เคยคุยกับคนที่รูจักทางอินเตอร์เนตนานมั้ยคะ

ขอเกิ่นเรื่องก่อนเลยนะคะ
คือไม่รู้ว่าจะรู้จักหรือเปล่า การที่เราเล่นทวิตเตอร์ แล้วใช้การละเล่นว่ายืมเมจ หรือการใช้รูปภาพ หรือศิลปิน ดารา นักร้องต่างๆ มาแทนตัวเอง ตั้งชื่อขึ้นมา
มีการพูดคุยกันเป็นสังคม สังคมนึง
เราได้รู้จักกับคนคนนึงในนั้น คือพูดคุยถูกคอกันมาก ในทวิตเราก็คุยกันมาซักสามสี่เดือนได้ เค้าถึงขอไลน์เรา
แล้วก็เริ่มมาคุยกันในไลน์แทน



เราคุยกันมาตอนนี้ก็เกือบสองปีได้ ถ้านับจากที่มาคุยกันในไลน์นะคะ ตลอดเวลาคือเรามีสถานะเป็นคนคุยกันมาตลอด
ทะเลาะกันเรื่องนี้ในหลายๆครั้ง จนปีก่อนมั้ง เค้าบอกเราว่า เค้าไม่ใช่คนแบบที่เราชอบหรอก สำหรับเราสองคนได้แค่ชอบนี่แหละ คงคบไม่ได้
อย่างนึง เค้าเป็นคนที่ไม่ง้อ ไม่ตามใจ อะไรแบบนี้น่ะค่ะ แล้วเราก็ผู้หญิงอ่อนไหว เดี๋ยวคิดมาก เดี๋ยวงอแง เดี๋ยวงอน แล้วก็ต้องหายเอง
ตอนนั้นก็เข้าใจว่าเพราะว่าเค้าโตกว่ามาก เลยไม่เข้าใจเรา เราไม่เข้าใจเค้า



คิดว่านะคะ เค้าก็คงหมายถึงว่า ตัวเค้าไม่ใช่คนแบบที่เราชอบหรอก แค่มีความรูสึกว่าชอบกันแบบนี้ไปคงดีกว่า
อ่ะ ตอนนั้นเราก็รู้สึกแย่นะ แต่ก็ทนอ่ะ คือเข้าใจว่าเราชอบเค้ามาก คุยกันแค่ตอนเค้าไปทำงาน ตอนเค้าเลิกงาน ก่อนเค้านอน
ไม่ได้เจอ ไม่ได้คุยก็ไม่เป็นไร ไม่ได้คบก็ช่าง คือยังยอมคุยกับเค้าต่อ
เพราะคิดแค่ว่า อย่างน้อยเราสองคนก็ยังมีความรู้สึกที่เหมือนกัน


คือมันผ่านหลายเรื่องที่เราคิดว่าเราต้องอดทนอ่ะ การไม่ใส่ใจ การไม่มีเวลาให้ หลายๆอย่าง


แล้วพอมาถึงจุดๆนึง จากที่ไม่ว่าจะทำอะไร เราก็คิดถึงเค้า มีเค้าอยู่ในทุกอนาคตที่คิดฝันไว้
กลายมาเป็นว่า คิดถึงแต่จะบอกเค้ายังไงว่าเราไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว
และเค้าจะมีปฏิกิริยายังไงกับสิ่งที่เราบอกไป
ทุกอย่างมันดูปุบปับ


จากที่เคยชวนคุย เล่าเรื่องราวในแต่ละวันให้กันฟัง  เจ็บป่วยตอนไหนเป็นอะไรก็บอกกันตลอด ไปไหนทำอะไร
ถามคอยเป็นห่วง อยากดูแลใกล้ๆ

อยู่ๆความรู้สึก โมเมนต์พวกนั้นก็หายไป
เราดูไม่ได้อยากทำอะไรแบบนั้นแล้ว

เราควรบอกเค้าตรงๆ หรือไม่ต้องบอกอะไรเลยดีคะ
เรารู้สึกแล้วว่าเราไม่ได้ชอบเค้าแล้วแหละ
คิดยังไงกับความสัมพันธ์ ในสถานะคนคุยกับคนที่ไม่ได้เจอ ไม่ได้ยินเสียง รู้จักกันแค่ผ่านจอโทรศัพท์
เห็นหน้าค่าตาแค่ในรูปดิสเพลกันหรอคะ

ปล. เค้าเป็นทอม เราเป็นผู้หญิง แบบที่ชอบผู้ชายเลยค่ะ ก็สับสนอยู่ ว่าเราสนใจผู้หญิงหรือเปล่า แค่กับคนอื่นก็ไม่ได้ชอบหรือสนใจอะไรนะคะ
ปล.2 เค้าทำงาน เราเรียนมหาลัยค่ะ





ขอโทษด้วยค่ะ มาตั้งกระทู้ครั้งแรก ไม่รู้ว่าเล่าเรื่องราวได้ถูกมั้ย เข้าใจกันหรือเปล่า
ขออภัยมาที่นี้ด้วยนะคะ