้มาก ตอนเรียนก็ใช้ชีวิตแบบคนปกติไม่เคยคิดว่าตอนมาหางานทำมันจะยากขนาดนี้ แล้วที่สำคัญเลยคือ เรื่องนี้มันเข้ามาตอกย้ำและบันทอนจิตใจมากๆ บางทีก็เคยคิดอิจฉานะครับ..แต่ก็ยังสู้นะครับ เพื่อชีวิตที่ดีกว่าวันนี้
#หากผิดพลาดประการใดขออภัย ณ ที่นี่
#ขอบคุณทุกความเห็นครับ
ขอพื้นที่เล็กๆ
ตั้งแต่เรียนจบมาก็ไปหาสมัครตามบริษัทต่างๆ ก็หวังว่าจะได้งานทำไม่ยาก แต่ชีวิตผมมีปัญหาเรื่องสายตาที่ไม่เต็มร้อยเหมือนคนอื่น สายตาข้างที่เหลือก็ปกติดีมองเห็นทุกอย่าง ร่างกายส่วนอื่นๆก็ปกติทุกอย่าง
ความสามารถก็ใช่ว่าจะไม่มีทั้งตอนเรียนหรือตอนทำงาน ผมเป็นช่างครับเคยทำงานที่แผนกไฟฟ้า ไม่ได้จบไฟฟ้าตรงๆนะครับ แต่ผมก็อยู่จนซ่อมแอร์ซ่อมคอนโทรลไฟฟ้าเป็น ตอนทำอยู่ผมก็เป็นคนแบบที่ไปไหนก็ไปกันไม่ว่าจะงานปีนฝ้า ปีนเสาโทรศัพท์ก็ไปหมด แต่ทุกวันนี้ไม่ได้เป็นช่างแล้ว แต่มาทำงานอีกที่หนึ่งที่อยู่ในบริษัทเดียวกัน เนื่องจากเหตุผลของการบุคคลเรื่องความเสี่ยงเกิดอุบัติเหตุ
ผมลองไปสมัคร4-5บริษัทแล้ว บริษัทที่เรียกสัมภาษณ์ก็มี พอไปถึงก็ติดที่เรื่องสายตาก็ทำให้พลาดไป มีอีกหลายที่ ที่ผมสมัครผ่านเว็บหางานไว้น่าจะเกินสิบ หลายๆเว็บก็จะมีให้ดูว่าบริษัทไหนที่เข้ามาดูประวัติ ผมก็รอโทรศัพท์อยู่แต่ก็ยังเงียบเหมือนเดิม ก็มีคนติดต่อมาบ้าง ถามว่าใช่เราไหมที่ฝากประวัติไว้ในเว็บ แล้วก็ถามว่าทำโน่นนี่ได้ใช่ไหม พอจะนัดสัมภาษณ์ผมก็บอกปัญหาเกี่ยวกับสายตาไป ถามไปว่าจะมีผลอะไรไหม ผลที่ออกมาก็คือเงียบหายไป
ผมลองถามตัวเองอยู่ทุกวันนี้ก็ท้อแท้มาก ตอนเรียนก็ใช้ชีวิตแบบคนปกติไม่เคยคิดว่าตอนมาหางานทำมันจะยากขนาดนี้ แล้วที่สำคัญเลยคือ เรื่องนี้มันเข้ามาตอกย้ำและบันทอนจิตใจมากๆ บางทีก็เคยคิดอิจฉานะครับ..แต่ก็ยังสู้นะครับ เพื่อชีวิตที่ดีกว่าวันนี้
#หากผิดพลาดประการใดขออภัย ณ ที่นี่
#ขอบคุณทุกความเห็นครับ