เริ่มต้นเรื่องมีอยู่ว่า จขกท. ทำแบรนด์ผลิตภัณฑ์หนึ่งเป็นของตัวเอง และขายดีเรื่อยๆ
จนเริ่มขยับขยายตัวในการขายมากขึ้น และเริ่มรับสมัครตัวแทนจนมีตัวแทนทั่วทุกจังหวัด
และมีวันหนึ่งมีพี่ผู้หญิงนามสมมติ ต. ซึ่งเรารู้จักกันจากการที่เราไปทำผมที่ร้านเสริมสวยพี่คนนี้
และด้วยการที่เลี้ยงน้องหมาเหมือนกัน จึงทำให้เราได้รู้จักและเริ่มสนิทกัน
ซึ่งเวลามีเทศกาลหรืองานต่างๆ เราจะไปเล่นด้วยตลอดในตอนแรกๆ
และพอกิจการเราเริ่มขายดี มีลูกค้าสนใจมากขึ้น พี่ ต. ก็เริ่มสนใจผลิตภัณฑ์เรา ช่วงนั้นเราก็เลย
แนะนำและให้ไปทดลองใช้ดู เผื่อว่าถ้าใช้ดีจะได้กลับมาเป็นตัวแทนกับเราอีก
และอีกวันต่อมาพอเจอหน้ากัน เราก็เลยถามว่า "เป็นไงบ้างค่ะ ใช้ดีไหม" พี่ ต.ก็เลยบอกว่า "ดีๆ ใช้โอเคอยู่นะ"
พอผ่านมา 2-3 วัน พี่ ต. ทัก Line มาหาเราบอกว่า "เอาของให้หน่อย 1 โหล (จำนวนเงิน 480 บาท) จะเป็นตัวแทนขาย/ เดี๋ยวเงินพี่จ่ายให้สิ้นเดือนนะ"
หลังจากนั้นผ่านไป 1,2,3 วัน เราก็เลยถามว่า "ขายดีไหม...มีคนซื้อหรือเปล่า" พี่เค้าตอบมาว่า "ยังขายไม่ได้เลย เพราะตอนนี้อยู่ในช่วง นศ.ปิดเทอม"
เราก็คิดในใจ ถ้าคนที่เค้าตั้งใจจะขายจริงๆก็ต้องทำทุกวิธีเพื่อที่จะให้สินค้าขายออก แต่ที่เราเห็นคือ นำสินค้าไปวางหน้าร้านไว้เฉยๆ ไม่โปรโมท
ไม่โฆษณา หรืออะไรเลยทั้งสิ้น
หลังจากนั้นผ่านมาถึงสิ้นเดือน เจอกันหน้า "เออ พี่ลืมเอาเงินให้เลย เดี๋ยวพรุ่งนี้นะ" เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร คิดไปว่าพี่เขาคงจะลืมจริงๆ
บวกกับตัวเองก็ไม่ค่อยมีเวลาด้วย เลยบอกเอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้จร้า
พอมาอีกวัน ช่วงเย็นๆเจอกัน ก็ทักทายกันปกติ แต่!! ไม่พูดถึงเรื่องเงินสักคำ เราก็ไม่รู้จะพูดยังไง จะทวงก็อายๆอยู่ สมัยนี้คนจะทวงอายกว่าคนยืมอีก555
วันต่อๆมาเราก็เจอกันบ่อยขึ้น แต่ไม่พูดถึงเรื่องเงินสักคำ จนผ่านมาเป็นเดือน สองเดือน สามเดือน จนเข้าเดือนที่สี่ ก็ยังเงียบอยู่
เราเลยอดไม่ไหว เลยโพสเฟสทำนองว่า "แค่เงินไม่กี่บาท ไม่เสียใจหรอก แต่เสียความรู้สึกมากกว่า ถ้าไม่ได้คืนก็ถือว่าทำบุญไป"
พอดึกๆ เริ่มมีการเคลื่อนไหวจร้า พี่ ต. นางมาโพสตอบหน้าเฟสจร้า "เดี๋ยวพี่เอาเงินไปให้นะ..แต่ว่าพี่จะให้ดูของที่เอาไปนะว่ามันมีสีเหลืองๆ"
จากที่ก่อนหน้านี้ เงียบมาก ไม่มีแม้แต่ทักมาบอกว่าจะให้เงินเมื่อไหร่ หรือมีปัญหาเรื่องเงินอะไรยังไง ณ ตอนนี้ก็ทัก Line ทักเฟสบุ๊คมาบอกหมด
แต่เราไม่อ่านเลยคือ ตัดขาดหมดทุกอย่าง ไม่เอาแล้วค่ะเงิน ถือว่าทำบุญไป ขออย่าให้เจอคนแบบนี้อีกเลย
ผ่านมาถึงตอนนี้น่าจะครึ่งปีแล้ว แต่พอเจอหน้ากันนางก็ยังทำตัวปกติ เรานี่เจอหน้าไม่พูดด้วยเลยจร้าา
คือแบบว่าไม่เอาแล้วกับคนแบบนี้ เอาของไปโดยที่ไม่จ่ายเงิน พอเราไม่ทวงก็เงียบ
แต่พอเราทวงก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบ...แบบว่าของที่สั่งไปขายเราไม่ดีอย่างโน้น อย่างนี้ เพื่อที่จะได้ไม่จ่ายเงิน
เข็ดแล้วค่ะ!!! เจอคนแบบนี้ ที่มาแชร์เราไม่ได้เสียดายเงินนะ แค่ไม่กี่ร้อย
แต่มันเสียความรู้สึกมากกว่า "จากคนที่รู้จักกัน เมื่อมีเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยว กลายเป็นคนไม่เคยแม้แต่ที่อยากจะรู้จักกัน"
