คุยหลายคนนี่เหนื่อยกันบ้างไหม

โดนคำพูดทำร้ายจิตใจทุกวันๆมันเจ็บยิ่งกว่าโดนคนเอามีดมาแทงกลางอกอีกอะ เหมือนตายทั้งเป็นอะ กลับมาเหนื่อยๆแทนที่จะถามจริงใจๆให้กันแบบ เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม กินไรไหม กลับโดนคำพูดทำร้ายจิตใจต่างๆนาๆ ไม่มีแ

โดนหลอกตลอด สุดท้ายโดนเทซะงั้น ระบายได้เเต่ในนี้ 555 มาเเสดงความเห็นกัน ว่าโดนหลอกเเบบเจ็บๆ ยังไงกันบ้าง

อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์แบบนี้ตัดใจยาก ทำใจยาก แต่อยากถอย เพราะเหนื่อยมากๆ เจ็บมากๆ

ยิ่งมองหน้ายิ่งนึกถึงเรื่องที่เขาทำเราเจ็บ

เลิกกันไปไม่นานเขาก็ไม่ได้เสียใจอะไรแล้วก็มีใหม่ไปแล้วพอรู้ก็เจ็บมากคิดว่าที่เคยคุยเขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลยหรอมีใหม่ง่ายจัง

เจอแต่คนใจร้าย รักแต่ตัวเอง เศร้า…

ออกไปข้างนอกก็แล้ว อะไรหลายๆอย่างก็แล้ว ยังเจ็บอยู่แบบนั้นอยู่เลยค่ะ กลับมาก็เหมือนเป็นซึมเศร้าวนลูปมีวิธีทำให้เจ็บปวดน้อยลงมั้ยคะ หากพี่ๆพอมีเวลาอ่านหนูขอฝากให้ความเห็นจากกระทู้ก่อนหน้าหน่อยนะคะ ขอบพ

เราก็รู้อยู่แล้วว่าเขามีคนที่เขารักอยู่แล้ว รู้ว่าถ้าเราปล่อยใจให้รักเขา เราก็เป็นฝ่ายเจ็บเอง เหนื่อยนะ แต่ก็มีความสุขที่ได้คุย ถึงบางครั้งเขาจะเหมือนรำคาญเรา แต่ก็นะ เรารักเขาไปแล้ว ถ้าจะให้หยุดรักคง

อยากเลิกใจสั่น ใจเต้น กระวนกระวาย โหยหาเขาค่ะ อยากกลับมาเป็นปกติ แบบใช้ชีวิตคนเดียวได้ ไม่อยากให้เขาเข้ามาวิ่งวนอยู่ในใจ พอดีมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราทั้งคู่ที่ยังรู้สึกดีต่อกันมากๆ ต้องเลิกคุยกัน แบบคน

เปิดตัวคนที่คุยอยู่ให้พี่ที่ทำงานดู อีกสองวันโดนเทแบบหายไปไม่ลาเลยย เศร้าใจมาก เจ็บหนัก ขอวิธีทำใจ