มีใครว่างมั้ยคะ รับฟังเราที....เคยรู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่เหลือใครมั้ย

เราเป็นคนที่มีปัญหาทางสุขภาพจิตค่ะ เอาจริงๆก็ทั้งกายทั้งจิต 5555
ช่วงนี้เรารู้สึกว่าเราไม่เหลือใคร ถ้าใครไปย้อนดูกระทู้ที่เราเคยตั้งสมัยก่อน จะเห็นว่าเราชอบตั้งกระทู้ในทางนี้

คือเราเป็นคนชอบคิดมาก ช่วงที่ชีวิตจะเบื่อๆ มันเป็นหลายครั้งมาก
เราคิดว่าช่วงนั้นจะหายไปแล้ว แต่มันก็ยังมีอยู่
เอาจริงๆตอนนี้ปัญหาที่มีอยู่มันเยอะเกินรับไหว
จนรู้สึกไม่เหลือใคร เล่าให้ใครฟังไม่ได้ ต้องมาเล่าผ่านกระทู้ เฮ้อ

ต้องทำยังไงคะ ความรู้สึกเบื่อๆมันกลับมาอีกรอบ
กว่าจะหายก็คงอีกสักพัก ไม่ชอบเลยปัญหาสุขภาพจิต
มันเหมือนจิตใจเราย่ำแย่ ต้องการใครสักคนมารับฟัง
แค่คนเดียวก็ได้ที่ไม่เห็นว่าปัญหาเราเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ คอยช่วยเหลือรับฟัง มีเหตุผล
ไม่ใช่แค่บอกเราว่า เดี๋ยวมันก็ผ่านไปอย่าคิดมากเลยนะแก
เอาจริงๆมันเป็นเรื่องดีและปกติมากถ้าจะมีใครปลอบเราแบบนี้
แต่เราอยากได้สักคนที่รับฟังปัญหาของเราจริงๆใจจาก ว่าเพราะอะไร ทำไม คอยถามไถ่

บางคนอาจจะคิดว่าแล้วไม่มีเพื่อนหรอ
เรามีเพื่อนนะ แต่ไม่มีเพื่อนคนไหนที่รู้ใจเราได้จริงๆ รู้ว่าเราคิดอะไร ทำอะไร
เราเป็นคนที่เพื่อนเยอะ แต่มีเพื่อนเยอะมันไม่เท่ามีเพื่อนรักหรอก
เพื่อนบางคนเหมือนจะเข้าใจ แต่พอเรามีปัญหาจริงๆกลับไม่เข้าใจซะงั้น
เราเชื่อว่าความสัมพันธ์บางครั้งมันต้องใช้ความเข้าใจ
ความเข้าใจสำคัญที่สุดสำหรับเรา แต่ตอนนี้ไม่มีใครเข้าใจเราสักคน
แม้แต่คนเดียวก็ไม่มี..


เราคิดอยากฆ่าตัวตายหลายครั้งแต่เราก็ไม่กล้าพอ
เพราะอนาคตเรายังอีกไกล พ่อแม่ก็รอเราเติบโต
หลายๆอย่างในชีวิตที่ทำให้เรารู้สึกว่าการฆ่าตัวตายมันไม่ได้ทำให้ปัญหาทุกอย่างจบ
แต่บางครั้งอารมณ์ชั่ววูบมันก็บังคับให้เราอยากทำแบบนั้น เพราะปัญหามันเยอะเกินรับไหวจริงๆ

เราอยากไปไหนก็ได้ที่มีแต่เราคนเดียว รับฟังตัวเอง คุยกับตัวเอง บรรยากาศชิวๆ มีแต่เรากับเราแล้วก็เราคนเดียว
เคยเป็นกันมั้ยคะ อยากทิ้งทุกอย่างที่แบกไว้ให้จมๆไปกับพื้นดิน แล้วก็ทิ้งตัวลงนอนบนพื้นหญ้าสบายๆแล้วก็หลับ
ไม่อยากคิดอะไรมาก พูดจริงๆยิ่งคิดมากมันก็ปวดหัวว แต่ใครจะไปห้ามได้ ก็เพราะต้นทุนเป็นคนคิดมากอยู่แล้ว