เรื่องเงินอย่าไว้ใจคนใกล้ตัว
จนเริ่มขยับขยายตัวในการขายมากขึ้น และเริ่มรับสมัครตัวแทนจนมีตัวแทนทั่วทุกจังหวัด
และมีวันหนึ่งมีพี่ผู้หญิงนามสมมติ ต. ซึ่งเรารู้จักกันจากการที่เราไปทำผมที่ร้านเสริมสวยพี่คนนี้
และด้วยการที่เลี้ยงน้องหมาเหมือนกัน จึงทำให้เราได้รู้จักและเริ่มสนิทกัน
ซึ่งเวลามีเทศกาลหรืองานต่างๆ เราจะไปเล่นด้วยตลอดในตอนแรกๆ
และพอกิจการเราเริ่มขายดี มีลูกค้าสนใจมากขึ้น พี่ ต. ก็เริ่มสนใจผลิตภัณฑ์เรา ช่วงนั้นเราก็เลย
แนะนำและให้ไปทดลองใช้ดู เผื่อว่าถ้าใช้ดีจะได้กลับมาเป็นตัวแทนกับเราอีก
และอีกวันต่อมาพอเจอหน้ากัน เราก็เลยถามว่า "เป็นไงบ้างค่ะ ใช้ดีไหม" พี่ ต.ก็เลยบอกว่า "ดีๆ ใช้โอเคอยู่นะ"
พอผ่านมา 2-3 วัน พี่ ต. ทัก Line มาหาเราบอกว่า "เอาของให้หน่อย 1 โหล (จำนวนเงิน 480 บาท) จะเป็นตัวแทนขาย/ เดี๋ยวเงินพี่จ่ายให้สิ้นเดือนนะ"
หลังจากนั้นผ่านไป 1,2,3 วัน เราก็เลยถามว่า "ขายดีไหม...มีคนซื้อหรือเปล่า" พี่เค้าตอบมาว่า "ยังขายไม่ได้เลย เพราะตอนนี้อยู่ในช่วง นศ.ปิดเทอม"
เราก็คิดในใจ ถ้าคนที่เค้าตั้งใจจะขายจริงๆก็ต้องทำทุกวิธีเพื่อที่จะให้สินค้าขายออก แต่ที่เราเห็นคือ นำสินค้าไปวางหน้าร้านไว้เฉยๆ ไม่โปรโมท
ไม่โฆษณา หรืออะไรเลยทั้งสิ้น
หลังจากนั้นผ่านมาถึงสิ้นเดือน เจอกันหน้า "เออ พี่ลืมเอาเงินให้เลย เดี๋ยวพรุ่งนี้นะ" เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร คิดไปว่าพี่เขาคงจะลืมจริงๆ
บวกกับตัวเองก็ไม่ค่อยมีเวลาด้วย เลยบอกเอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้จร้า
พอมาอีกวัน ช่วงเย็นๆเจอกัน ก็ทักทายกันปกติ แต่!! ไม่พูดถึงเรื่องเงินสักคำ เราก็ไม่รู้จะพูดยังไง จะทวงก็อายๆอยู่ สมัยนี้คนจะทวงอายกว่าคนยืมอีก555
วันต่อๆมาเราก็เจอกันบ่อยขึ้น แต่ไม่พูดถึงเรื่องเงินสักคำ จนผ่านมาเป็นเดือน สองเดือน สามเดือน จนเข้าเดือนที่สี่ ก็ยังเงียบอยู่
เราเลยอดไม่ไหว เลยโพสเฟสทำนองว่า "แค่เงินไม่กี่บาท ไม่เสียใจหรอก แต่เสียความรู้สึกมากกว่า ถ้าไม่ได้คืนก็ถือว่าทำบุญไป"
พอดึกๆ เริ่มมีการเคลื่อนไหวจร้า พี่ ต. นางมาโพสตอบหน้าเฟสจร้า "เดี๋ยวพี่เอาเงินไปให้นะ..แต่ว่าพี่จะให้ดูของที่เอาไปนะว่ามันมีสีเหลืองๆ"
จากที่ก่อนหน้านี้ เงียบมาก ไม่มีแม้แต่ทักมาบอกว่าจะให้เงินเมื่อไหร่ หรือมีปัญหาเรื่องเงินอะไรยังไง ณ ตอนนี้ก็ทัก Line ทักเฟสบุ๊คมาบอกหมด
แต่เราไม่อ่านเลยคือ ตัดขาดหมดทุกอย่าง ไม่เอาแล้วค่ะเงิน ถือว่าทำบุญไป ขออย่าให้เจอคนแบบนี้อีกเลย
ผ่านมาถึงตอนนี้น่าจะครึ่งปีแล้ว แต่พอเจอหน้ากันนางก็ยังทำตัวปกติ เรานี่เจอหน้าไม่พูดด้วยเลยจร้าา
คือแบบว่าไม่เอาแล้วกับคนแบบนี้ เอาของไปโดยที่ไม่จ่ายเงิน พอเราไม่ทวงก็เงียบ
แต่พอเราทวงก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบ...แบบว่าของที่สั่งไปขายเราไม่ดีอย่างโน้น อย่างนี้ เพื่อที่จะได้ไม่จ่ายเงิน
เข็ดแล้วค่ะ!!! เจอคนแบบนี้ ที่มาแชร์เราไม่ได้เสียดายเงินนะ แค่ไม่กี่ร้อย
แต่มันเสียความรู้สึกมากกว่า "จากคนที่รู้จักกัน เมื่อมีเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยว กลายเป็นคนไม่เคยแม้แต่ที่อยากจะรู้จักกัน"