ดีแค่ไหนก็ถูกนินทา
ร้ายแค่ไหนก็มีคนห้อมล้อม
สวยแค่ไหนก็ถูกบอกเลิก
หล่อแค่ไหนก็ถูกหักหลัง
สนิทแค่ไหนก็ถูกแว้งกัด
แปลกหน้าแค่ไหนก็มีคนตีสนิท
เก่งแค่ไหนก็มีคนดูถูก
โง่แค่ไหนก็มีคนยกย่อง
ชนะเสมอใช่ว่าไม่เคยแพ้
แพ้ครั้งแล้วครั้งเล่าใช่ว่าไม่มีโอกาสชนะ
ชีวิตคนเราก็เป็นแบบนี้
ไม่มีใครได้ครอบครองสิ่งใด
สิ่งหนึ่งเสมอไป
หากวันนี้เจอความทุกข์
ก็อย่าโศกจนลืมว่าเคยสุข
บางคนจิตใจคับแคบ
แต่ย้ำให้คุณเป็นคนมีน้ำใจ
บางคนยืนกระต่ายขาเดียว
แต่ตำหนิคุณว่าทำไมไม่รู้จักโอนอ่อน
บางคนโอภาปราศรัย
แต่นินทาให้ร้ายคนอื่นเป็นกิจวัตร
คนเราก็เป็นเช่นนี้
ความผิดคนอื่นหนักดั่งขุนเขา
ความผิดเราเบาดั่งขนนก
อยู่ต่อหน้าคนสวยให้ชมเรื่องทัศนคติ
อยู่ต่อหน้าคนหล่อให้ชมเรื่องความสามารถ
อยู่ต่อหน้าคนจนให้พูดถึงเรื่องความสุข
อยู่ต่อหน้าคนรวยให้พูดถึงวิสัยทัศน์
อยู่ต่อหน้าเถ้าแก่ให้พูดถึงความมีน้ำใจ
อยู่ต่อหน้าพนักงานให้พูดถึงคุณภาพงาน
อยู่ต่อหน้าเด็กให้ชมว่าฉลาดน่ารัก
อยู่ต่อหน้าคนป่วยให้ชมว่าผิวพรรณผ่องใส
คนเราจงเป็นเช่นนี้
อย่าเอาแต่ยกตนข่มท่าน
ฝึกสรรเสริญคนอื่นบ้าง...
ชีวิตคนเราก็เป็นเช่นนี้แล
ร้ายแค่ไหนก็มีคนห้อมล้อม
สวยแค่ไหนก็ถูกบอกเลิก
หล่อแค่ไหนก็ถูกหักหลัง
สนิทแค่ไหนก็ถูกแว้งกัด
แปลกหน้าแค่ไหนก็มีคนตีสนิท
เก่งแค่ไหนก็มีคนดูถูก
โง่แค่ไหนก็มีคนยกย่อง
ชนะเสมอใช่ว่าไม่เคยแพ้
แพ้ครั้งแล้วครั้งเล่าใช่ว่าไม่มีโอกาสชนะ
ชีวิตคนเราก็เป็นแบบนี้
ไม่มีใครได้ครอบครองสิ่งใด
สิ่งหนึ่งเสมอไป
หากวันนี้เจอความทุกข์
ก็อย่าโศกจนลืมว่าเคยสุข
บางคนจิตใจคับแคบ
แต่ย้ำให้คุณเป็นคนมีน้ำใจ
บางคนยืนกระต่ายขาเดียว
แต่ตำหนิคุณว่าทำไมไม่รู้จักโอนอ่อน
บางคนโอภาปราศรัย
แต่นินทาให้ร้ายคนอื่นเป็นกิจวัตร
คนเราก็เป็นเช่นนี้
ความผิดคนอื่นหนักดั่งขุนเขา
ความผิดเราเบาดั่งขนนก
อยู่ต่อหน้าคนสวยให้ชมเรื่องทัศนคติ
อยู่ต่อหน้าคนหล่อให้ชมเรื่องความสามารถ
อยู่ต่อหน้าคนจนให้พูดถึงเรื่องความสุข
อยู่ต่อหน้าคนรวยให้พูดถึงวิสัยทัศน์
อยู่ต่อหน้าเถ้าแก่ให้พูดถึงความมีน้ำใจ
อยู่ต่อหน้าพนักงานให้พูดถึงคุณภาพงาน
อยู่ต่อหน้าเด็กให้ชมว่าฉลาดน่ารัก
อยู่ต่อหน้าคนป่วยให้ชมว่าผิวพรรณผ่องใส
คนเราจงเป็นเช่นนี้
อย่าเอาแต่ยกตนข่มท่าน
ฝึกสรรเสริญคนอื่นบ้าง...