น้องชายอยู่ม.3ค่ะ ส่วนเราอยู่ปี2 สนิทกันมากตอนเด็กๆค่ะแต่พอน้องติดเกมส์ก็ทำให้ไม่ค่อยได้คุยกันเหมือนแต่ก่อน ที่บ้านมีแค่ตัวเรา น้องชาย คุณแม่แล้วก็พ่อเลี้ยงค่ะ ที่บ้านจะเลี้ยงลูกแบบไม่ตีค่ะ ใช้เหตุผลมากกว่า ถ้าผิดกฎที่ตกลงกันไว้ก็จะโดนลงโทษ
น้องเริ่มเล่นเกมมาตั้งแต่ประถมปลายค่ะ แรกๆก็เข้าใจว่าคงสนุกและยังเห่ออยู่เลยเล่นทุกวัน หลังๆมากลายเป็นคนอารมณ์ร้าย หงุดหงิดง่าย ผลการเรียนแย่ลง คุณแม่เลยดึงปลั้กคอมออก แต่ก็ไม่เด็ดขาด ตอนหลังก็อนุญาตให้เล่นได้หลังจากที่ทำการบ้านเสร็จแล้วจนถึงสองทุ่ม หลังจากสองทุ่มห้ามเล่น วันเสาร์เล่นถึงดึกได้ แต่ก็ยังเป็นเหมือนเดิมค่ะ อารมณ์ร้าย เช่น คอมอีกเครื่องใช้ไม่ได้จะขอยืมคอมน้องทำงาน น้องไม่ให้ค่ะบอกว่าเสียเวลาเล่นเกม ต้องไปบอกแม่ให้มาจัดการ เป็นแบบนี้ทุกครั้ง แต่ที่หนักมากๆคือไม่ยอมออกจากบ้านเลย ไปงานสำคัญเช่นงานศพ งานแต่ง ไปกินข้าววันสำคัญ ไปเที่ยวข้างนอก ไปเที่ยวต่างจังหวัด ปฏิเสธอย่างเดียวขออยู่บ้านเล่นเกม น้องให้เหตุผลว่าถ้าไปข้างนอกจะไม่มีเวลาเล่นเกม ถ้าจำเป็นที่จะต้องให้ไปก็ต้องบังคับทุกครั้งน้องก็จะไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง เหวี่ยง ฟึดฟัด เร่งให้กลับบ้านเร็วๆ หรือถ้าอยากให้อารมณ์ดีคือต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเช่น ถ้าพรุ่งนี้ไปงานแต่งเดี๋ยวให้ของที่อยากได้ ตอนแรกคุยกับแม่ว่าจะให้น้องไปอยู่โรงเรียนประจำ แต่ก็สงสารไม่รู้ว่าจะอยู่ได้ไหม แล้วจะแก้นิสัยนี้ได้ไหม กลัวผลเสียจะมากกว่าผลดี
ตัวเราคิดว่าที่น้องเป็นแบบนี้เพราะตอนเด็กๆน้องเล่นอะไรก็จะแพ้เราตลอด เล่นกับคนอื่นๆก็จะแพ้ เรียนไม่เก่ง เล่นกีฬาไม่เก่ง พอเล่นเกมส์แล้วชนะเลยทำให้อยากเล่นอีกเรื่อยๆจนติด เพราะรู้สึกว่าตัวเองเก่งตัวเองชนะ เคยคุยกันแล้วหลายครั้งว่าต้องออกไปข้างนอกบ้าง ทำกิจกรรม ไปเที่ยวกับเพื่อน แต่พูดไปก็เท่านั้น น้องไม่ฟังเลยค่ะ
น้องชายติดเกมส์มาก ไม่ยอมออกจากบ้าน แก้ยังไงดีคะ
น้องเริ่มเล่นเกมมาตั้งแต่ประถมปลายค่ะ แรกๆก็เข้าใจว่าคงสนุกและยังเห่ออยู่เลยเล่นทุกวัน หลังๆมากลายเป็นคนอารมณ์ร้าย หงุดหงิดง่าย ผลการเรียนแย่ลง คุณแม่เลยดึงปลั้กคอมออก แต่ก็ไม่เด็ดขาด ตอนหลังก็อนุญาตให้เล่นได้หลังจากที่ทำการบ้านเสร็จแล้วจนถึงสองทุ่ม หลังจากสองทุ่มห้ามเล่น วันเสาร์เล่นถึงดึกได้ แต่ก็ยังเป็นเหมือนเดิมค่ะ อารมณ์ร้าย เช่น คอมอีกเครื่องใช้ไม่ได้จะขอยืมคอมน้องทำงาน น้องไม่ให้ค่ะบอกว่าเสียเวลาเล่นเกม ต้องไปบอกแม่ให้มาจัดการ เป็นแบบนี้ทุกครั้ง แต่ที่หนักมากๆคือไม่ยอมออกจากบ้านเลย ไปงานสำคัญเช่นงานศพ งานแต่ง ไปกินข้าววันสำคัญ ไปเที่ยวข้างนอก ไปเที่ยวต่างจังหวัด ปฏิเสธอย่างเดียวขออยู่บ้านเล่นเกม น้องให้เหตุผลว่าถ้าไปข้างนอกจะไม่มีเวลาเล่นเกม ถ้าจำเป็นที่จะต้องให้ไปก็ต้องบังคับทุกครั้งน้องก็จะไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง เหวี่ยง ฟึดฟัด เร่งให้กลับบ้านเร็วๆ หรือถ้าอยากให้อารมณ์ดีคือต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเช่น ถ้าพรุ่งนี้ไปงานแต่งเดี๋ยวให้ของที่อยากได้ ตอนแรกคุยกับแม่ว่าจะให้น้องไปอยู่โรงเรียนประจำ แต่ก็สงสารไม่รู้ว่าจะอยู่ได้ไหม แล้วจะแก้นิสัยนี้ได้ไหม กลัวผลเสียจะมากกว่าผลดี
ตัวเราคิดว่าที่น้องเป็นแบบนี้เพราะตอนเด็กๆน้องเล่นอะไรก็จะแพ้เราตลอด เล่นกับคนอื่นๆก็จะแพ้ เรียนไม่เก่ง เล่นกีฬาไม่เก่ง พอเล่นเกมส์แล้วชนะเลยทำให้อยากเล่นอีกเรื่อยๆจนติด เพราะรู้สึกว่าตัวเองเก่งตัวเองชนะ เคยคุยกันแล้วหลายครั้งว่าต้องออกไปข้างนอกบ้าง ทำกิจกรรม ไปเที่ยวกับเพื่อน แต่พูดไปก็เท่านั้น น้องไม่ฟังเลยค่ะ