เหนื่อยมากกับการเรียนในสิ่งที่ไม่รัก พอรู้ว่ามีโอกาสต้องเรียนถึง 6ปี ท้อเหลือเกินTT

แอบชอบคนคนนึง พยายามทักเค้า พยายามทำเพื่อเค้า แต่เค้าแทบจะไม่สนใจเราเลย แค่ทักไลน์ไปเค้ายังไม่ค่อยจะตอบไลน์เราเลย เราคิดว่า..เราควรพอแล้วแหละ ไม่ควรไปต่อแล้วจริงๆ TT *ให้กำลังใจคนที่ตกอยู่ในสถานการณ์

                      สวัสดีค่ะ ตอนนี้เรามีแฟนคนหนึ่ง เขาเป็นโรคซึมเศร้า คือเราดันเข้าไปอยู่ในชีวิตเขาในตอนที่ดิ่งที่สุด เขาต้องการให้เราเป็นคนสุ

มีใครใช้ชีวิตอยู่คนเดียวตัวคนเดียวเวลามีปัญหาก็คิดหาทางออกคนเดียวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร เวลาท้อเหนื่อยและเคลียดมากๆ. มีวิธีทำอย่างไรบ้างไม่ให้ตัวเองอ่อนแอ ไม่ให้จิตตก

รู้สึกแปลกๆ แบบ ท้อๆ เหมือนอะไรก็ยากเย็นแสนเข็ญไปหมด เหนื่อยมานานเหลือเกิน และยังคงต้องเหนื่อยต่อไป อยากได้กำลังใจ จากคนใกล้ตัวก็ยังงั้น ไม่รุสึกฮึดสู้ ไม่รู้สึกมีไฟเลย เหมือนไฟกำลังมอด เหนื่อยจร

แฟนเราเสียได้12 วันแล้ว เราทำใจไม่ได้เลย คิดว่าเหนื่อยอยากไปแบบเข้าตลอด เราจะทำใจยังไงให้ได้ เรารู้ว่าเสลาเท่านั้นแต่ตอนนี้ปัจจุบัน เราทรมานเหลือเกิน มันเหนื่อย มันท้อ มันเคว้ง มันโดดเดี่ยว อะไรที่เค้

ชีวิตนี้มันหนักจังเลย เริ่มทนไม่ไหวแล้ว มันเหนื่อยเหลือเกิน

ทำได้มั้ย รู้สึกว่าทำไม่ได้ มีวิธีมั้ย ใช้ทรานสลีปแทนได้มั้ย หรือ เรียนม.บูจบแล้วค่อยมาเทียบโอน คือเรียนรามไปแล้ว1เทอม แล้วมารู้ทีหลังว่าเทียบโอนไม่ได้  เป็นท้อ หมดไฟเลย แล้วต้องจบภายในสองปี มีแพ

ชีวิตเรามันหน้าเศร้ามากเลยตอนนี้เราเรียนอยู่ม.6จะจบแล้วอีกไม่กี่เดือน ต้องมาเจออะไรหลายๆอย่าง พ่อเราเจ้าชู้พอแม่รู้ก็ทะเลาะกันทุกวัน เราก็ต้องเป็นคนกลางตลอดโดนว่าอย่างงั้นงี้ แม่กะจะบ่นพูดเรื่องพ่อใหม

เคยมีใครรู้สึกท้อกับชีวิตบ้างไหม ชีวิตทำอะไรก็ไม่ราบรื่น รู้สึกเหนื่อย แก้ปัญหากันยังไงบ้าง เวลาไม่มีใครเข้าใจในสิ่งที่ทำอยู่ รู้สึกยังไงกันบ้าง