มีใครเคยคิดไหมว่า การที่เราโตขึ้นเรื่อยๆ ภาระเราจำเป็นต้องเยอะกว่าเดิมมั่ย ?

สวัสดีค่ะ เราเป็น ผญ อายุ 18 จะ 19 แล้ว
เรารู้สึกเหมือนเราเริ่มเป็นหัวหน้าครอบครัวเราเรียนไปทำงานไป ตั้งแต่ มอ 3 ตอนนี้เราเรียนมหาลัยปี 1 ที่ชลบุรี  ตอนนี้เหมือนทุกอย่างกำลังจะจบ เราเหมือนท้อเราเหนื่อยกับภาระที่เจอ เราต้องดูแลทุกคนในครอบครัว พ่อกับแม่เราเสียตั้งแต่เรา อยู่ประถม เราเลยต้องอยู่กับย่าแต่ตอนนี้ย่าเราเสียเรามาอยู่กับยาย เราต้องเช่าบ้านอยู่ เพราะบ้านที่เราเคยอยู่ตอนนี้โดนคนที่บ้านไล่เราออกจากบ้านเพราะความที่เค้าไม่ชอบหน้าเราอีกอย่างคนนั้นเป็นคน ที่ทำให้พ่อเราต้องเสียชีวิต 5555+ เราก็ต้องยอมออกจากบ้านมาทำงานด้วยเรียนด้วยเรามีน้องอีกเราต้องส่งน้องส่งตัวเองเรียนจ่ายค่าบ้านอีก ตอนนั้นเราเหนื่อยแต่เรารู้สึกสนุกนะ แต่มาตอนนี้เรารู้สึกว่าบางที่เราอยากหนีปัญหาจากพวกนี้ไม่ก็อยาก ตาย ไปเลย นี้แค่คิดเพราะความจริงทำไม่ได้ เราต้องอดทนต้องสู้ แต่ตอนนี้เราอึดอัดมากเราอยากระบายอยากมีคนเข้าใจเราตอนนี้เราเป็นทุกอย่างของครอบครัว เราเป็นหัวหน้าครอบครัว แทนพ่อแม่ต้องดูแลน้องอีก เราทำงานวันละ 300 กว่าบาท แต่บางที่รายจ่ายเราไม่เคยพอเรา งง กับชีวิตเรามากเราพยายามจ่ายให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่นี้เรารู้สึกเหมือนภาระของเรายิ่งมากขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ เราไม่เข้าใจว่าทำไมเรายิ่งโตภาระยิ่งเยอะกว่าเดิม ทำไมภาระเราไม่น้อยลงบ้างเลย เราพยายามทำงานหลายๆที่ พวก พาสทาม เชียร์เบีย งานที่สามารถ ทำได้สองที่คนละเวลา เราทำงานประจำถึง ห้าโมง พอหกโมงถึง 2-3 ทุ่มทำอีกที เราทำแบบนี้ อยู่นานมาก แต่รายจ่ายเรามากกว่าเดิมทั้งๆที่ชีวิตเราไม่มีอะไรเลยนะ เสื้อผ้านานๆเราซื้อ เราไม่ได้จ่ายตลอด ทุกวันที่ไม่จำเป็น แต่นี้ ทำงานเงินเยอะแค่ไหนไมเคยพอเรา มีแต่จ่ายของเข้าบ้านทั้งนั้น ทำไมยิ่งโตภาระยิ่งมาก เพื่อนๆพอจะแนะนำได้ไหม ? เราท้อแล้วเหนื่อยมากตอนนี้ อยากระบายกับใครสักคนที่เข้าใจเรามาก