แอบชอบรุ่นพี่ ม.4 เมื่อ 5ปีที่แล้ว

เมื่อ5ปีที่แล้ว เราเรียนมัธยมที่นึงอยู่ขอนแก่น จำได้ว่าแอบชอบรุ่นพี่ ม.4 คนนึง เค้าเป็นหนุ่มฮอตของโรงเรียนเลยล่ะ  พี่เค้ายิ้มเก่ง กลุ่มของพี่เค้าจะขี้เล่นหน่อยๆ มีคนรู้จักเยอะแยะไปหมด เดินไปทางไหนสาวๆก็ชอบมองเค้า จากรอยยิ้มที่ติดอยู่หน้าเค้าตลอดเวลา ทำให้สาวๆในโรงเรียนชื่นชอบในความน่ารักขี้เล่น ไม่เว้นแม้แต่รุ่นพี่ ม.6  ส่วนเราตอนนั้นยังเด็กนะ  ก็คิดว่าตัวเองคงชื่นชอบใครๆ เหมือนที่คนอื่นเค้าเป็น เป็นเพราะะี่คนนี้เค้าหล่อ ดูโดดเด่นมั้ง ที่ทำให้เราเลิกที่จะชอบเค้าไม่ได้สักที่   ทุกวันที่มาเรียน รุ่นพี่คนนี้ทำให้เรามีความสดใสที่จะมาเรียนมากขึ้น เราพอใจที่จะมองความสุขและความสำเร็จของเค้าอยู่ห่างๆ  ทุกวันที่มาโรงเรียนเราต้องเจอพี่เค้าทุกวัน  โดยการแอบไปดักรอ มองเค้าที่โรงอาหารบ้าง  รอเจอเค้าตอนรอรถกลับบ้านบ้าน  เราแกล้งไปเดินใกล้ๆบ้าง  (คนที่แอบชอบรุ่นพี่จะเข้าใจความรู้สึกนั้น)  และทุกๆวัน ฉันได้เจอเค้า มันมีความสุขเล็กๆในใจ รอยยิ้มของเค้า แววตาที่บ้างครั้งเผลอมองมาทางเราบ้าง  แค่นี้ก็ดีใจมากพอ
     จนเวลาความสุขเล็กๆกำลังจะผ่านไป พี่เค้าเรียนจบ ม.6 และนั้นคือการจากลาแบบเงียบๆ ที่มีแค่ฉันคนเดียวที่แอบเสียใจ  แต่ในความเสียก็มีความสุขเล็กๆที่ได้มองเห็นพี่เค้าประสบความสำเร็จไปอีกขั้น  
      หลังจากพี่เค้าจบ ม.6 ไป พี่เค้าสอบที่ติดคณะ วิทย์คอม ที่มหาลัยแห่งนึง  ส่วนฉันเรียนต่อที่เดิมจนจบม.6  แต่แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ รอยยิ้มที่มีในความทรงจำฉันไม่เคยหายไป  สำหรัยรุ่นพี่คนนั้นฉันจะเป็นแค่คนแปลกหน้าคนนึงในชีวิตของเค้า  แต่ความรู้สึกมันยังคงอยู่ในใจไม่หายไปไหน  

       ถึงแม้วันนี้  ตอนนี้ พี่เค้ากำลังคบใคร รักใคร  ฉันรู้สึกยินดีกับทุกเรื่องราวดีๆที่เข้ามาในชีวิตเข้า  ดีใจที่ชอบเค้า ได้มองเค้าในมุมของฉันเงียบๆ แม้ไม่มีสักครั้งที่จะได้เอ่ยปากพูดกับเค้า  แต่ตลอดเวลา5ปีที่ผ่านมา  ฉันไม่เคยลืมเค้า  ในวันนี้วันที่เรียนจบ มีอนาคตที่ดี มีแฟนที่เค้ารัก และฉันยังมองและยังค่อยอวยพรให้เค้ามีความสุขในชีวิต