สวัสดีค่าวันนี้เรามีเรื่องมาปรึกษาทุกคน คือว่าหลังจากที่เราอกหักไปครานั้น เราก็ได้พบน้องคนนึงอายุห่างจากเรา 8 ปี
น้องเป็นคนอัธยาศัยดี ชอบยิ้มชอบหัวเราะ คือเวลาเราอยู่ใกล้แล้วเราก็มีความสุขทุกครั้งอะ เราเลยสารภาพรักกับน้องไป
น้องเองก็ดูจะคิดเหมือนเรานะ แล้วเราก็ลึกซึ้งกันแล้วก็คบกัน แต่....หลังจากนั้น 2 วัน น้องก็ไลน์มาบอกเราว่าน้องขอโทษ
วันนี้น้องไปที่ห้องของแฟนเก่ามา และเจอแฟนใหม่ของแฟนเก่าและแฟนเก่าอยู่ด้วยกัน น้องเสียใจมาก มือชา หน้าชาไปหมด
น้องเลยกลับมาคิดดูว่าที่จริงน้องยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ และคิดว่าตัวเองในตอนนี้ยังไม่พร้อมจะมีใครจริงๆ และขอจบความสัมพันธ์กับเรา
เราก็เข้าใจน้องแต่ก็รู้สึกดีมากๆกับน้องไปแล้ว แต่เมื่อเป็นสิ่งที่เค้าเลือกเราก็พร้อมที่จะยอมทำตาม แต่เราก็แอบสงสัยว่าช่วงเวลา
ที่เราอยู่ด้วยกัน น้องรู้สึกยังไงจึงได้ถามออกไป เราบอกตรงๆเลยว่าตอนนั้นเรายังมีความหวังว่าเรากับน้องจะไปต่อได้ แต่น้องก็ปิดประตูใส่เราทุกทาง
ถึงขนาดบอกกับเราว่าถ้าเราอยากคุยกันต่อก็ได้นะ แต่ห้ามคาดหวังอะไรทั้งสิ้น เพราะน้องเองก็ไม่รู้ว่าจะพร้อมมีใครได้เมื่อไหร่ น้องบอกกับเราว่า
ถ้าพี่ไปตอนนี้จะง่ายกับพี่ที่สุดนะ ถ้านานกว่านี้พี่อาจจะถอนตัวลำบาก เราโคตรเฟลเลยแต่ก็อดห่วงน้องไม่ได้ เพราะน้องร้องไห้หนักมากเรื่องแฟนเก่า
เราก็ปลอบใจให้น้องเข้มแข็ง ให้เริ่มต้นชีวิตใหม่ หาอะไรทำไม่ให้คิดมาก และเราก็ได้บอกน้องไปว่าไม่ว่ายังไงน้องก็ยังมีเราเสมอ ถ้าน้องต้องการ
หลังจากนั้นเราก็คุยกันน้อยลง เป็นเรามากกว่าที่พยายามหาเรื่องคุย ถามอาการ เป็นห่วง น้องไม่ค่อยอ่านไลน์ ไม่ตอบ หรือตอบน้อยมาก เราเองก็ไม่อยากทำให้เค้าอึดอัดใจ จึงตั้งใจเฟดตัวออกมา น้องเองบอกเราว่าที่ผ่านหนูรู้สึกดีกับพี่ และเวลาที่อยู่ด้วยกันเค้าเองก็มีความสุข แต่ถ้าถามความรู้สึก. ณ ตอนนี้
น้องไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว และถ้าเรายังทำแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆน้องก็จะอึดอัด หลังจากนั้นมาเราจึงเลือกอยู่เงียบๆ แต่ก็มีส่งไลน์ไปทักทายบ้าง แต่ไม่ได้บ่อยมาก .....
