อันที่จริงแล้ว... เราไม่เคยคุยกันต่อหน้าด้วยซ้ำ...
เราเรียนอยู่ในคณะเดียวกันแต่คนละสาขา แต่ก็เจอกัน อย่างน้อยอาทิตย์นึง ก็ต้องมีบ้างค่ะที่เดินสวนกัน เราเป็น นศ.ปี1 ทั้งสองคน ในเทอมแรกเจอกันเพราะเรียนวิชาที่มันเรียนรวมกัน เลยเจอเขา และก็ชอบมาจนตั้งแต่เดือนสิงหาปีที่แล้วค่ะ ก็ทักไปคุยในแชทเฟส เขาก็ตอบกลับมาดีค่ะ เหมือนเพื่อนคุยกันแต่ก็ไม่สนิทมาก คุยเกือบทุกวันค่ะ ทีละเล็กทีละน้อยบ้าง เขาก็ไม่เคยจะไม่ตอบเลย เขาก็รู้ว่าเราชอบเขานะ แต่เราก็พยายามไม่คิดอะไรมาก เพราะเขาเป็นคนเฟรนลี่ คุยเยอะ คนรู้จักเยอะ แต่พอมารู้เมื่อไม่นานว่าเขาจะซิ่วออกไป ใจก็ตกถึงตาตุ่มเลยค่ะ เราควรทำอย่างไรดีคะ ไม่อยากให้เขาไปเลย เพราะถ้าเขาไปจริงๆ มันก็จะว่างเปล่าไปหมด เราคิดว่าเราจะไปทักเขา แต่คงไม่มีสิทธิไปห้ามเขาไม่ให้ซิ่วออกไปไม่ได้ มีวิธีทำใจเด็ดๆไหมคะ เราไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ ใจมันหาย ไม่อยากคุยกับเขาต่อเลย กลัวเสียใจไปมากกว่านี้...
ไม่ซิ่วได้ไหมเธอ เราทำใจไม่ได้
เราเรียนอยู่ในคณะเดียวกันแต่คนละสาขา แต่ก็เจอกัน อย่างน้อยอาทิตย์นึง ก็ต้องมีบ้างค่ะที่เดินสวนกัน เราเป็น นศ.ปี1 ทั้งสองคน ในเทอมแรกเจอกันเพราะเรียนวิชาที่มันเรียนรวมกัน เลยเจอเขา และก็ชอบมาจนตั้งแต่เดือนสิงหาปีที่แล้วค่ะ ก็ทักไปคุยในแชทเฟส เขาก็ตอบกลับมาดีค่ะ เหมือนเพื่อนคุยกันแต่ก็ไม่สนิทมาก คุยเกือบทุกวันค่ะ ทีละเล็กทีละน้อยบ้าง เขาก็ไม่เคยจะไม่ตอบเลย เขาก็รู้ว่าเราชอบเขานะ แต่เราก็พยายามไม่คิดอะไรมาก เพราะเขาเป็นคนเฟรนลี่ คุยเยอะ คนรู้จักเยอะ แต่พอมารู้เมื่อไม่นานว่าเขาจะซิ่วออกไป ใจก็ตกถึงตาตุ่มเลยค่ะ เราควรทำอย่างไรดีคะ ไม่อยากให้เขาไปเลย เพราะถ้าเขาไปจริงๆ มันก็จะว่างเปล่าไปหมด เราคิดว่าเราจะไปทักเขา แต่คงไม่มีสิทธิไปห้ามเขาไม่ให้ซิ่วออกไปไม่ได้ มีวิธีทำใจเด็ดๆไหมคะ เราไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ ใจมันหาย ไม่อยากคุยกับเขาต่อเลย กลัวเสียใจไปมากกว่านี้...