once upon a time

อยากจะขอเล่าถึง first love ของเรา รักแรกในแบบที่ไม่สมหวัง เรื่องมีอยุ่ว่า เหตุการ์เกิดขึ้นตอน ม.ปลาย (ไม่ขอระบุชั้น) มีนักเรียนหญิงย้ายเข้ามาใหม่ 2 คน 1 ในนั้นเรารุ้จักเพราะเคยเปนเพื่อนกันมาก่อนตั้งแต่เด็ก ส่วนอีกคนนึงที่ย้ายมาก็มารุ้จักกันหลังจากที่ผมกับคนนั้นเป็นแฟนกัน เพราะผมมีอะไรจะคอยปรึกษาเขาตลอดเกี่ยวกับเรื่องแฟนผมทีย้ายมาคู่กันกับเขา แต่แล้ววันหนึ่งผมกับเขาก็เลิกกันเพื่อนของแฟนผมก็เข้ามาปลอบ เปนห่วงผม เหตุการณ์เริ่มจากตรงนี้แหละครับ กับคนนี้ตลอดเวลาที่ผมมีแฟนเขาก็มีแฟนของเขานะครับ เราก็คุยกันมาตลอด ปรึกษากันทุกเรื่องต่างคนต่างรุ้นืสัยกันแล้วนิสัยเขากับผมก็เหมือนๆกัน ก็พอคุยกันได้คุยกันมาสักระยะหนึ่งต่างคนก็ต่างเผลอบอกควารมรุ้สึกออกไป แต่มันเป็นบวกนะครับเพราะต่างคนต่างมีใจให้กันจิงๆ แต่ตอนนั้นเขายังไม่เลิกกับแฟนก็คุยกันมาตลอดแหละ แต่พอเขาเลิกกับแฟน  เธอกับผมจะคบกันแต่ผมดันไม่กล้าพอ เพราะอะรน้ะหรอ เพราะเขาสวย เขาดูดี เขามีอนาคตแล้วผมล้ะ ผมไม่มีอะไรที่เหมาะับเขาเลย ดอกฟ้ากับหมาวัดว่าง่ายๆ แต่เขาก็บอกนะว่าอย่าคิดมากคบกันที่ใจ แต่ผมก็ทำไมาได้เพราะมันดูต่างกันเกินไปจากภายนอก หลังจากเหตุการณ์นั้นผมกับเขาก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย ก็เจอกันก็คุยเล่นกันเวลาเจอกันเหมือนปกติ แต่ใครจะไปรุ้ว่าจริงๆแล้วผมยังรุ้สึกดีกับเขาเสมอ ถึงแม้เขาจะมีแฟนใหม่แล้วก็ตาม ก็นะทำไงได้ อยากให้เขาไปเจออะไรที่เหมาะกับเขา รุ้สึกมากแค่ไหนจะคิยังไงก็ต้องเก้บไว้ข้างในเพราะเราเลือกที่จะปล่อยเขาไป ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ ปี 60 ผ่านมาได้ 2 - 3 ปีแล้วผมก็มีแฟนไปแล้วหลายคนแต่ความรุ้สึกที่ผมมีต่อเขาก็ยังไม่เคยเปลี่ยนถามว่าทุกวันนนี้ผมยังอยากให้เช้ากลับมาคุยกับผมมั้ย ยังอยากอยุ่นะแต่เก้บไว้ในใจอย่างนี้จะดีกว่า เวลาเดินผ่านที่ๆเราเห็นเขาเปนประจำเราก็จะมอง เนี่ยแหละครับรักครั้งแรกของผม รักที่ไม่ได้ครอบครองแต่ก็สุขใจที่เห็นเขามีความสุข ทุกวันนี้ก็ยังรอคอยที่จะได้คุกันในฐานะที่ไม่ใช่แค่คนรุ้จักกันอยุ่นะไม่ใชไม่หวัง จิงๆก็อยากให้เขาเห็นนะ ว่าผมยังรุ้สึกกับเขาหมือนเดิมตลอด อยากขอบคุณที่เข้ามาเป็นรักครั้งแรกและเข้ามาเป็นคยวามรุ้สึกดีๆให้กับผมด้วย