เหตุการณ์น่าจะจบลงตรงนี้แต่แล้วตอนปีใหม่เรากับน้องก็ได้กลับมาคุยกันอีก น้องทักเรามาถามถึงเรื่องหมาเรา และบอกเราว่าเค้ากลับมาเล่น faccbook ละนะ พร้อมทิ้งเฟสไว้ให้เรา ตอนนั้นเราทั้งดีใจและสับสนเลยถามน้องไปว่า เราจะกลับมาคุยกันเหมือนเดิมได้มั้ย น้องตอบเราว่าคงไม่ได้ น้องขอโทษ เราโคตรสะเทือนใจ แต่ก็พยายามจะเข้าใจ เลยไม่แสดงออกอะไรออกไปมาก เพราะรู้ดีว่ายังไงเราก็ไม่ใช่มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกต่อจากนี้ถ้าเมื่อ 2 วันก่อน น้องไม่โทรหาเราตอน ตี 2 ครึ่ง น้องเมามากโทรหาเราให้เราไปรับที่รัชดา ซอย 4 น้องบอกว่าเพื้อนไปค่อที่อื่นน้องไม่อยากไป แล้วเพื่อนเอากุญแไปด้วยเข้าห้องเพื่อนไม่ได้ (ปกติน้องอยู่ชลบุรี) เรารีบบึ่งรถไปรับน้องบ้านเราอยู่ไทรน้อย นนทบุรี เพื่อไปรับน้องที่รัชดา คือระหว่างทางก็โทรหาตลอด เป็นห่วงมากผญ..ตัวคนเดียว เมาและอยู่ในที่แบบนั้น พอไปถึงเราก็รับน้องมานอนที่บ้านเรา เรารู้สึกตัวเลยว่าความรู้สึกที่เรามีต่อน้องมันโคตรจะเหมือนเดิม เรายังชอบเค้ายังไงเราก็ชอบเค้าแบบนั้น และยิ่งมีอยู้ด้วยกันแบบนี้เรายิ่งแน่ใจ เราไม่ได้ทำอะไรเกินเลยต่อกันนะ ได้แต่นอนใกล้ๆคอยดูแลน้อง แล้วพอน้องตื่นขึ้นมาเราก็ยังถามย้ำกับเค้าว่าที่เลือกโทรหาพี่เพราะคิดว่าพี่เป็นแค่พี่นึงที่อยู่ในกทม.ที่หนูพอจะนึกถึงได้ใช่มั้ย น้องตอบเราว่าแล้วพี่จะถามให้ตัวเองรู้สึกแต่ทำไม น้องบอกว่าเรา. 2 คนสามารถกลับมาคุยกันได้ถ้าเราสัญญาว่าจะไม่คิดอะไรเกินกว่าคำว่าพี่ เค้าให้เหตุผลว่าคนเลิกกันก็ไม่จำเป็นต้องหายไปจากชีวิตกันและกันเสมอไป เรารู้หัวใจตัวเองนะว่าเราคงทำไม่ได้ แต่เราก็รับปากน้องไป. แล้วหลังจากนั้นก็เหมือนะไรๆมันจะดีขึ้น เราได้กลับมาคุยกับน้องอีก. แต่ครั้งนี้มันต่างจากทุกครั้ง คือเราคุยโดยที่ไม่คาดหวังว่าความสัมพันมันจะเป็นแบบไหน ได้ยินเสียงเค้าหัวเราะเราก็โอเคแล้ว เรารู้ว่าสิ่งที่เราทำก็คือการหลอกตัวเอง แต่เราก็ไม่ปฏิเสธว่าเราโคตรมีความสุขที่ได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง
ความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก
น้องเป็นคนอัธยาศัยดี ชอบยิ้มชอบหัวเราะ คือเวลาเราอยู่ใกล้แล้วเราก็มีความสุขทุกครั้งอะ เราเลยสารภาพรักกับน้องไป
น้องเองก็ดูจะคิดเหมือนเรานะ แล้วเราก็ลึกซึ้งกันแล้วก็คบกัน แต่....หลังจากนั้น 2 วัน น้องก็ไลน์มาบอกเราว่าน้องขอโทษ
วันนี้น้องไปที่ห้องของแฟนเก่ามา และเจอแฟนใหม่ของแฟนเก่าและแฟนเก่าอยู่ด้วยกัน น้องเสียใจมาก มือชา หน้าชาไปหมด
น้องเลยกลับมาคิดดูว่าที่จริงน้องยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ และคิดว่าตัวเองในตอนนี้ยังไม่พร้อมจะมีใครจริงๆ และขอจบความสัมพันธ์กับเรา
เราก็เข้าใจน้องแต่ก็รู้สึกดีมากๆกับน้องไปแล้ว แต่เมื่อเป็นสิ่งที่เค้าเลือกเราก็พร้อมที่จะยอมทำตาม แต่เราก็แอบสงสัยว่าช่วงเวลา
ที่เราอยู่ด้วยกัน น้องรู้สึกยังไงจึงได้ถามออกไป เราบอกตรงๆเลยว่าตอนนั้นเรายังมีความหวังว่าเรากับน้องจะไปต่อได้ แต่น้องก็ปิดประตูใส่เราทุกทาง
ถึงขนาดบอกกับเราว่าถ้าเราอยากคุยกันต่อก็ได้นะ แต่ห้ามคาดหวังอะไรทั้งสิ้น เพราะน้องเองก็ไม่รู้ว่าจะพร้อมมีใครได้เมื่อไหร่ น้องบอกกับเราว่า
ถ้าพี่ไปตอนนี้จะง่ายกับพี่ที่สุดนะ ถ้านานกว่านี้พี่อาจจะถอนตัวลำบาก เราโคตรเฟลเลยแต่ก็อดห่วงน้องไม่ได้ เพราะน้องร้องไห้หนักมากเรื่องแฟนเก่า
เราก็ปลอบใจให้น้องเข้มแข็ง ให้เริ่มต้นชีวิตใหม่ หาอะไรทำไม่ให้คิดมาก และเราก็ได้บอกน้องไปว่าไม่ว่ายังไงน้องก็ยังมีเราเสมอ ถ้าน้องต้องการ
หลังจากนั้นเราก็คุยกันน้อยลง เป็นเรามากกว่าที่พยายามหาเรื่องคุย ถามอาการ เป็นห่วง น้องไม่ค่อยอ่านไลน์ ไม่ตอบ หรือตอบน้อยมาก เราเองก็ไม่อยากทำให้เค้าอึดอัดใจ จึงตั้งใจเฟดตัวออกมา น้องเองบอกเราว่าที่ผ่านหนูรู้สึกดีกับพี่ และเวลาที่อยู่ด้วยกันเค้าเองก็มีความสุข แต่ถ้าถามความรู้สึก. ณ ตอนนี้
น้องไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว และถ้าเรายังทำแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆน้องก็จะอึดอัด หลังจากนั้นมาเราจึงเลือกอยู่เงียบๆ แต่ก็มีส่งไลน์ไปทักทายบ้าง แต่ไม่ได้บ่อยมาก .....
