คือผมสงสัยว่าหากเราคุยกับพ่อแม่ ในปัญหาที่เราเจอมาด้วยเหตุผล จะทำให้เรื่องดูเบาลงจริงหรอคับ
ยกตัวอย่างเช่น
:แม่ ผมมีเรื่องจะบอก ผมไปทำผู้หญิงท้องมา แฟนของผมเอง
:แล้วทำไมไม่ป้องกัน ถึงเวลาละหรอ ทำอะไรทำไมไม่คิดถึงผลกระทบ อย่างงี้อนาคตจะเป็นยังไง มีหน้าที่เรียนหนังสือไม่ใช่หรอ(พูดด้วยอารมณ์นะครับ)
แล้วถ้าผมพูดด้วยอารมณ์คืนกลับไปเช่น
:ก็มันพลาดไปแล้วให้ทำไงอะ ก็ดีแล้วไม๊ที่มาบอก ไม่ตัดสินใจทำอะไรเอง มาปรึกษามาบอกจะซ้ำเติมทำไม(พูดด้วยอารมณ์)
หรือถ้าผมพูดด้วยเหตุผลเช่น
ก็วันนั้นผมไปมีอะไรกับแฟน แล้วผมไม่ได้ป้องกัน ทำเพราะอารมณ์ในตอนนั้นครับ แต่ตอนนี้มันมีปัญหาเลยเอามาบอกเผื่อจะได้หาวิธีแก้ไขได้ (พูดด้วยเหตุผล)
การพูดแบบสองวิธีนี้ จะทำให้ความรู้สึกของผู้ใหญ่ หรือ ความรู้สึกของคนฟังจะดีขึ้นจริงหรอครับ หรือจะมองว่าพูดแบบไหนปัญหาก็เกิดขึ้นมาแล้ว ผลสุดท้ายก็โดนด่า โดนวีนอยู่ดี ใครๆก็บอกว่าการพูดด้วยเหตุผลมันทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
ถ้ามองมุมกลับกัน หากเพื่อนเอารถผมไปชน แล้วมาบอกว่า เอารถไปชนมาวะ ขับดีๆ

ไปเฉี่ยวเฉย/เออเราเอารถไปชนมานะ ที่ชนเพราะขับไม่ได้ระวังคราวนี้มีรถขับมาเลยไปเฉี่ยว การพูดสองแบบนี้ผลก็คือเอาไปชนมา ผมโกรธที่เอารถไปชนเหมือนกัน อย่างงี้การพูดด้วยอารมณ์หรือพูดด้วยเหตุผล มันจะช่วยอยู่หรอครับ
ถ้าหากมีปัญหาการคุยด้วยเหตุผลจะดีขึ้นจริงหรอครับ
ยกตัวอย่างเช่น
:แม่ ผมมีเรื่องจะบอก ผมไปทำผู้หญิงท้องมา แฟนของผมเอง
:แล้วทำไมไม่ป้องกัน ถึงเวลาละหรอ ทำอะไรทำไมไม่คิดถึงผลกระทบ อย่างงี้อนาคตจะเป็นยังไง มีหน้าที่เรียนหนังสือไม่ใช่หรอ(พูดด้วยอารมณ์นะครับ)
แล้วถ้าผมพูดด้วยอารมณ์คืนกลับไปเช่น
:ก็มันพลาดไปแล้วให้ทำไงอะ ก็ดีแล้วไม๊ที่มาบอก ไม่ตัดสินใจทำอะไรเอง มาปรึกษามาบอกจะซ้ำเติมทำไม(พูดด้วยอารมณ์)
หรือถ้าผมพูดด้วยเหตุผลเช่น
ก็วันนั้นผมไปมีอะไรกับแฟน แล้วผมไม่ได้ป้องกัน ทำเพราะอารมณ์ในตอนนั้นครับ แต่ตอนนี้มันมีปัญหาเลยเอามาบอกเผื่อจะได้หาวิธีแก้ไขได้ (พูดด้วยเหตุผล)
การพูดแบบสองวิธีนี้ จะทำให้ความรู้สึกของผู้ใหญ่ หรือ ความรู้สึกของคนฟังจะดีขึ้นจริงหรอครับ หรือจะมองว่าพูดแบบไหนปัญหาก็เกิดขึ้นมาแล้ว ผลสุดท้ายก็โดนด่า โดนวีนอยู่ดี ใครๆก็บอกว่าการพูดด้วยเหตุผลมันทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
ถ้ามองมุมกลับกัน หากเพื่อนเอารถผมไปชน แล้วมาบอกว่า เอารถไปชนมาวะ ขับดีๆ