เหตุการณ์น่าจะจบลงตรงนี้แต่แล้วตอนปีใหม่เรากับน้องก็ได้กลับมาคุยกันอีก น้องทักเรามาถามถึงเรื่องหมาเรา และบอกเราว่าเค้ากลับมาเล่น faccbook ละนะ พร้อมทิ้งเฟสไว้ให้เรา ตอนนั้นเราทั้งดีใจและสับสนเลยถามน้องไปว่า เราจะกลับมาคุยกันเหมือนเดิมได้มั้ย น้องตอบเราว่าคงไม่ได้ น้องขอโทษ เราโคตรสะเทือนใจ แต่ก็พยายามจะเข้าใจ เลยไม่แสดงออกอะไรออกไปมาก เพราะรู้ดีว่ายังไงเราก็ไม่ใช่มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกต่อจากนี้ถ้าเมื่อ 2 วันก่อน น้องไม่โทรหาเราตอน ตี 2 ครึ่ง น้องเมามากโทรหาเราให้เราไปรับที่รัชดา ซอย 4 น้องบอกว่าเพื้อนไปค่อที่อื่นน้องไม่อยากไป แล้วเพื่อนเอากุญแไปด้วยเข้าห้องเพื่อนไม่ได้ (ปกติน้องอยู่ชลบุรี) เรารีบบึ่งรถไปรับน้องบ้านเราอยู่ไทรน้อย นนทบุรี เพื่อไปรับน้องที่รัชดา คือระหว่างทางก็โทรหาตลอด เป็นห่วงมากผญ..ตัวคนเดียว เมาและอยู่ในที่แบบนั้น พอไปถึงเราก็รับน้องมานอนที่บ้านเรา เรารู้สึกตัวเลยว่าความรู้สึกที่เรามีต่อน้องมันโคตรจะเหมือนเดิม เรายังชอบเค้ายังไงเราก็ชอบเค้าแบบนั้น และยิ่งมีอยู้ด้วยกันแบบนี้เรายิ่งแน่ใจ เราไม่ได้ทำอะไรเกินเลยต่อกันนะ ได้แต่นอนใกล้ๆคอยดูแลน้อง แล้วพอน้องตื่นขึ้นมาเราก็ยังถามย้ำกับเค้าว่าที่เลือกโทรหาพี่เพราะคิดว่าพี่เป็นแค่พี่นึงที่อยู่ในกทม.ที่หนูพอจะนึกถึงได้ใช่มั้ย น้องตอบเราว่าแล้วพี่จะถามให้ตัวเองรู้สึกแต่ทำไม น้องบอกว่าเรา. 2 คนสามารถกลับมาคุยกันได้ถ้าเราสัญญาว่าจะไม่คิดอะไรเกินกว่าคำว่าพี่ เค้าให้เหตุผลว่าคนเลิกกันก็ไม่จำเป็นต้องหายไปจากชีวิตกันและกันเสมอไป เรารู้หัวใจตัวเองนะว่าเราคงทำไม่ได้ แต่เราก็รับปากน้องไป. แล้วหลังจากนั้นก็เหมือนะไรๆมันจะดีขึ้น เราได้กลับมาคุยกับน้องอีก. แต่ครั้งนี้มันต่างจากทุกครั้ง คือเราคุยโดยที่ไม่คาดหวังว่าความสัมพันมันจะเป็นแบบไหน ได้ยินเสียงเค้าหัวเราะเราก็โอเคแล้ว เรารู้ว่าสิ่งที่เราทำก็คือการหลอกตัวเอง แต่เราก็ไม่ปฏิเสธว่าเราโคตรมีความสุขที่ได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง